افتخار و شکوه

در فیلم افتخار و شکوه، ادوارد نورتون نقش ری تییرنی را بازی می‌کند، یک افسر NYPD نسل دوم که دچار تضاد است و برادر بزرگترش فرانی (نوآ امریک) و برادر زنش جیمی (کالین فارل) نیز جزو بهترین‌های پلیس شهر نیویورک هستند. وقتی یک تیراندازی مشکوک چهار افسر را در بخش فرانی و جیمی می‌کشد، ری با اکراه موافقت می‌کند تا به یک نیروی ویژه برای تحقیق در مورد قتل‌ها بپیوندد. چیزی که او کشف می‌کند، به وحشت پدرش (جان ویت) که مقام بالایی دارد، جیمی و همکاران ایستگاهش خدمات و محافظت خود را به اراذل و اوباش با بالاترین دستمزد در خیابان‌هایی که گشت می‌زنند، می‌فروشند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد معضلات اخلاقی مختلف شخصیت‌ها صحبت کنند. این مردان بین وفاداری به برادران خود در لباس آبی - بدون در نظر گرفتن خانواده واقعی خود - و وظیفه خدمت و محافظت گیر کرده بودند. حتی شخصیت‌های غیراخلاقی هم کاملا شرور نیستند. چه چیزی جیمی و گروهش را به فساد کشاند؟ فکر می‌کنید اگر ری تصمیم دیگری می‌گرفت چه اتفاقی می‌افتاد؟ این فیلم چگونه به سایر درام‌های پلیسی شباهت دارد؟ آیا فکر می‌کنید این نوع فیلم‌ها برای واقع‌گرایانه به نظر رسیدن، نیاز به نمایش خشونت شدید دارند؟ چرا یا چرا نه؟

والدین باید بدانند که این درام پلیسی به موضوعات بالغانه‌ای می‌پردازد که احتمالا برای بینندگان جوان جذاب نیست. نوجوانان بزرگتر که با ستارگان کالین فارل و ادوارد نورتون آشنا هستند ممکن است علاقه‌مند باشند، اما این قطعا انتخابی برای شب بیرون رفتن والدین است. زبان فیلم بسیار تند و زننده است (شامل کلمه فحش و مشتقات آن) و خشونت واقع‌گرایانه‌ای دارد که شامل تیراندازی‌های متعدد و قتل‌های به سبک اعدام، خودکشی، قرار دادن جان یک نوزاد در خطر و مقدار زیادی خون است. صحنه‌های جنسی محدود به بوسیدن و در آغوش گرفتن زوج‌های متاهل و یک نگاه سریع به یک قاچاقچی مواد مخدر و دوست‌دخترش است. مواد مخدر، سیگار و الکل در فیلم فراوان است. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

در حالی که بخش زیادی از داستان قابل پیش‌بینی است، فیلم با بازی‌های درخشان بازیگران، به‌ویژه نورتون و امریش، نجات پیدا می‌کند. و فارل به‌طور متناوب ظریف و اغراق‌آمیز است، اما در نهایت به‌عنوان جیمی، شخصیت مرموز و بدون پشیمانی، درخشش می‌کند. متاسفانه، داستان با زیرداستان‌های شخصی مربوط به زنان در زندگی پلیس‌ها، به‌ویژه رابطه حل‌نشده بین ری و همسر سابقش، تاشا (کارمن اجوگو)، کند می‌شود. جنیفر اهل، که بازیگر درخشان و دست‌کم‌گرفته‌شده‌ای است و یادآور مریل استریپ جوان است، بهترین تلاش خود را در نقش همسر فرانی، که به سرطان مبتلا است، انجام می‌دهد، اما در واقع، شخصیت‌های زنان یک‌بعدی هستند.جالب‌ترین جنبه داستان گاوان اوکانر این است که چقدر راحت فرهنگ گنگ جمهوری دومینیکن در واشنگتن هایتز نیویورک را در فیلم ادغام کرده است. موسیقی متن فیلم شامل چند آهنگ از رپرهای لاتین و ستارگان رگاتون است؛ و شخصیت‌های اسپانیایی‌زبان توسط افراد بومی که می‌توانند بدون نفس کشیدن جملات عامیانه را ادا کنند، بازی می‌شوند. البته، شاید هنوز هم به تصویر کشیدن یک جامعه پر از فروشنده مسلح، غیرسیاسی تلقی شود، اما حداقل اوکانر به محله توجه کرده است. اما این تکه‌ای از اصالت نمی‌تواند جبران این واقعیت را بکند که این یک درام جنایی طولانی است که خیلی جدی است و به وضوح به دنبال رسیدن به سطح فیلم رفتگان مارتین اسکورسیزی است اما کمی پایین‌تر از سطح فیلم شب متعلق به ماست قرار می‌گیرد.