دوازده نفر بدجنس

در طول جنگ جهانی دوم، ژنرال وردن (با بازی ارنست بورگناین) سرگرد رایسمن (با بازی لی ماروین) را به دفترش فرامی‌خواند و ماموریتی جدید به او می‌دهد. او قرار است به یک عمارت پر از افسران آلمانی حمله کند. متاسفانه، سربازانش شامل ۱۲ مجرم محکوم (با بازی چارلز برانسون، جان کاساوتیس، جیم براون، تلی ساوالاس، دانلد ساترلند و دیگران) می‌شوند. بسیاری از این قاتلان، متجاوزان و دیگر افراد شرور به هر حال به مرگ محکوم شده‌اند. رایسمن ماموریتی غیرممکن برای آموزش آن‌ها دارد اما به زودی متوجه می‌شود که می‌تواند از یک چیز برای ایجاد پیوند میان آن‌ها استفاده کند: نفرت جمعی آن‌ها از خودش. نقشه‌اش جواب می‌دهد و به زودی یک دسته از جنگجویان سخت‌کوش، وفادار و منضبط در اختیار دارد. اما آیا حمله آن‌ها به عمارت واقعا جواب می‌دهد؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت فیلم صحبت کنند. خشونت آن را با خشونت در فیلم‌های معاصر چگونه مقایسه می‌کنید؟ آیا خشونت شدیدتر به فیلم کمک می‌کند یا به همین شکل فعلی موثر است؟
• فیلم چه نکاتی را در مورد شخصیت‌های صاحب‌قدرت بیان می‌کند؟
• فیلم با شخصیت‌های زن چگونه برخورد می‌کند؟ آیا تصویری کلیشه‌ای از زنان ارائه می‌دهد؟

والدین باید بدانند که این فیلم اکشن کلاسیک جنگ جهانی دوم که در سال ۱۹۶۷ منتشر شد، در زمان خود بسیار خشن تلقی می‌شد، اگرچه در مقایسه با بسیاری از فیلم‌های امروزی با درجه سنی PG-13 ملایم‌تر است. این فیلم شامل صحنه‌هایی مانند دار زدن، مبارزه، لگد زدن، تیراندازی و انفجار (با وجود خونریزی بسیار کم) و همچنین صحنه‌ای که مردی زن را با چاقو به قتل می‌رساند، می‌باشد. در یکی از صحنه‌ها، مردان شامی را با دختران همراه می‌گذرانند، اما چیزی بیش از رقص نشان داده نمی‌شود. زبان فیلم نسبتا ملایم است، اما کلمات تندی مانند «لعنتی»، «جهنم»، «بی‌شرم» و «نامشروع» نیز در آن وجود دارد. همچنین صحنه‌هایی از نوشیدن الکل و سیگار کشیدن نیز در فیلم وجود دارد. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

دوازده نفر کثیف یک فیلم کلاسیک است و سرگرم‌کننده‌ی خوبی است، هرچند که به‌طور کلی فیلم بزرگی در نظر گرفته نمی‌شود. رابرت آلدریچ (کارگردان بوسه‌ی مرگ و هرچه که برای بچه جین اتفاق افتاد) یکی از خشن‌ترین و سرکش‌ترین کارگردانان هالیوود بود و غریزه‌های او گاهی منجر به شکست‌های بزرگی می‌شد، و گاهی هم به موفقیت‌های پرطرفداری مثل همین فیلم. قطعاً یک فیلم اکشن ۱۵۰ دقیقه‌ای می‌تواند کمی شلخته و پر از صحنه به نظر برسد. اما امروز، این فیلم در واقع سفت و سخت‌تر و متمرکزتر به نظر می‌رسد و کمتر خشونت دارد، نسبت به زمانی که برای اولین بار اکران شد.آلدریچ به خوبی از زمان خود استفاده می‌کند، بر ویژگی‌های شخصیتی تمرکز دارد و اجازه نمی‌دهد ریتم فیلم کند شود. این فیلم بیشتر از احساسات و غریزه سرچشمه می‌گیرد تا از تفکر یا هنر. علاوه بر این، به نظر می‌رسد دیدگاه بسیار منفی نسبت به زنان دارد، اگرچه با توجه به ژانر و دوره زمانی، این موضوع تعجب‌آور نیست. صرف نظر از جایگاه آن در سلسله مراتب سینمایی، تماشای فیلم دوازده نفر کثیف برای برخی از پسران نوجوان یک آیین گذر است و بسیاری از فیلم‌های موفق از قالب آن پیروی کرده‌اند (فیلم سربازان نامدار را ببینید).