پسر آمریکایی

فیلم آمریکایی پسر با کندرا الیس کانر (با بازی کری واشینگتن) در یک اتاق انتظار خالی در اداره پلیس شروع می‌شود، در حالی که منتظر اطلاعاتی در مورد پسرش جمال است که دیشب به خانه برنگشته است. افسر کشیک (با بازی جرمی جوردن) به‌خصوص بی‌فایده است و کندرا فکر می‌کند که نژاد ممکن است در این موضوع دخیل باشد: او سیاه‌پوست است و افسر سفیدپوست. وقتی شوهر سابقش (با بازی استیون پاسکواله) که خودش یک افسر پلیس سفیدپوست است، ظاهر می‌شود، اوضاع پیچیده‌تر می‌شود و تنش بین سه نفرشان را تشدید می‌کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد هویت نژادی جمال صحبت کنند. کندرا سعی می‌کند چه چیزی را در مورد نحوه عملکرد جهان به پسرش آموزش دهد؟ این موضوع چگونه بر رفتار او تأثیر می‌گذارد؟ دیدگاه او چگونه بر روابطش با سایر شخصیت‌های فیلم تأثیر می‌گذارد؟
• چه چیزی در مورد رابطه بین رویه پلیس و نژاد می‌گوید؟ آیا فکر می‌کنید به‌خوبی نظرش را بیان می‌کند؟
• شخصیت‌های فیلم پسر آمریکایی در بیان عقایدشان بسیار فصیح و رسا هستند، عقایدی که اغلب با یکدیگر در تضاد است. آیا فکر می‌کنید بازیگران در نقش‌آفرینی‌شان موفق بوده‌اند؟ چه احساساتی را در تماشاگر برمی‌انگیزند؟

والدین باید بدانند که فیلم پسر آمریکایی، یک فیلم اصلی نت‌فلیکس است که با مسائل نژادپرستی، هویت نژادی و خشونت پلیس سر و کار دارد. این فیلم با بازی کری واشینگتن، بر اساس نمایشنامه‌ای به همین نام در برادوی ساخته شده و همان بازیگران را دارد. این فیلم بسیار گفتگو محور است، زیرا شخصیت‌ها دیدگاه‌ها و تجربیات خود را در مورد موضوعات پیچیده مطرح می‌کنند. متاسفانه، این فیلم در حین بررسی این موضوعات بالغ، در سطحی ناآگاهانه باقی می‌ماند، بنابراین معرفی خوبی برای بحث در مورد ارتباط نژاد و خشونت پلیس نیست. الفاظ زشت و زننده در فیلم زیاد به کار رفته و شامل کلمه «N» نیز می‌شود. خشونت، به‌ویژه خشونت با اسلحه، در مرکز داستان است اما همه آن‌ها خارج از صحنه اتفاق می‌افتد، و بخشی از داستان شامل خرید ماری‌جوآنا توسط شخصیت‌ها است که آن هم خارج از صحنه است. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

برخی از فیلم‌های اقتباسی از نمایش‌های صحنه‌ای می‌توانند دشوار باشند، اگر نه به دلیل دیگری، به این خاطر که تئاتر یک رسانه کلامی است در حالی که فیلم بصری است. فیلم آمریکایی سَن، که بر اساس یک نمایش برادوی در سال ۲۰۱۸ با همان بازیگران ساخته شده، دارای جذابیت بصری حداقلی است و تقریباً به‌طور کامل به گفتگوها برای پیشبرد روایت متکی است. در واقع، این فیلم یک بحث ۹۰ دقیقه‌ای در مورد نژاد، هویت نژادی و خشونت پلیس است. اما فیلم آمریکایی سَن به جای بحث فکری و آگاهانه، ملودرام خالص را انتخاب می‌کند، بنابراین به طور مداوم هر تأثیر واقعی که می‌توانست داشته باشد را تضعیف می‌کند.