در HUMINT، مأمور Zo (Zo In-sung)، یک مأمور کره جنوبی که توسط یک عملیات نجات ناموفق آزار می‌بیند، سرنخی را به ولادی‌وستوک دنبال می‌کند، جایی که درگیر پرونده‌ای مرتبط با قاچاق مواد مخدر و انسان می‌شود که زنان کره‌ای را هدف قرار داده است. در آنجا، چائه سون-هوا (شین سه-کیونگ) را استخدام می‌کند، زنی که در یک کلوپ شبانه کار می‌کند، در حالی که مأمور کره شمالی پارک گون (پارک جونگ-مین) شروع به تعقیب همان شبکه از طریق مأموریت خود و ارتباط شخصی خود با چائه می‌کند. با به هم پیوستن مسیرهایشان، پرونده گسترش می‌یابد تا شامل گانگسترهای روسی، مقامات فاسد و وفاداری‌های رقابتی در همه طرف شود.

• خانواده ها می توانند در مورد این که فیلم چگونه تفاوت بین وفاداری و وفاداری کورکورانه را نشان می دهد، صحبت کنند. چه زمانی وفاداری به یک هدف می تواند مضر باشد؟
• فیلم در مورد تروما و گناه چه پیشنهادی دارد؟ آیا واقعاً مردم می‌توانند از تجربیات دردناک درس بگیرند یا اینکه گاهی اوقات فقط آنها را تکرار می‌کنند؟
• فیلم چگونه مفهوم دلسوزی را در دنیایی پر از خشونت به تصویر می کشد؟ کدام شخصیت ها تلاش می کنند از دیگران محافظت کنند و این کار برایشان چه هزینه ای در پی دارد؟

والدین باید بدانند که هومینت یک فیلم جاسوسی و مهیج کره‌ای است که حاوی خشونت شدید و صحنه‌های ناراحت‌کننده است. این فیلم به قاچاق انسان، کار جنسی، مسموم کردن و تجاوز جنسی اشاره دارد و همچنین شامل صحنه‌های مبارزه، تهدید با اسلحه، آب‌بردن، تصادف ماشین و تیراندازی‌های متعدد است که یکی از آنها از فاصله نزدیک و دیگری به سر است. زنی در حالی که دیگران تلاش می‌کنند او را احیا کنند، می‌میرد و دیگری بدون رضایت او مسموم می‌شود. الفاظ زشت مانند لعنتی، حرومزاده و احمق در فیلم استفاده شده است. همچنین سیگار کشیدن، نوشیدن الکل و اشاره به مواد مخدر در فیلم وجود دارد. اگرچه فیلم پیام‌هایی در مورد همدردی، کار تیمی، وفاداری و آموختن از تروما دارد، اما خشونت شدید و موضوع سنگین آن، آن را برای نوجوانان بزرگسال مناسب‌تر می‌کند. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این فیلم جاسوسی کره جنوبی، با وجود ناهماهنگی هایش در نهایت رضایت بخش است، اما زمان زیادی طول می کشد تا به فیلمی تبدیل شود که وعده آن را داده است. فیلم هومینت مثل دو فیلم متفاوت است که به طور ناخوشایندی به هم چسبیده اند؛ نیمه اول فیلم کند، تاریک و پر از گفتگو است و حول محور شک و تردید، تغییر وفاداری ها و این سوال که چه کسی به چه کسی دروغ می گوید، می چرخد، در حالی که نیمه دوم تقریبا به طور کامل به اکشن اختصاص دارد. متاسفانه، این دو نیمه کاملا به یک فیلم واحد تعلق ندارند، و این موضوع باعث می شود که تماشای آن تجربه ای ناامیدکننده باشد.نیمه اول فیلم به لطف حضور شین سه کیونگ در نقش چائه سون هوا بسیار قوی است و با نزدیک شدن به شخصیت او، فیلم منسجم تر، واقعی تر و از نظر عاطفی جذاب تر می شود. این بازیگر عالی است و بار سنگین شخصیتی را به دوش می کشد که در مرکز حقایق متضاد و مبارزه برای بقا قرار گرفته است. همچنین، نحوه روایت داستان به عنوان یک استعاره سیاسی در مورد کره جنوبی و کره شمالی، بدون تبدیل شدن به یک سخنرانی، به شکلی ظریف و جذاب عمل می کند. فیلم اشتباه آشنای تمرکز بر گناه یک مرد بر رنج یک زن را مرتکب می شود، اما با شروع نیمه دوم، فیلم به حدی هیجان انگیز و مطمئن از نظر اکشن می شود که بسیاری از نقاط ضعف اولیه آن شروع به محو شدن می کنند.