داستان این فیلم دربارهٔ پدر و مادری شاغل است که پسر پنج ساله‌شان را از دست می‌دهند، وقتی فردی از آشنایان دورشان او را از مدرسه برمی‌دارد و سپس ناپدید می‌شود. کارآگاهان وارد ماجرا می‌شوند، به همراه دوستان و بستگان زوج. هر شخصیت لایه‌های متعدد از رازهایی را در خود دارد که با کارآگاهان در میان نمی‌گذارد و در برخی موارد، با یکدیگر نیز در میان نمی‌گذارند. با دنبال کردن سرنخ‌ها و شهود توسط کارآگاه سخت‌کوش، ارتباطات میان شخصیت‌ها به‌تدریج شگفت‌انگیزتر و پرتنش‌تر می‌شود.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد درام‌های شدیدی مانند این مورد صحبت کنند. آیا تماشای آن‌ها «سرگرم‌کننده» است؟ چرا مردم به این نوع داستان‌ها جذب می‌شوند؟
• در کتاب «همه اش تقصیر اوست» زیرمتنی وجود دارد که به شرم ناشی از بیماری ها و اعتیادهای تشخیص داده نشده و درمان نشده اشاره می کند. یکی از شخصیت ها به دلیل ترومای دوران کودکی، وسواس کنترل همه چیز را دارد، در حالی که شخصیت دیگر به جای اینکه توسط یک پزشک مورد ارزیابی وضعیت نورولوژیک قرار گیرد، «دیوانه» نامیده می شود. به نظر شما چرا بسیاری از افراد از نیاز به کمک، دارو، درمان یا مراقبت از هر نوع آن شرمنده هستند؟
• در این سریال، مادران شاغل به دلیل داشتن شغل خارج از خانه و داشتن "فقط" یک فرزند مورد سرزنش قرار می‌گیرند. در برخی موارد، شرم و سرزنش حتی از سوی همسران و مادران دیگر به آنها وارد می‌شود. آیا فکر می‌کنید در این جامعه با مادران و پدران به یک شکل رفتار می‌کنیم؟ در مورد مادرانی که از خانه کار می‌کنند در مقابل مادرانی که برای کار به خارج از خانه می‌روند چه فکری می‌کنید؟ آیا هر دو نوع مادر را می‌شناسید؟

والدین باید بدانند که «تقصیر اوست» داستان جستجوی یک کودک خردسال به نام میلو (دوک مک‌کلود) است که ناپدید می‌شود. مادر میلو، ماریسا (سارا اسنوک)، و پدرش، پیتر (جیک لاسی)، وقتی متوجه می‌شوند که پیامی با دستورالعمل‌های تحویل برای قرار بازی، ماریسا را به آدرسی می‌رساند که میلو در آنجا حضور ندارد، وحشت‌زده می‌شوند. در حالی که میلو ناپدید شده، لحظات پرتنشی وجود دارد؛ بزرگسالان یکدیگر را متهم و فریاد می‌زنند، و صحبت‌هایی از قمار و اعتیاد به داروهای تجویزی به میان می‌آید. علاوه بر موضوعات کلی برنامه شامل ربودن کودک و سرزنش مادران، اسلحه نیز در داستان حضور دارد. جنبه‌های دیگر پرتنش شامل صحنه‌ای از واکنش آلرژیک و تصادف خشونت‌آمیز خودرو است. زبان برنامه قوی است و شخصیت‌ها از کلماتی مانند لعنتی، مادر لعنتی (به انگلیسی و زبان اشاره آمریکایی)، احمق، احمق و دیک استفاده می‌کنند.

این داستان ربوده شدن کودک، بدترین ترس یک مادر را با نویسندگی و بازیگری عالی، و طراحی داخلی براق، تاریک و مدرن در برابر پس زمینه ی دیدنی و گاهی خشن شیکاگو به هم پیوند می دهد. تمام تقصیر اوست، داستانی جذاب است که به اعتیاد، بارداری زیر سن قانونی، ثروتمندان بسیار ثروتمند و معلولیت می پردازد بدون اینکه به نظر موعظه آمیز بیاید. این داستان فقط مثل یک برش از زندگی به نظر می رسد (هرچند که به یک برش بسیار، بسیار بد تبدیل می شود). ضمنا، اگر از متنفر بودن از شخصیت جیک لسی در سریال لوتوس سفید لذت بردید، خوش شانس هستید، زیرا او در اینجا هم به همان اندازه در نقش یک آدم بد عالی ظاهر شده است. این سریال بسیار قابل تماشای پی در پی است و تماشای آن تاثیرگذار است.