هشت سال پیش، راس هالی دی (با بازی گلن پاول) در اوج موفقیت بود. او یک کوارتربک فوتبال کالج سطح بالا بود که قرار بود تیمش را به پیروزی در بازی رز بول برساند. متاسفانه، او اشتباهی فاحش مرتکب شد، تیم مقابل برنده شد و واکنش خشونت‌آمیز او باعث شرمساری ملی شد و باعث شد راس برای همیشه لغو شود. اما وقتی مربی (استیو زان) تیم بازنده کات‌فیش جنوب جورجیا تست باز برای کوارتربک جدیدش برگزار کرد، راس از یک بینی مصنوعی و موی مصنوعی از شغل پدرش (توبی هاس) در هالیوود استفاده کرد تا خودش را به چاد پاورز، جدیدترین و بزرگترین (و مسن‌ترین) پدیده فوتبال کالج تبدیل کند. راس تا چه مدت می‌تواند این فریب را ادامه دهد؟

• خانواده ها می توانند در مورد این موضوع صحبت کنند که آیا قرار است بینندگان از راس/چاد خوششان بیاید یا نه. چطور می توانید بفهمید؟ چگونه یک برنامه تلویزیونی می تواند رفتارهای بد شخصیت های خود را ملایم تر کند تا شخصیت ها برای بینندگان قابل درک تر باشند؟
• در مورد مفهوم "لغو شدن" صحبت کنید. چه شخصیت‌های عمومی "لغو شده‌اند"؟ چرا؟ لغو شدن به چه شکلی اتفاق می‌افتد؟ آیا تا به حال دیده‌اید که یک فرد لغو شده، خود را بازسازی کند؟ چگونه؟
• ورزش موضوع رایجی برای سریال‌های اپیزودیک است. چه ویژگی از ورزش آن را برای نیازهای تلویزیون اپیزودیک مناسب می‌کند؟ آیا تا به حال سریال‌های ورزشی را دوست داشته‌اید، حتی اگر خودتان از آن ورزش خوشتان نیاید؟

والدین باید بدانند که چاد پاورز یک مجموعه کمدی در مورد یک بازیکن سابق کالج است که به دلیل رسوایی، خود را به عنوان یک دانشجو فعلی جا می‌زند تا برای یک تیم ناهماهنگ بازی کند. لحن این مجموعه سبک و کمدی است، اما طنز آن بالغانه است: به عنوان مثال، در قسمت اول، شخصیت اصلی، راس (با بازی گلن پاول، که همچنین یکی از سازندگان مجموعه است) با دختر معروف "هاک توآ" در رسانه‌های اجتماعی ملاقات می‌کند، در حالی که شخصیت دیگری به نام تریسیا (با بازی وین اورت) دانشنامه‌ای از اطلاعات در مورد پورنوگرافی دارد و به چیزهایی مثل "بنگ باس" اشاره می‌کند. زبان استفاده شده نیز تند است و شامل کلماتی مانند لعنتی، لعنتی، لعنتی، لعنتی، و خدا لعنتی، و توهین‌هایی مانند احمق، احمق لعنتی، و احمق است. شخصیت‌ها الکل مصرف می‌کنند، هم در جمع و هم به تنهایی؛ در یکی از صحنه‌ها، شخصیت اصلی با ظاهری بیمار و خسته بیدار می‌شود، در حالی که اطرافش بطری‌های خالی آبجو قرار دارد و به رانندگی در حالت مستی در گذشته‌اش اشاره می‌کند. خشونت در این مجموعه سبک است، اما انتظار وجود جراحت‌ها و درگیری‌های مختصری که جزئی از فوتبال کالج هستند، منطقی است.

گلن پاول در این کمدی ورزشی دوست داشتنی و بامزه، نقش یک شرور توبه کار را به زیبایی ایفا می کند که به نظر می رسد بر اساس ساختار کمدی های ورزشی دیگر ساخته شده است. واضح ترین الگو تد لاسو است، سریال محبوب در مورد مربی ناسازگاری که سرنوشت یک تیم حرفه ای را تغییر می دهد، اما ما همچنین سایه هایی از کبرا کای (یک بازنده ی منفور جهانی که به موفقیت می رسد!) و جمعه شب های روشن (سرنوشت یک جامعه کوچک بر روی یک تیم فوتبالی است که بالاخره فصل پیروزی را تجربه می کند) را می بینیم. همه اینها به نظر تکراری می آمدند اگر نویسندگی و بازیگران در سطح بالایی نبودند.پاول خودش آدمی بدکار و رند است و می توان او را دوست داشت یا از او متنفر بود، بسته به این که چقدر بد رفتار می کند. استیو زان در نقش مربی بدشانس جیک هادسون از تیم ساوت جورجیا کتفیش (این یک شوخی است، مطمئناً) به خوبی حس ناامیدی برای پیروزی را به تصویر می کشد، و پری متفیلد در نقش ریکی، مربی دستیار کتفیش و دختر هادسون، جذاب و آرام است و به سرعت مورد علاقه پاورز، شخصیت پاول، قرار می گیرد. و بهترین بخش این است که توبی هاس، بازیگر حرفه ای قدیمی، در نقش پدر خسته و ناراضی راس هالیدی حضور دارد (و به طور مناسب پروتزهایی برای رویارویی راس فراهم می کند). چاد پاورز هیچ چیز جدیدی را کشف نمی کند، اما مطمئناً به راحتی قابل قبول است.