نبرد سائوپان

در نبرد برای سائوپائولو، سال 1944 در جریان جنگ جهانی دوم، سرگرد ویلیام پورتر (لوئیس مندیلور) در جزیره سائوپائولو مستقر است. او و نیروهایش در کمین نیروهای ژاپنی قرار می‌گیرند و پورتر موفق می‌شود به یک بیمارستان ارتشی آمریکا در نزدیکی آن برسد. این بیمارستان که توسط ژنرال جیک کارول (جف فاهی) اداره می‌شود، با کمبود نیرو و تجهیزات مواجه است، حتی جراحانی مثل ویک (کاسپر ون دین) چند روز است که بیدار و در حالت آماده باش هستند. پورتر هشدار می‌دهد که نیروهای ژاپنی احتمالاً حمله‌ای تمام عیار را تدارک می‌بینند، و تنها موانع در برابر آن، سربازان زخمی و پزشکانی مثل ویک هستند که تجربه‌ای در نبرد ندارند. آیا نیروهای آمریکایی می‌توانند جان سالم به در ببرند؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت‌های به تصویر کشیده شده در فیلم نبرد سائوپائولو صحبت کنند. تماشای این صحنه‌ها چه حسی به شما داد؟ آیا هیجان‌انگیز بود؟ تکان‌دهنده؟ فیلم چه چیزهایی را نشان داد و چه چیزهایی را نشان نداد تا این تاثیر را ایجاد کند؟ چرا این موضوع مهم است؟
• چه چیزهایی می‌توانیم از فیلم‌های جنگ جهانی دوم در روزگار کنونی بیاموزیم؟
• چگونه می‌توانیم داستان‌هایی دربارهٔ جنگ جهانی دوم بگوییم و روش‌هایی برای نمایش دشمنان ایالات متحده پیدا کنیم که نژادپرستانه یا غیرانسانی نباشد؟ آیا این فیلم به این هدف دست می‌یابد؟
• چگونه نوشیدن الکل و سیگار کشیدن به تصویر کشیده می‌شوند؟ آیا جذاب و فریبنده به نظر می‌رسند؟ آیا عواقبی وجود دارد؟ چرا این موضوع مهم است؟
• چگونه کار گروهی در این داستان نشان داده شده است؟

درگیری برای سایپان فیلمی است بر اساس واقعه‌ای حقیقی از جنگ جهانی دوم، که در آن یک بیمارستان ارتش آمریکا در سال ۱۹۴۴ در برابر حمله نیروهای ژاپنی مقاومت می‌کند. متاسفانه بودجه کم، نقص‌های کوچک و انتخاب‌های عجیب، و فقدان انرژی کلی، باعث شده است که این فیلم چندان موفق نباشد. خشونت در فیلم شامل استفاده از اسلحه و تیراندازی، خونریزی، زخم‌های خونین، مرگ و اجساد، مبارزه، چاقو زدن، بریدن گلو، قطع دست، شکستن گردن، کتک زدن با چکش و بیسبال، انفجار و موارد دیگر است. زبان فیلم نیز تند و تیز است و کلمات نامناسبی مانند فحش، آشغال، احمق، لعنتی، و ... در آن به کار رفته است. همچنین گفتگوهای کوتاه مرتبط با روابط جنسی و غلت زدن وجود دارد. یکی از شخصیت‌های اصلی در طول فیلم ویسکی می‌نوشد و سیگار می‌کشد. شخصیت دیگری به او می‌گوید که از این کارها دست بردارد. سیگار کشیدن در دیگر صحنه‌های فیلم نیز دیده می‌شود. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب‌های فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

این داستان واقعی قطعاً شایسته یک فیلم خوب است، اما آنچه ما در اینجا می‌بینیم، با بودجه کم، انتخاب‌های گیج‌کننده و فیلم‌سازی کلیشه‌ای، چنین نیست. نبرد سائوپائولو با روایت آغاز می‌شود - "همانطور که در رستاخیز مردگان خواهد بود" و غیره - از کتاب عهد جدید، کتاب اول قرنتیان. سپس در میانه راه، فقط برای اطمینان، شخصیتی نقل قول را دوباره روی صفحه نمایش می‌خواند. در نهایت، این نقل قول در پایان فیلم، روی اعتبارات پایانی تکرار می‌شود تا کسی آن را از دست ندهد. ده دقیقه اول فیلم سه مثال از گفتگوهای کلیشه‌ای فیلم‌های جنگی (از جمله "مراقب پشت سرت باش" که دوبار استفاده شده) را شامل می‌شود، و معرفی شخصیت‌های اصلی بسیار آشنا و تکراری است. تنها توده عظیم و پف‌کرده موهای سینه‌ای فاهی، که از یونیفرم نیمه‌بازش بیرون زده، توجهی را جلب می‌کند.صحنه‌های نبرد خشن هستند اما به همان اندازه کسل‌کننده، در مکانی اتفاق می‌افتند که ظاهراً باید یک بیمارستان باشد اما گاهی شبیه انباری متروکه یا کوچه‌پس‌کوچه‌ای در جایی دوردست به نظر می‌رسد. فضاهای فیلم هیچ‌گاه با هم هماهنگ به نظر نمی‌رسند و شخصیت‌ها هم در این فضاها جا نیفتاده به نظر می‌رسند. (در یکی از صحنه‌ها، شخصیت‌ها فقط ایستاده‌اند و مهاجمان مسلح وارد اتاق می‌شوند.) در سکانسی دیگر، از پرستاران خواسته می‌شود در اطراف بیمارستان بدوند تا «هر چیزی که می‌توانند پیدا کنند.» ما آن‌ها را در حال انجام این کار به‌صورت هراسان می‌بینیم و بعد... هیچ. چیزهایی که پیدا می‌کنند هرگز استفاده نمی‌شوند. همچنین گفتگوهای معمول درباره «خانه» با موسیقی احساسی و صحنه‌های معمول احساسی کنار تخت وجود دارد. متأسفانه، چون این داستان پتانسیل ساخت یک فیلم بهتر را دارد، فیلمی که قهرمانانش را بهتر گرامی می‌دارد. نبرد سائوپائولو فقط در عمل مفقود است.