جو جوان قدرتمند

جیل یانگ (چارلیز ترون) به مادر در حال مرگش قول می‌دهد که از جو، گوریلی نوزاد، محافظت کند. اما وقتی جو به ابعاد شگفت‌انگیزی می‌رسد و هدف شکارچیان حیات وحش در همه جا قرار می‌گیرد، این قول دشوار می‌شود. وقتی گرگ اوهارا (بیل پاکستون)، جانورشناس، به جو پناهگاهی در یک محوطه حفاظت‌شده در لس‌آنجلس پیشنهاد می‌دهد، جیل گوریل ۲۰۰۰ پوندی‌اش را جمع‌وجور می‌کند و به سمت هالیوود حرکت می‌کند. درست وقتی که جیل و جو در حال عادت کردن به زندگی در کالیفرنیا هستند، دردسر شروع می‌شود. شکارچی که ۱۲ سال قبل هر دوی آن‌ها را یتیم کرده بود، برمی‌گردد تا کارش را تمام کند. جو از مرکز شهر لس‌آنجلس فرار می‌کند و در یک پارک تفریحی با استراسر شرور روبرو می‌شود.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد این فیلم که بازسازی یک فیلم هیولایی سال ۱۹۴۹ است، بحث کنند که آیا این فیلم هم یک فیلم هیولایی است؟ آیا جو یک هیولا است؟ یا فقط بد رفتاری شده و سوءتفاهم شده است؟ آیا هیولاها در فیلم‌های دیگر هم وجود دارند که در این دسته قرار بگیرند؟ در مورد فرانکنشتاین چه فکر می‌کنید؟ به نظر شما سازندگان فیلم چه پیامی را می‌خواستند منتقل کنند؟ آیا فیلم‌های هیولایی اغلب پیام‌هایی دارند؟

در صحنه ابتدایی و تاثیرگذار فیلم، یک شکارچی غیرقانونی مادر جو (یک گوریل) و مادر جیل (یک متخصص نخستی‌سانان) را می‌کشد. جو پای یک تماشاگر را له می‌کند و مهاجمش را با پرت کردنش به سمت خطوط برق می‌کشد. در صحنه اوج فیلم، یک کودک به سختی از چرخ و فلکی در حال سوختن نجات پیدا می‌کند. این فیلم به موضوعات حیوانات در معرض خطر و شکار غیرقانونی می‌پردازد. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

دوستداران حیوانات از دیدن جو، گوریل غول‌پیکر اما مهربان، شگفت‌زده خواهند شد. در تلاش برای نشان دادن اینکه برخی گونه‌ها تا چه حد در معرض خطر هستند، فیلم مایت جو یانگ شامل چند سکانس تاثیرگذار است، اما همچنان سرگرم‌کننده و هیجان‌انگیز باقی می‌ماند. گاهی اوقات فقط می‌توانید سرتان را به خاطر تمایل هالیوود برای بازسازی یک کلاسیک تکان دهید. این یکی از آن موارد نیست. نسخه 1949 آرکو از مایت جو یانگ یک فیلم خسته‌کننده هیولا از نوع میمون‌های وحشی است که تلاش کرد (بدون موفقیت) از محبوبیت کینگ کونگ سود ببرد. در مقابل، این نسخه دیزنی چیزهای زیادی برای ارائه به مخاطبان جوان دارد. با اشاره‌ای به گوریل‌های بزرگسال در مه، فیلم بر دختر یک نخست‌شناس شبیه به دیان فوسی تمرکز دارد. در حالی که جیل از مادرش پیروی می‌کند، این داستان دوستانه با محیط زیست، غذای جدی برای فکر کردن ارائه می‌دهد. همچنین لحظات طنز زیادی را ارائه می‌دهد.جو بیشتر شبیه جرج کنجکاو است تا کینگ کونگ. تفریح مورد علاقه او قایم موشک است، اما به نظر نمی‌رسد متوجه باشد که با 15 فوت قد، او برای قایم شدن پشت بوته‌ها کمی بزرگ است. جو شاهکار جادوگری فنی است؛ او آنقدر شبیه به یک موجود زنده است که باور اینکه ترکیبی از انیماترونیک و جلوه‌های دیجیتال است دشوار است. کودکان به او علاقه‌مند خواهند شد، به ویژه از آنجایی که جو به خصوص با کودکان مهربان است. آنها همچنین از اجراهای جذاب ترون و پاکستون لذت خواهند برد و (همانطور که یک بیننده 8 ساله انجام داد) وقتی این زوج به طور اجتناب ناپذیری با هم باشند، تشویق خواهند کرد. اگر صحنه‌های اوج فیلم برای کودکان کوچک خیلی شدید باشد، قطعا به پایان خوش ختم می‌شود. میتی جو یانگ در نهایت تجربه‌ای دلگرم‌کننده با پیامی زیست‌محیطی است.