غیرمنتظره

بر اساس خاطرات سال 2010 با همین نام، UNPLANNED داستانی واقعی و پیچیده است در مورد ابی جانسون (با بازی اشلی برچر)، مدیر اجرایی سابق سازمان Parenthood که به یک معترض طرفدار زندگی تبدیل می‌شود. بعد از پیوستن به Parenthood به عنوان داوطلب در کالج، ابی به دلیل سخت‌کوشی و موضع اخلاقی‌اش در مورد اهمیت دسترسی زنان به مراقبت‌های بهداشتی، کنترل زاد و ولد و سقط جنین، در رتبه‌بندی‌ها صعود می‌کند. به زودی او به عنوان مدیر کلینیک، بر هزاران سقط جنین شیمیایی و جراحی در دوران حضورش در Parenthood نظارت می‌کند. اما زمانی که ابی برای کمک در یک "عمل" فراخوانده می‌شود و شاهد اتفاقاتی است که در اتاق عمل رخ می‌دهد، دیدگاهش به طور ناگهانی تغییر می‌کند و به جنبش طرفدار زندگی می‌پیوندد و به معترضان می‌پیوندد که سال‌هاست در بیرون کلینیک او اعتراض می‌کنند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد جذابیت فیلم‌هایی با موضوع ایمان، مانند Unplanned صحبت کنند. آیا این فیلم‌ها به طور یکسان برای بینندگان مذهبی و مخاطبان سکولار جذاب هستند؟ آیا باید چنین باشد؟
• در مقایسه با دیگر درام‌ها، خشونت در فیلم Unplanned چگونه است؟ آیا صحنه‌های گرافیکی فیلم به دلیل واقع‌گرایانه بودن تاثیر بیشتری دارند؟
• آبی و دیگر شخصیت‌های این فیلم چگونه همدلی و دلسوزی را نشان می‌دهند؟ چرا این ویژگی‌های مهم شخصیتی هستند؟

والدین باید بدانند که فیلم «غیرمنتظره» بر اساس خاطرات یک مدیر سابق سازمان «پارنت هود» ساخته شده است که پس از مشاهده یک سقط جنین به جنبش طرفدار زندگی پیوست. موضوع پیچیده فیلم به دقت پرداخته شده است، اما در نهایت همدردی آن به طور قاطع با احساسات طرفدار زندگی است. محتوای گرافیکی همه در مورد سقط جنین است و بسیار واقعی و آزاردهنده است. بینندگان دو «روش» را مشاهده می‌کنند: سقط جنین جراحی و سقط جنین شیمیایی (از طریق RU486). در صحنه اول، زنی گریه می‌کند و تصاویری از جنین ۱۳ هفته‌ای کاملاً شکل‌گرفته وجود دارد که به نظر می‌رسد در حال درد کشیدن است و تلاش می‌کند تا به دیواره‌های رحم بچسبد در حالی که بیرون کشیده می‌شود (برخی از کارشناسان به شدت صحت این صحنه‌ها را مورد مناقشه قرار داده‌اند). در صحنه دوم، زنی در توالت استفراغ می‌کند و با درد شدید و گرفتگی عضلانی گریه می‌کند در حالی که خون و تکه‌های خون از بین پاهایش خارج می‌شود؛ لکه‌های خون در سراسر حمام او وجود دارد. صحنه‌های دیگر نشان می‌دهد که تکنسین‌ها اجساد جنین‌های سقط شده را دوباره سرهم می‌کنند تا مطمئن شوند که چیزی در بدن مادر باقی نمانده است؛ بینندگان سر، صورت و بازوی یک جنین مرده بسیار کوچک و واقعی را می‌بینند. یک پزشک که سقط جنین انجام می‌دهد، مورد اصابت گلوله قرار می‌گیرد؛ بینندگان گزارش خبری در مورد آن را می‌بینند، اما تصویری از تیراندازی وجود ندارد. یک معترض تصویری از یک نوزاد قطعه قطعه شده را بالا می‌گیرد. شخصیت‌ها یکدیگر را می‌بوسند و برخی در هنگام شام و تماشای تلویزیون نوشیدنی الکلی می‌خورند، اما کسی مست نیست. فحش‌ها ملایم هستند (جهنم، لعنتی، احمق)، اما زبان ناراحت‌کننده دیگری وجود دارد، مانند زمانی که یک مرد به زنی فریاد می‌زند که او «قاتل بچه» است که «نمی‌توانست پاهایش را ببندد». دیدگاه بینندگان در مورد این فیلم تا حد زیادی به دیدگاه‌های آنها در مورد سقط جنین بستگی دارد، اما هم پیام‌های همدردی و همپاتری دارد و هم صحنه‌هایی که در آن شخصیت‌ها به یکدیگر بی‌رحم هستند. برای آگاهی از فیلم‌های بیشتر در این سبک، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

این درام جنجال‌برانگیز، با ارائه‌ی نگاهی ظریف به موضوعی پیچیده، در نوبت‌های مختلف احساسات‌برانگیز، سنگین و به‌سختی قابل تماشا است، درست مانند یک فیلم ترسناک تصویری. بدون شک جنجالی‌ترین صحنه‌ی فیلم (و همچنین جذاب‌ترین آن) سقط جنین جراحی است که در چند دقیقه‌ی ابتدایی فیلم به نمایش درمی‌آید. در حالی که دوربین بین پزشک بی‌رحم و بی‌صبر (که در حین روشن کردن تجهیزات مکش عمل، زیر لب می‌گوید «اسکاتتی، من را به بالا ببر») و زن جوان گریان و عرق‌ریزان روی تخت عمل، در نماهای مختلف حرکت می‌کند، تماشاگران به‌خوبی ممکن است مضطرب شوند. اما این صحنه در مقایسه با وحشتناک‌ترین صحنه‌ی فیلم، که در آن ابی شاهد تلاش جنین برای چسبیدن به رحم، قبل از مکیده شدن در سیل خونی است که به همراه بافت‌ها به داخل ظرف جمع‌آوری می‌ریزد، چیزی نیست.تصور چنین صحنه وحشتناکی که ممکن است نظر ابی جانسون را در مورد شغلش تغییر دهد، آسان است. همچنین تصور همه زنانی که پس از تعطیلی کلینیک برنامه‌ریزی والدین جانسون در تگزاس، با تقاضای مادام‌العمر پرورش کودکانی که نمی‌خواستند بچه‌دار شوند، تنها گذاشته شدند، آسان است؛ لحظه‌ای که فیلم آن را به عنوان یک پیروزی بدون قید و شرط در نظر می‌گیرد. همچنین، نحوه برخورد با برنامه‌ریزی والدین، که در اینجا توسط یک مدیر ارشد شخصیتی پیدا کرده و سقط جنین را به عنوان راهی برای افزایش سود شرکت خود در نظر می‌گیرد، پیچیدگی لازم را ندارد. در واقع، برنامه‌ریزی والدین در این فیلم آنقدر بد جلوه داده می‌شود که بینندگان ممکن است در مورد آنچه که واقعاً نیروی شر بزرگ این داستان است، سقط جنین یا برنامه‌ریزی والدین، شگفت‌زده شوند. به طور خلاصه، فیلم Unplanned دیدگاه پیچیده‌تری نسبت به سقط جنین ارائه می‌دهد، در مقایسه با فیلم‌های مبتنی بر ایمان که معمولاً چنین پیچیدگی را در نظر نمی‌گیرند. اما این فیلم حدود نیم ساعت طولانی‌تر از حد معمول است و به اندازه‌ای استدلال‌های خود را بیان می‌کند که بعید است کاری بیش از موعظه برای افرادی که قبلاً متقاعد شده‌اند، انجام دهد.