سگ‌های تنها

در فیلم «پاپس آلون»، رابرت (با بازی تایلر هالینگر) استخدام جدید شرکت پت تک است و هیجان‌زده است تا آخرین دستکاری‌ها را بر روی محصول انقلابی جدیدی که اختراع کرده، انجام دهد. اما قبل از اینکه او و دخترش جِنا (با بازی ایزودورا سوان) بتوانند در خانه‌ی جدیدشان مستقر شوند، شرکت آن‌ها را به بیگ بیر می‌برد تا در یک استراحتگاه اسکی شرکت‌واید در تعطیلات کریسمس شرکت کنند. وقتی سگشان چارلی (با صدای جری اوکانل) متوجه می‌شود که دزدان قصد دزدیدن اختراع رابرت را دارند، وظیفه‌ی اوست تا از ورود به خانه جلوگیری کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد اینکه آیا کمدی فیزیکی در فیلم «پاپس آلون» خنده‌دار است، صحبت کنند. آیا هرگز مناسب است که وقتی کسی آسیب می‌بیند، بخندیم؟
• چه جنبه‌هایی از نمایش فیلم مشکل‌ساز است؟ در مورد نحوه برخورد با شخصیت نابینا چه احساسی داشتید؟ شخص با اندام بزرگ‌تر چطور؟
• چگونه سگ‌ها کار تیمی را نشان می‌دهند؟ چگونه می‌توانند اختلافات خود را کنار بگذارند و برای رسیدن به هدفی مشترک تلاش کنند؟

والدین باید بدانند که پپس آلون یک تقلید از فیلم تنها در خانه است با سگ‌هایی که برای متوقف کردن دزدها دخالت می‌کنند در حالی که صاحبان‌شان در تعطیلات کریسمس به مسافرت رفته‌اند. داستان فیلم درباره‌ی پدری حواس‌پرت (تایلر هالینگر) است که بعد از مرگ همسرش هنوز از آن اتفاق عبور نکرده و به دختر نوجوانش (ایزادورا سوان) توجهی که لازم دارد را نمی‌دهد. فیلم پر است از صحنه‌های کمدی اسلپ‌استیک اغراق‌شده که در زندگی واقعی می‌تواند منجر به جراحت‌های جدی شود، عمدتاً سقوط‌های خطرناک یا ضربه خوردن با اشیاء سنگین. در حالی که فیلم لحظات خنده‌داری هم دارد، اما شامل شوخی‌هایی به هزینه‌ی یک شخصیت نابینا و همچنین نمایش‌های مسئله‌دار دیگری هم می‌شود. انتظار شوخی‌های بی‌ادبانه زیادی را داشته باشید -- مثل سگ‌هایی که باد معده می‌کنند، مدفوع پرنده، و توهین‌های مکرر (احمق، کودن). علاوه بر این، یک رئیس ثروتمند (اریک رابرتز) از الفاظ رکیک استفاده می‌کند (احمق، لعنتی) و به کارمندش می‌گوید "بیایید مست کنیم!" شخصیت‌های دیگر در فیلم آبجو و شراب می‌نوشند، و شخصیت اصلی هم یک شوخی در مورد سردرد ناشی از مستی می‌کند، با این حال هیچ‌کدام از شخصیت‌ها در فیلم مست به نظر نمی‌رسند. برای اینکه از فیلم‌های مشابه بیشتر با خبر شوید، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این مثل آب‌بزاق سگ کمدی خانوادگی است: تا حدودی بامزه و خنده‌دار است، اما بیشتر خیس‌کننده است. شامل یک گروه بازیگران عظیم از افرادی است که آشنا به نظر می‌رسند اما شاید به اندازه قبل کار نکرده‌اند -- و این تقصیر آن‌ها نیست که این فیلم تا این حد ناامیدکننده است. فقط به‌طور شلخته ساخته شده است. درحالی‌که فیلمنامه لحظات خنده‌داری دارد، به‌خصوص برای بچه‌هایی که از شوخی‌های زشت لذت می‌برند (یک سگ که در مقابل مجرمان باد معده می‌کند به‌خصوص به یادماندنی است)، منطق را فدای این شوخی‌ها می‌کند. و فیلم‌برداری و تدوین وحشتناک است. نمای نزدیک و سریع بیننده را به ناراحتی می‌اندازد -- و نه فقط این، بلکه شوخی‌ها را هم خراب می‌کند. تدوین در بهترین حالت آماتوری است: یک صحنه سه بار با همان برش پخش می‌شود، دو بار بدون صدا.اجرای خنده‌دارترین نقش در این فیلم توسط راب اشنایدر در نقش خوزه، چی‌واوا همسایه است. بسیاری از بینندگان احتمالاً چیزهایی که خوزه پارس می‌کند را خنده‌دار خواهند یافت. اما با اینکه همسر اشنایدر اهل مکزیک است و او کاملاً دو زبانه است، این یک بازیگر سفیدپوست است—که سابقه بازی در نقش‌های توهین‌آمیز را دارد، از جمله شخصیت‌هایی که قومیتشان با قومیت او متفاوت است (داستان‌های وقت خواب، با زوهان شوخی نکن، ۵۰ قرار اول)—که با لهجه مکزیکی صحبت می‌کند. اصلاً جالب نیست. در جای دیگری از بازیگران، هالینگر بیشتر زمان نمایش را به خود اختصاص می‌دهد و به اندازه‌ای خوب است که ممکن است این نقش او را در نقش یک پدر در یک سریال کانال دیزنی قرار دهد. دیگر بازیگر برجسته کیت دیوید است، که جاذبه فصیح او تقریباً جبران می‌کند این واقعیت را که شخصیت او به کلیشه سیاه‌پوست جادویی می‌خورد. همان‌قدر که این فیلم غیراصلی است، ممکن است هنوز هم خوب باشد، اما کارگردان به وضوح به اندازه کافی اهمیت نداد تا تلاش کند و اجازه داد که—بله—به گند کشیده شود.