دروغگو

LAIR" داستان پس‌از یک قتل‌عام دوگانه وحشتناک را روایت می‌کند، جایی که استیون کارامور (کوری جانسون) تلاش می‌کند بی‌گناهی دوست خود را که به جرم این قتل محکوم شده است، اثبات کند. استیون شروع به جاسوسی از خانواده جدیدی می‌کند که به آپارتمانی که قتل در آن رخ داده نقل مکان کرده‌اند، زیرا معتقد است نیروهای فراطبیعی شیطانی در کار هستند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در لایر صحبت کنند. آیا خون و خشونت در این بازی بیش از حد به نظر می‌رسید؟ آیا صحنه‌های خشونت‌آمیز به شیوه‌ای مؤثر به روایت داستان کمک می‌کرد؟ آیا تکان‌دهنده یا هیجان‌انگیز بود؟ چرا؟ آیا مواجهه با رسانه‌های خشونت‌آمیز کودکان را نسبت به خشونت بی‌تفاوت می‌کند؟
• آیا فیلم ترسناک بود؟ آیا تم‌ها یا مضمون‌های آشنایی در آن دیدید که پیش‌تر در فیلم‌های ترسناک دیگر دیده بودید؟ چه چیزی باعث جذابیت فیلم‌های ترسناک می‌شود؟
• لطفاً در مورد برخی از زبان به کار رفته در فیلم صحبت کنید. آیا به نظرتان ضروری بود یا اغراق‌آمیز؟ چه چیزی به فیلم اضافه کرد؟
• انگیزه‌های استیون چه بود؟ آیا او را شخصیتی قابل‌درک و باورپذیر می‌دانستید؟

والدین باید بدانند که «لِیر» یک فیلم ترسناک بریتانیایی با صحنه‌های ترسناک، خشونت‌بار و خونین است. داستان فیلم دربارهٔ استیون کارامور (کوری جانسون) است که به جاسوسی از مستأجران خود می‌پردازد تا اثبات کند ملک او پر از نیروهای فراطبیعی شیطانی است که باعث شده دوستش همسر و فرزندش را به قتل برساند. در فیلم پیام‌های مثبت واقعی وجود ندارد و الگوی نقش‌های مثبت کمی وجود دارد، زیرا داستان بر اساس روابط متلاشی‌شده و اتفاقاتی عجیب پیش می‌رود. علاوه بر کمک به دوستش، استیون به دلیل سود مادی و شهرتی که ممکن است از اثبات فراطبیعی بودن موضوع به دست آورد، انگیزه دارد. بازیگران فیلم از نظر نژاد، ملیت، گرایش جنسی و تعادل جنسیتی متنوع هستند. خشونت به صورت ضمنی و تصریح نشان داده می‌شود و گرافیک‌های آن شامل استفاده از چاقو به عنوان سلاح و اندام‌های قطع‌شده است. در برخی موارد به روابط جنسی اشاره می‌شود. برخی شخصیت‌های زن در لباس زیر نشان داده می‌شوند و یک شخصیت مرد نیز بدون لباس بالاتنه دیده می‌شود. فحاشی به صورت منظم وجود دارد و زمانی که شخصیت‌ها با یکدیگر بحث می‌کنند یا به دلیل ترس مضطرب می‌شوند، شدت می‌گیرد. نوشیدن الکل و کشیدن سیگار به‌طور مختصر نشان داده می‌شود که مورد دوم مورد انتقاد قرار می‌گیرد.

به طور کلی، این فیلم شامل دو صحنه خشونت‌بار و ترسناک است که بین آن‌ها صحنه‌های پرکننده زیادی وجود دارد. فیلم لایر به دلیل فیلمنامه‌ای که عجولانه و به سرعت از آمریکا به انگلیس منتقل شده و شخصیت‌های بریتانیایی آن به طور غیرقابل توضیحی به زبان انگلیسی آمریکایی صحبت می‌کنند، نتوانسته خود را به خوبی نشان دهد. بازیگر کهنه‌کار مکمل، جانسون، تنها اجرای به یاد ماندنی فیلم را ارائه می‌کند. در نقش استیون، جرقه‌های پر انرژی خشمگین و زمان‌بندی کمدی او بیشترین استفاده را از دیالوگ‌هایی دارند که بار زیادی از توضیحات را حمل می‌کنند و بین شخصیت‌هایی که هیچ عمق قابل تشخیصی ندارند، درگیری‌های بی‌پایان و غیرقابل باوری را ایجاد می‌کنند. با توجه به ناتوانی سایر بازیگران در ارائه چنین محتوای ضعیفی، دشوار است که بتوانیم درباره کار یا دلیل کار سایر شخصیت‌ها احساس نگرانی کنیم.در مرکز این فیلم، خانواده‌ای قرار دارند که هیچ‌جا نمی‌روند و هیچ کار جالبی نمی‌کنند. در همین حین، ایده‌ی اصلی فیلم که استیون بدون اطلاع آن‌ها از پشت دیوارها آن‌ها را زیر نظر دارد، هدر رفته است. هیچ نوآوری یا ایده‌ی جدیدی در این فیلم وجود ندارد، فقط یک انتظار طولانی برای پایانی دلهره‌آور و تاریک و پایانی که هیچ چیز جدیدی به فیلم اضافه نمی‌کند. به عبارتی، ارزش انتظار برای دیدن آن را ندارد.