دونده

در فیلم دونده، آیدن (با بازی ادوارد فیلیپونات) نوجوانی است که به مصرف و فروش مواد مخدر مشغول است. مادرش (با بازی الیزابت روهم) که چاره‌ای نمی‌بیند، او را به پلیس تحویل می‌دهد. آیدن برای فرار از زندان، ناچار با کارآگاه وال (با بازی کامرون داگلاس) معامله می‌کند تا به پلیس در دستگیری منبع اصلی مواد مخدر به نام افسانه محلی (با بازی اریک بالفور) کمک کند. قرار است در خانه آیدن مهمانی برگزار شود، در حالی که مادرش شهر را ترک کرده است و بلیک (با بازی نادجی جتر)، دوست و شریک تجاری آیدن، افسانه محلی را به مهمانی دعوت می‌کند. اما آیدن دچار عذاب وجدان است، زیرا حادثه‌ای مرتبط با مواد مخدر برای دوست‌دختر سابقش، لیلا (با بازی کری مددرز) اتفاق افتاده است. در نتیجه در مهمانی مست و سرخوش می‌شود. آیا او می‌تواند عملیات را به پایان برساند و زنده بماند؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد نمایش مصرف مواد مخدر در فیلم دوندگان صحبت کنند. آیا مصرف مواد مخدر در این فیلم جذاب به تصویر کشیده شده است؟ آیا پیامدهایی وجود دارد؟ چرا این موضوع مهم است؟
• آیا خشونت‌های فیلم شوک‌آور بود؟ هیجان‌انگیز؟ چه چیزی نشان داده شد یا نشان داده نشد تا این اثر ایجاد شود؟
• چگونه روابط جنسی نوجوانان، عشق و بوسیدن در این فیلم به تصویر کشیده شده است؟ آیا اعتماد و اطمینان در این رابطه وجود دارد؟ چه ارزش‌هایی در این فیلم به بیننده منتقل می‌شود؟
• فیلم در مورد امتیاز سفیدپوستان چه چیزی می‌گوید؟
• شما فکر می‌کنید پایان داستان چه معنی‌ای می‌دهد؟ آیا پایانی خوش است؟ آیا ایدن برای اعمالش با عواقبی مواجه می‌شود؟

والدین باید بدانند که فیلم دونده، یک فیلم هیجان‌انگیز و گاهی گیج‌کننده در مورد یک نوجوان سفیدپوست و متمول است که به عنوان فروشنده و مصرف‌کننده مواد مخدر دستگیر می‌شود و مجبور به شرکت در یک عملیات مبارزه با مواد مخدر می‌شود. در این فیلم، نوجوانان (به ویژه شخصیت اصلی) در حال فروش مواد مخدر، نوشیدن مشروبات الکلی، استعمال کوکائین، مصرف قرص‌های تجویزی، کشیدن ماری‌جوانا، وِیپینگ و غیره دیده می‌شوند. هروئین نیز نشان داده می‌شود و یک نوجوان در یک مهمانی بسیار مست و سرخوش می‌شود. زبان فیلم نیز بسیار تند و مداوم است و شامل کلمات نامناسبی مانند لعنتی، آشغال و موارد بسیار دیگر است. یک عملیات خشونت‌آمیز مبارزه با مواد مخدر وجود دارد که در آن از اسلحه و تیراندازی، مرگ، افراد تیر خورده و زخم‌های خونین استفاده می‌شود. شخصیت‌ها با هم می‌جنگند و مشت می‌زنند و یک افسر پلیس یک نوجوان را به سمت ماشین هل می‌دهد و سیلی به او می‌زند. شخصیت اصلی در حالی که در رختخواب دراز کشیده است، با دیگر نوجوانان (دو نفر در یک صحنه) دیده می‌شود که لباس زیر به تن دارند و بوسه‌های کوتاهی می‌زنند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

در سطحی‌ترین و خالی‌ترین حالت، این درام نوجوانانه با محوریت مواد مخدر، با شخصیت‌های ناخوشایند و فاسدی سر و کار دارد. به همین دلیل، نمی‌تواند هیچ هیجان یا احساسی را با داستان کلیشه‌ای دستگیری قاچاقچیان مواد مخدر ایجاد کند. هیچ‌یک از شخصیت‌های فیلم «دونده» واقعاً کار نمی‌کنند، اما آیدن بیشترین مشکل را دارد. اگرچه فیلیپونات با تمام وجود در این نقش فرو می‌رود، اما آیدن در فیلمنامه مشکل‌ساز است. او بخش زیادی از فیلم را با چهره‌ای رنجور و گریان سپری می‌کند. گذشته تاریک او شامل دادن مواد مخدر مصنوعی به دوست‌دختر سابقش است که باعث تشنج و آسیب‌های جبران‌ناپذیری به او شد. این موضوع، به‌علاوه دروغ گفتن به دوستانش، بحث و جدل با مادرش، مصرف بی‌رویه الکل و مواد مخدر، و همچنین ثروت و امتیازاتش، همگی او را به شخصیتی کاملاً غیرقابل‌ترحم تبدیل می‌کنند.حتی گیج‌کننده‌تر از این، رابطه او با کارآگاه وال است. نیمی از زمان، کارآگاه او را سیلی می‌زند و "پنک" صدایش می‌کند؛ نیمی دیگر، او پسر گریان را در آغوش می‌گیرد و "پسرم" صدایش می‌کند. استفاده از این شخصیت‌های خالی و دیگر شخصیت‌ها برای ساختن یک مهمانی اوج‌گیرنده، همه چیز را مسطح و حتی غیرطبیعی به نظر می‌رساند. کیفیتی متوقف‌شونده و شروع‌شونده وجود دارد، زیرا همه شخصیت‌ها مجبورند قبل از پریدن، منتظر آیدن بمانند، و برخی عناصر داستان به حال خود رها می‌شوند. اما بدترین قسمت، پایان آزاردهنده و به نظر مبهم است که بینندگان را بیش از همیشه عصبانی می‌کند. قطعا می‌توان داستان‌های خوب و صادقانه‌ای در مورد نوجوانان طبقه بالا و سفیدپوست درگیر مشکل وجود داشته باشد، اما دونده به همان اندازه گمراه‌کننده است.