ظهر روز

در این وسترن کلاسیک دهه ۱۹۵۰، مارشال ویل کین (گری کوپر) با ایمی (گریس کلی) ازدواج می‌کند و نشان خود را تحویل می‌دهد. او یک کوئیکر است و ویل به او قول داده تفنگش را آویزان کند و صاحب یک مغازه شود. اما آنها خبردار می‌شوند که فرانک میلر با قطار ظهر به شهر می‌آید. کین قبلا میلر را دستگیر و به زندان فرستاده بود و میلر سوگند خورده بود که برمی‌گردد و او را می‌کشد. ویل و ایمی به سرعت شهر را ترک می‌کنند. اما او می‌داند که میلر هر جا بروند، آنها را تعقیب خواهد کرد. و او وظیفه‌ای نسبت به شهر دارد. مارشال جدیدشان تا فردا نمی‌رسد. ویل از همه کمک می‌خواهد اما بارها و بارها رد می‌شود. ایمی می‌گوید که با قطار ظهر می‌رود و مردی که قول کمک داده بود، وقتی متوجه می‌شود که هیچ‌کس دیگر به آنها نمی‌پیوندد، عقب‌نشینی می‌کند. تنها کسانی که پیشنهاد کمک می‌دهند، یک مرد معلول و یک پسر جوان هستند. ویل باید به تنهایی با میلر و سه دست‌نشانده‌اش روبرو شود. در ظهر، فرانک میلر از قطار پیاده می‌شود. چهار مرد وارد شهر می‌شوند. ویل قادر است با کمک غیرمنتظره ایمی، آنها را شکست دهد. در حالی که مردم شهر جمع می‌شوند، ویل نشان خود را به خاک می‌اندازد و آنها سوار می‌شوند و می‌روند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد این موضوع صحبت کنند که به نظر می‌رسد هر کسی دلیل متفاوتی برای کمک نکردن به ویل دارد. چند مورد از این دلایل را می‌توانید شناسایی کنید؟ کدام دلیل به نظرتان بهترین است؟ کدام بدترین است؟ چه چیزی باعث تغییر نظر ایمی می‌شود؟ چرا ویل نشان خود را به زمین می‌اندازد؟ فکر می‌کنید نویسنده‌ی فیلم‌نامه نام «ویل» را به‌طور خاص انتخاب کرده است؟ چگونه تصمیم می‌گیرید که چه زمانی بمانید و بجنگید و چه زمانی فرار کنید؟ چگونه خطرات را ارزیابی می‌کنید؟ قانون باید چگونه باشد؟

والدین باید بدانند که در مقایسه با فیلم‌های دیگر آن دوران، زنان در این فیلم به عنوان افرادی بسیار باهوش و محترم به تصویر کشیده شده‌اند. هلن از تبعیضی که به عنوان یک زن مکزیکی با آن مواجه شده صحبت می‌کند، و ایمی با همدلی به او گوش می‌دهد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

این درام برجسته در زمان واقعی می‌گذرد، فقط ۸۴ دقیقه پرتنش. ویل در ۱۰:۴۰ پیام مربوط به فرانک میلر را دریافت می‌کند، و ما همان فشار زمانی را احساس می‌کنیم که او در تلاش برای پیدا کردن کسی برای کمک به اوست. در سراسر فیلم، ساعت‌ها را می‌بینیم و می‌شنویم، و با نزدیک شدن ظهر، ساعت بزرگ و بزرگ‌تر می‌شود، آونگ مانند تبر جلاد می‌چرخد. در موسیقی درخشان اثر دیمیتری تیومکین (با صدای تک ریت) صدای ضرب آهنگ همزمان هم نزدیک شدن قطار و هم گذر زمان را القا می‌کند.HIGH NOON شبیه داستان خروس کوچک قرمز است که بزرگ شده است. ویل نمی‌تواند کسی را پیدا کند که به او در محافظت از شهر کمک کند. به نظر می‌رسد همه فکر می‌کنند این مشکل (یا تقصیر) شخص دیگری است. نوجوانان ممکن است علاقه‌مند باشند که بدانند بسیاری از مردم این فیلم را استعاره‌ای از مشکلات سیاسی دوران مک‌کارتی می‌دانند. این فیلم در اوج ترس «قرمز» هالیوود نوشته شد. پس از اتمام این فیلمنامه، نویسنده، یک شاهد «دوست‌ندار» در کمیته فعالیت‌های ضدامریکایی مجلس، در فهرست سیاه قرار گرفت. اما این درام فراموش‌نشدنی از مردی که از دشمنش فرار نمی‌کند، یا از ترس‌های خود، فراتر از همه زمان‌ها و شرایط است.