جرایم پیوندی

آلیسیا (سلسیا راث) و شوهرش ایگناسیو (میگل آنجل سول) در بوئنوس آیرس زندگی مرفهی دارند، با کلاس‌های یوگا در خانه‌شان، لباس‌های مد روز و زندگی اجتماعی دلپذیر. آلیسیا از بچه کوچک گلادیس (یانینا آویلا)، خدمتکار خانه‌شان، مراقبت می‌کند. گلادیس، بی‌سواد و قربانی سوءاستفاده از دوران کودکی، سخت کار می‌کند و کم حرف می‌زند. یک روز، پسر سی‌ساله آلیسیا، دانیل (بنجامین آمادئو)، تلفن می‌کند و می‌گوید که دستگیر شده است، به اتهاماتی مرتبط با رابطه دشوارش با همسر سابقش (سوفیا گالا کاستیلیونه) که اجازه نمی‌دهد پسرش را ببیند، و این موضوع پیچیده‌تر هم می‌شود با سابقه مصرف مواد مخدر و ورشکستگی‌های دانیل. اگرچه مشکلات دانیل جدید نیستند و بدرفتاری‌هایش فشار زیادی به ازدواج والدینش وارد کرده، اما آنها با وفاداری پس‌اندازشان را صرف رشوه‌هایی می‌کنند که اتهامات را لغو و شواهد را ناپدید می‌کند. در میانه این بحران، گلادیس در موقعیتی قرار می‌گیرد که او را به زندان می‌اندازد. در نهایت، داستان‌ها به هم متصل می‌شوند و منجر به تغییر زندگی همه افراد درگیر می‌شوند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد انکار صحبت کنند. چرا گاهی آسان‌تر است که حقیقت را نبینیم؟
• فیلم نشان می‌دهد که گاهی مفیدترین کار، دست کشیدن از کمک کردن است. آیا می‌توانید موقعیت‌هایی را تصور کنید که این موضوع در آن‌ها صادق باشد؟
• در مقایسه با درام‌های خانوادگی دیگری که دیده‌اید، این چطور به نظر می‌رسد؟

والدین باید بدانند که فیلم جنایاتی که ما را به هم پیوند می‌دهد، فیلمی آرژانتینی محصول ۲۰۲۰ (با زیرنویس انگلیسی) است که به تصویر کشیدن شناخت آهسته یک مادر مسن از طبقه متوسط رو به بالا، از حقیقت در مورد یک وضعیت خانوادگی است که قبلا از مواجهه با آن امتناع کرده بود. موضوعاتی که این فیلم را فقط برای نوجوانان بزرگسال مناسب می‌کند شامل خشونت خانگی، تجاوز، تولد غیرمنتظره و سوء مصرف و اعتیاد به مواد مخدر است، که همه این‌ها خارج از صحنه فیلم اتفاق می‌افتند. در زبان فیلم از کلمات زشت و توهین‌آمیز استفاده شده است. زنی با لباس‌های خونین دیده می‌شود. حمامی خونی نشان داده می‌شود. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این فیلم به‌طور تاثیرگذاری آشکار می‌کند که چگونه یک مادر دلسوز به‌تدریج بیدار می‌شود و متوجه می‌شود که شاید پسری که همیشه دوست داشته و از او محافظت کرده، شایسته‌ی عشق و دلبستگی او نباشد. او، مثل هر شخصیت دیگری در داستان، باید چشمانش را به روی حقایق زندگی‌اش باز کند. سباستین شینل، کارگردان، داستانی از مسئولیت نهایی را روایت می‌کند، جایی که برخی از شخصیت‌ها جرایمشان را پنهان کرده‌اند، برخی در انکار خوشبختی زندگی می‌کنند، و برخی دیگر فقط به دلیل نادیده گرفتن واقعیت گناهکارند. هر شخصیت در نهایت مجبور به بیدار شدن و پرداختن بهایی می‌شود، برخی به خاطر بیش از حد مهربان بودن، یا بیش از حد ساکت بودن، یا بیش از حد ساده‌لوح بودن. گاهی اوقات با نمایش تنش‌های یک درام خانوادگی و گاهی اوقات به‌طور مرموزانه‌ای مانند چیزی در ژانر وحشت، فیلم جنایاتی که ما را به هم پیوند می‌دهد، به‌طور ماهرانه‌ای نشان می‌دهد که اولین تصورات ما لزوماً درست نیستند.