دهکده

در دهکده، مرد جوان افسرده‌ای به نام یو (ریوسِی یوکوهاما) باید بدهی‌ای را که مادرش به خاطر عادت قماربازی‌اش ایجاد کرده، پرداخت کند. یو در حالی که در یک دهکده سنتی ژاپنی کار و زندگی می‌کند، زباله‌ها را تفکیک می‌کند تا اینکه وقتی یکی از دوستان دوران کودکی‌اش از توکیو برمی‌گردد تا در شرکتی که کارخانه زباله‌سوزی را اداره می‌کند، کار کند، فرصتی برای او به وجود می‌آید. آن دوست برای او شغلی بهتر پیدا می‌کند و به زودی اوضاع بهتر می‌شود. اما گاهی اتفاقات بدی برای آدم‌های خوب می‌افتد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم‌های دلهره‌آور صحبت کنند. آیا خشونت در فیلم «دهکده» اغراق‌آمیز بود؟ آیا جزئیات لحظات خونین، خون و جراحت توجیه‌پذیر بود؟ چرا، یا چرا نه؟
• آیا می‌توانید بگویید این فیلم به کجا می‌رود؟ اگر اینطور است، چطور می‌توانید بگویید؟
• یو و میساکی در این فیلم تصمیمات دشواری می‌گیرند. آیا شما هم همین کار را می‌کردید؟ چرا، یا چرا نه؟
• شما فکر می‌کنید نوه (رقص و نمایش کلاسیک ژاپنی، نوعی تئاتر) چه ارتباطی با داستان دارد؟ آیا فکر می‌کنید این ارتباط به خوبی برقرار شده است؟ چرا بله یا خیر؟

والدین باید بدانند که فیلم «دهکده» یک تریلر درام ژاپنی است در مورد مردی افسرده به نام یو که برای پرداخت بدهی ناشی از اعتیاد مادرش به قمار، مجبور به کار در محل دفن زباله است. اما وقتی یکی از دوستان دوران کودکی‌اش به خانه بازمی‌گردد، یو فرصتی دوباره برای زندگی پیدا می‌کند، اما خوش‌اقبالی‌اش مدت زیادی دوام نمی‌آورد. صحنه‌های خشونت شدید، اشاره به خودکشی، خشونت جنسی (تلاش مردی برای تجاوز به زنی در خانه‌اش)، خون و جزئیات جراحت در فیلم وجود دارد. مردی با قیچی به گردن زده می‌شود و می‌میرد. مردی یک پیرمرد را خفه می‌کند. همچنین صحنه‌ای از رابطه جنسی (بدون برهنگی) و بوسه‌های عاشقانه در فیلم وجود دارد. بزرگسالان به‌طور مکرر سیگار می‌کشند و اغلب آبجو و ساکی می‌نوشند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

متاسفانه این تریلر کسل‌کننده، ناامیدکننده است و ویژگی‌های مثبت آن، جبران‌کننده نیست. به عنوان مثال، فیلم‌برداری زیبای فیلم دهکده، جبران‌کننده رنگ‌های خاکستری، تاریک و کسل‌کننده‌ی تصاویر نیست. تقریبا به طور کامل، داستان یک سقوط طولانی به سمت پایانی خشن است. به جز دوره‌ای کوتاه از شادی، این تراژدی طولانی است و سرگرم‌کننده نیست. در حالی که برخی از بینندگان ممکن است با شخصیت‌های اصلی یو و میساکی احساس همدردی کنند، از ابتدا مشخص است که پایانی خوش برای آنها وجود نخواهد داشت و هیچ عدالتی برای اتفاقات ناگواری که برایشان رخ می‌دهد، وجود نخواهد داشت.متوجه‌ام که به‌عنوان یک تراژدی، اتفاقات وحشتناکی که برای یو و میساکی می‌افتد، بخشی از ژانر و مفهوم داستان است، اما فراتر از این ایده که گاهی زندگی افراد سخت است و نمی‌توانند از سرنوشت‌های ظالمانه و ناعادلانه فرار کنند، چیز دیگری در اینجا وجود ندارد. البته، تم‌های این داستان سعی در اقتباس از تئاتر و درام سنتی ژاپنی نو دارند، اما این ارتباط به‌طور مبهم و گسسته‌ای مطرح شده است، به‌گونه‌ای که فهمیدن دقیق پیام و مکان آن دشوار است. در اینجا اشاره‌هایی به عناصری ماوراءالطبیعه وجود دارد که در ابتدا به‌طور مبهمی به آن‌ها اشاره شده است، اما هیچ‌کدام از آن‌ها به‌طور واضح و مشخصی دنبال نشده‌اند.