آرام باشید، من از آینده هستم.

ریلکس، من از آینده هستم داستان مسافر زمان آشفته‌ای به نام کاسپر (رایس داربی) را روایت می‌کند که در گذشته گیر می‌افتد... یا برای بقیه، کانادا در زمان حال.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد برخی از الفاظ تند به کار رفته در فیلم «آرام باش، من از آینده هستم» صحبت کنند. آیا این الفاظ ضروری بودند یا اغراق‌آمیز؟ چه تاثیری بر فیلم داشتند؟
• فیلم را از نظر خشونت مورد بحث قرار دهید. آیا لحن کمدی آن تاثیرش را کمتر کرد؟ اگر اینطور است، چرا؟ آیا مواجهه با رسانه‌های خشونت‌آمیز، کودکان را نسبت به خشونت بی‌تفاوت می‌کند؟
• چگونه نوشیدن الکل، سیگار کشیدن و مصرف مواد مخدر به تصویر کشیده شده است؟ آیا پیامدهایی وجود داشت؟ آیا آن را جذاب و اغوا کننده نشان می‌داد؟
• درباره رابطه کاسپر با هالی صحبت کنید. او چگونه سعی کرد به او کمک کند؟ چرا دروغ گفتن به او مشکلاتی را برای آنها و دیگران ایجاد کرد؟
• درباره موضوع سفر در زمان فیلم صحبت کن. آیا یادآور فیلم‌های دیگری بود؟ چگونه این پیش‌فرض به خلق موقعیت‌های خنده‌دار کمک کرد؟

والدین باید بدانند که «آرام باش، من از آینده هستم» یک فیلم کمدی علمی-تخیلی کانادایی است که حول شیطنت‌های مسافر زمان کاسپر (رایس داربی) می‌چرخد، که دوستی غیرمنتظره‌ای با زن محلی هالی (گابریل گراهام) برقرار می‌کند و به او زندگی بهتری را وعده می‌دهد. لحن کمدی سبک و شاد فیلم همچنین شامل برخی موضوعات تاریک است، از جمله بحث در مورد سلامت روان پرسی (جولیان ریچینگز)، هنرمندی که گاهی افکار خودکشی دارد، و همچنین یک مامور مجری قانون قاتل به نام دوریس (جنین تیریولت) که از نیروی بیش از حد استفاده می‌کند تا با سلاح آینده‌نگرانه‌ای چند نفر را بخار کند. خشونت به صورت طنزآمیز به تصویر کشیده شده است، اما شامل شلیک گلوله با خون فواره‌ای و جراحت شلیک خودسرانه، و همچنین اشاره به تجاوز جنسی است. الفاظ زشت و رکیک به وفور و با شدت استفاده شده‌اند، از جمله چندین نوع مختلف کلمات «فحش» و «کثافت» و غیره. سکس به صورت مستقیم نشان داده نمی‌شود، بلکه به آن اشاره می‌شود. در یکی از صحنه‌ها، یک شخصیت مجموعه‌ای از نقاشی‌های کارتونی زنان را در کنار اندام تناسلی مردانه بزرگ به نمایش می‌گذارد. مصرف مواد مخدر نیز به صورت طنزآمیز به تصویر کشیده شده است، و کاسپر و دیگر شخصیت‌ها در چند صحنه مست یا تحت تاثیر کوکائین و ماری‌جوانا قرار می‌گیرند. با این حال، این بی‌پروایی پیامدهای منفی به همراه دارد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

به درستی که فیلمی درباره سفر در زمان است، این کمدی کانادایی بازگشت لذت‌بخشی به فیلم‌های کم‌هزینه و پر مفهوم اوایل دهه ۲۰۰۰ است. لوک هیگینسون، نویسنده و کارگردان فیلم، گاهی اوقات ایده‌هایش را به هم‌ریخته و پیچیده نشان می‌دهد. اما خوشبختانه داربی در این فیلم با سبک و حال و هوای معمول و گاهی طنزآمیز، درخشان ظاهر می‌شود. داربی در نقش کاسپر، که بی‌قرار و بی‌ثبات است و در ابتدا با یک لباس بنفش روشن به دهه ۲۰۲۰ بازمی‌گردد، با بازی دقیق و کمی دست و پا چلفتی خود، بهترین لحظات فیلم را رقم می‌زند و باعث درخشش آن می‌شود. در حالی که کاسپر هم از نشستن و هم از فاش کردن نقشه‌هایش خودداری می‌کند، تماشاگران با هیجان و علاقه به تماشای فیلم ادامه می‌دهند.تقریباً فیلمی در مورد تنبلی در ذات خود، ریلکس، من از آینده هستم تلاشی می‌کند تا از دانش آینده‌نگرانه کاسپر برای اشاره به چیزی فراتر از نتایج رویدادهای ورزشی بزرگ استفاده کند. بحران آب و هوا، جنگ‌های فرسایشی و قوانین نابرابر مواد مخدر همه با برخی از خطوط محکم و بی‌اهمیت مورد تمسخر قرار می‌گیرند. اما فیلم زمانی که سعی می‌کند همه چیز را با هم جمع کند، دچار مشکل می‌شود. در پرده آخر فیلم، مقدار زیادی نمایش وجود دارد و هیچ شگفتی واقعی وجود ندارد، و ادای احترام هیگینسون به فیلم‌های دیگر سفر در زمان، احساس دست دومی به پایان فیلم می‌دهد. خوشبختانه فیلمنامه و بازیگران به اندازه کافی خنده‌دار هستند تا تماشای فیلم را جذاب نگه دارند، حتی اگر پایانی جسورانه‌تر بیشتر با صحنه‌های افتتاحیه عجیب و غریب فیلم هماهنگ بود.