درون ۶۰ روز

نگران فساد در سیستم زندان شهرستان کلارک، ایندیانا، شریف جیمی نوئل برنامه جدیدی را برای ریشه کن کردن سیب های گندیده آغاز کرده است: گروهی از هفت نفر بی گناه ۶۰ روز را در زندان خواهند گذراند. در زندان، یعنی با معلم، تفنگدار دریایی، مددکار اجتماعی، مادر خانه دار و سه نفر دیگر که به مکان های جداگانه فرستاده می شوند، همه به عنوان مجرم مخفی. شرکت کنندگان در زندان به عنوان زندانی زندگی خواهند کرد، در حالی که تهیه کنندگان برنامه رفت و آمدها را در پوشش ساختن یک مستند فیلمبرداری می کنند. این کار خطرناک است، اما کسانی که آن را انجام می دهند امیدوارند که در نهایت مشارکت آنها به بهبود عملکرد زندان های جامعه شان کمک کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد برنامه‌های واقع‌نمای مرتبط با اجرای قانون صحبت کنند. این برنامه‌ها چه پیام‌هایی را منتقل می‌کنند؟ آیا به نظر شما نمایش رفتارهای خشونت‌آمیز زندانیان و دیگر فعالیت‌های غیرقانونی، هدفی فراتر از سرگرمی دارد؟ اگر این‌طور است، آن هدف چیست؟
• آیا از دیدن افراد واقعی که در برنامه 60 روزه در حال مصرف مواد مخدر بودند، شگفت‌زده شدید؟ در چه سنی مناسب است که نوجوانان فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی با محتوای مصرف مواد مخدر تماشا کنند؟
• آیا برنامه‌های واقع‌نمای دیگری را می‌شناسید که بر روی سیستم عدالت کیفری تمرکز داشته باشند؟ چرا برنامه‌هایی که در زندان‌ها اتفاق می‌افتند برای بینندگان سرگرم‌کننده یا جذاب هستند؟

والدین باید بدانند که 60 روز در یک برنامه واقع‌نما در مورد هفت فرد است که به صورت مخفیانه در یک زندان شهرستانی نفوذ می‌کنند تا فساد را افشا کنند. این برنامه جنبه‌های خطرناک‌تر و خشونت‌آمیز زندان را برجسته می‌کند و بر صحنه‌هایی از زندانیان در حال مبارزه، مصرف ماری‌جوآنا و موارد دیگر تمرکز دارد. در حین تمرین تیراندازی از اسلحه استفاده می‌شود؛ بحث در مورد جرایم؛ اشاره به روابط جنسی و تجاوز در زندان و شوخی در مورد آن. شرکت‌کنندگان مورد حمله، مشت و لگد قرار می‌گیرند و آسیب می‌بینند؛ یکی از آنها به انفرادی فرستاده می‌شود. فحاشی شامل کلمات فحش و ناسزا است که سانسور می‌شوند. مواد مخدر: ماری‌جوآنا و کوکائین، که در تصویر نمایش داده می‌شوند، و همچنین اشاره به مواد مخدر در زمینه عدالت کیفری.

این برنامه ترسناک و جذاب، هرچند از نظر اخلاقی کمی مشکوک است، کنجکاوی غیرمجرمین را ارضا می‌کند که ممکن است بپرسند، «اگر زندانی بودم، چطور با آن کنار می‌آمدم؟» تماشای معاشرت افراد بی‌گناه با مجرمین (ظاهرا) اما اثر جانبی دارد: بیننده در یک دروغ همدست است، چون به زندانیانی که در برنامه حضور دارند گفته می‌شود که برای یک «مستند» فیلمبرداری می‌شوند. آیا به آنها گفته شده بود که در تلویزیون ملی پخش خواهد شد و بیشتر شبیه یک برنامه واقع‌نما است؟ ما امضای رضایت‌نامه زندانیان را می‌بینیم، اما رضایت آگاهانه آنها را نه، که یک لایه کثیف و ناخوشایند به این برنامه اضافه می‌کند. با این حال، به اندازه کافی جذاب است، معمولا بر روی نوع درام‌هایی تمرکز دارد که برنامه‌های زندان، چه واقعی و چه تخیلی، تمایل به تمرکز بر آن دارند: دعوا، جیغ و داد، بحث بر سر منابع کمیاب، و رابطه جنسی مخفیانه در زندان. ممکن است نوجوانان را بترساند و از راه بدر کند، اما بزرگسالان چیزی جدید یاد نمی‌گیرند.