ماشین

در فیلم "ماشین"، برت (برت کرایشر) با استفاده از داستانی هیجان‌انگیز درباره‌ی زمانی که در دهه‌ی بیست زندگی‌اش با گانگسترهای روسی معاشرت می‌کرد و می‌نوشید، موفق شده که به یک کمدین و مجری پادکست مشهور تبدیل شود و شخصیت سخت‌گیر "ماشین" را برای خود بسازد. اما اکنون دهه‌ها گذشته و برت مرد خانواده‌ای است که تلاش می‌کند بهتر باشد اما عمدتاً در این تلاش شکست می‌خورد. این موضوع به‌ویژه در رابطه با دختر نوجوانش، ساشا (جسیکا گابر) صدق می‌کند، که برت ناخواسته جشن شانزده سالگی‌اش را خراب می‌کند. پدر برت، آلبرت (مارک همیل) در جشن حاضر می‌شود و رابطه‌ی ناسالم آن‌ها از سر گرفته می‌شود. متأسفانه، گانگستر روسی به نام ایرنا (ایوا بابیچ) نیز ظاهر می‌شود و درخواست ساعت گران‌بهایی را می‌کند که برت سال‌ها قبل از روسیه دزدیده بود. برت هیچ خاطره‌ای از آن ساعت ندارد، بنابراین ایرنا او و آلبرت را مجبور می‌کند که به روسیه برگردند و قدم‌هایی را که برت در جوانی برداشته بود، دوباره طی کنند. ماجراجویی دیگری که فراتر از حد تصور است، در انتظار آن‌هاست.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت موجود در فیلم «ماشین» صحبت کنند. این خشونت چه حسی در شما ایجاد کرد؟ آیا هیجان‌انگیز یا شوکه‌کننده بود؟ فیلم چه صحنه‌هایی را نشان داد یا نشان نداد تا این اثر را ایجاد کند؟ چرا این موضوع مهم است؟
• چگونه این فیلم مصرف مواد مخدر و الکل را به تصویر می‌کشد؟ آیا آنها را جذاب و فریبنده نشان می‌دهد؟ آیا پیامدهایی وجود دارد؟ چرا این موضوع اهمیت دارد؟
• پدر این شخصیت به او توصیه می‌کند که «هیچ ترسی نشان ندهد.» آیا این توصیه در هر شرایطی مفید است؟ چرا یا چرا نه؟
• ایگور به برت می‌گوید که با سرگرم کردن و حواسپرت کردن گانگسترها، جان آنها را نجات داده است. طنز و شوخ‌طبعی به چه شیوه‌های دیگری می‌تواند در دنیا تأثیر مثبت بگذارد؟
• این داستان درباره روابط پدر و فرزندی است که چگونه است؟ چه شباهت‌ها و تفاوت‌هایی با رابطه شما دارد؟

والدین باید بدانند که «ماشین» یک کمدی اکشن ناموفق است که بر اساس مطالب کمدی برت کریشر ساخته شده که در این فیلم نسخه‌ای از خودش را بازی می‌کند. داستان فیلم دربارهٔ سفر او به روسیه برای پیدا کردن یک ساعت ارزشمند است که قبلاً دزدیده بود. اگرچه فیلم از لحنی کمدی برخوردار است، اما انتظار می‌رود خشونت خونین زیادی داشته باشد. شخصیت‌ها مورد اصابت گلوله قرار می‌گیرند و کشته می‌شوند و صحنه‌های زیادی از زد و خورد، شکستگی اندام‌ها، خفه کردن با کیسه پلاستیکی، ضرب و جرح، بریدن سر و بیضه وجود دارد. در یک صحنهٔ به‌خصوص ناراحت‌کننده، مشت یک مرد وارد زخم بریده‌شدهٔ گردن می‌شود و گیر می‌کند. همچنین مدام از زبان تند و تیز و بسیار رکیک استفاده می‌شود و دیالوگ‌های زیادی دربارهٔ روابط جنسی وجود دارد. شخصیت‌ها یکدیگر را می‌بوسند و در یک صحنه، باسن یک مرد در حالی که در حال حمام کردن است، به‌دقت نشان داده می‌شود. مصرف الکل و مواد مخدر بدون هیچ پیامد منفی به تصویر کشیده شده و حتی مورد ستایش قرار می‌گیرد. شخصیت‌ها مقادیر زیادی الکل، کوکائین، آمفتامین و سایر مواد مصرف می‌کنند و دیالوگ‌هایی مانند «انرژی این دارو را برای کارهای خوب استفاده کن!» و «باید بیشتر مواد مخدر مصرف کنی!» وجود دارد.

این فیلم دست‌وپاچیدمه و پراکنده که به‌طور آزادانه‌ای بر اساس مطالب کمدی کریشر ساخته شده است، قرار است یک سرگرمی بی‌دغدغه و شاد باشد، اما آنقدر بی‌روح (و طولانی) است که بیشتر شبیه یک سر دردِ پس از یک شبِ سنگینِ می‌گساری است. کارگردانی این فیلم بر عهده پیتر آتِنسیو بوده است که به‌طور غیرمنتظره‌ای، کارگردانشی کمدی بسیار خنده‌دار «کی اند پیل» با نام «کیANU» را نیز در کارنامه خود دارد. اولین نکته درباره «ماشین» این است که پرسروصداست. کمدی کریشر شامل فریاد زدن‌های زیادی است که ممکن است در سالن کنسرت جواب بدهد اما روی پرده سینما چندان خوب از کار درنمی‌آید. و به دلیل این لحن تند و تیز، بیشتر شوخی‌ها اصلاً به هدف نمی‌خورند. سپس، مانند بسیاری از کمدی‌های سینمایی، این فیلم نمی‌تواند در برابر وسوسه بزرگ شدن مقاومت کند و پر است از تیراندازی‌ها، دعواهای خیابانی و صحنه‌های اغراق‌شده و بزرگ.با وجود این، هیچ‌یک از این‌ها معنای خاصی ندارد، زیرا لحظات آرامش نیز اجباری هستند. ما ذره‌ای برای این شخصیت‌های مقوایی اهمیت قائل نیستیم. با این حال، چیزی که بدترین حس را پس از پایان فیلم به جا می‌گذارد، پذیرش شادمانه سوءمصرف مواد مخدر و الکل در فیلم است. شخصیت‌ها از مواد مخدر و الکل مانند پاپای که اسفناج مصرف می‌کرد، به عنوان تقویت‌کننده ابرقهرمانی استفاده می‌کنند، بدون اینکه پیامد منفی داشته باشد. «ماشین» مانند فردی در مهمانی است که فکر می‌کند دیگران را مجذوب خود کرده، اما در واقع فقط خودش را شرمنده می‌کند.