ماه آمیویل

در فیلم «ماه آمیتی‌ویل»، آلیسا (الکس رینهارت) و کارلا سعی می‌کنند از یک خانه نیمه‌راه کلیسا که در آن زندگی می‌کردند، فرار کنند. در حالی که آلیسا موفق به فرار می‌شود، کارلا توسط موجودی که به نظر می‌رسد یک گرگینه است، مورد حمله قرار می‌گیرد و کشته می‌شود. در همین حال، کارآگاه کیمبال (تری مک‌کرلی) پس از اینکه روش‌های غیرمتعارف او منجر به تعلیقش شده بود، به سر کارش بازمی‌گردد، و اولین ماموریت او ردیابی آلیسا و کارلا است که گمان می‌رود فراری باشند. کیمبال با کشیش‌ها و راهبه‌هایی که خانه نیمه‌راه را اداره می‌کنند ملاقات می‌کند، و سپس با مندی، یکی از زنانی که در آنجا زندگی می‌کنند، دیدار می‌کند، و او به کیمبال هشدار می‌دهد که اتفاقی بسیار وحشتناک در داخل خانه در حال رخ دادن است. به زودی، کیمبال، آلیسا را پیدا می‌کند که در یک بار موتورسواران پنهان شده و به نظر می‌رسد در ازای محافظت، تبادل محبت‌های غیرقانونی انجام می‌دهد. کیمبال آلیسا را از آنجا خارج می‌کند، اما بدون درگیری با موتورسواران نه. در ماشین پلیس، آلیسا حقیقت اتفاقی را که برای کارلا افتاده بود به کیمبال می‌گوید و دلیل اینکه نمی‌خواهد به خانه نیمه‌راه برگردد را توضیح می‌دهد. کیمبال به عنوان یک پلیس سختگیر و بدبین، در ابتدا به داستان آلیسا شک دارد، اما تصمیم می‌گیرد آن را بررسی کند. زمانی که آنها به کلیسا بازمی‌گردند، کیمبال متوجه می‌شود که داستان آلیسا صحت دارد، و در حالی که آنها متوجه حضور گرگینه در خانه نیمه‌راه کلیسا می‌شوند، باید راهی برای متوقف کردن آن پیدا کنند.

• «خانواده‌ها می‌توانند در مورد دنباله‌هایی که واقعاً دنباله نیستند، مثل "ماه آمیتی‌ویل" صحبت کنند. چرا فکر می‌کنید هالیوود دنباله‌هایی می‌سازد که ارتباط کمی، اگر اصلاً داشته باشد، با فیلم‌های قبلی در مجموعه دارند؟»
• «در مقایسه با فیلم‌های ترسناکی که قبلاً دیده‌اید، خشونت این فیلم چگونه است؟»
• «فیلم چگونه تلاش می‌کند تا چالش‌هایی را که زنان در خانه‌های نیمه‌راه با آن مواجه هستند، به تصویر بکشد؟ آیا فکر می‌کنید این نمایش واقع‌گرایانه است؟ چرا بله یا خیر؟»

والدین باید بدانند که «ماه آمیتی‌ویل» یک فیلم ترسناک محصول ۲۰۲۱ است که در آن یک گرگینه زنانی را که در یک خانه نیمه‌راه کلیسا زندگی می‌کنند، وحشت‌زده می‌کند. اگرچه عنوان فیلم «آمیتی‌ویل» را در خود دارد، اما این دنباله‌ای خودخوانده هیچ ارتباطی با فیلم‌های قبلی با عنوان «آمیتی‌ویل» ندارد، به جز اینکه اتفاقاً در آمیتی‌ویل، نیویورک رخ می‌دهد. انتظار خون و خشونت فیلم‌های ترسناک را داشته باشید، زیرا گرگینه زنان را یکی‌یکی می‌کشد، از جمله صحنه‌هایی مانند چنگ زدن به صورت، خوردن احشاء، و بریدن گردن. یکی از شخصیت‌ها با یک کپسول آتش‌نشانی به دیگری ضربه می‌زند تا حدی که او را به مرز مرگ می‌رساند. شخصیت‌هایی مورد اصابت گلوله قرار می‌گیرند و کشته می‌شوند. بین یک پلیس و چند موتورسوار دعوا در می‌گیرد— مشت و لگد زده می‌شود، بطری آبجو روی سر کسی شکسته می‌شود، و اسلحه و تفنگ بیرون کشیده می‌شود. در طول یک جلسه مشاوره گروهی در خانه نیمه‌راه، زنان درباره کشتن ناپدریانشان، خودزنی، فحشا، و قاچاق مواد مخدر صحبت می‌کنند. سیگار کشیدن و نوشیدن آبجو نیز در فیلم دیده می‌شود. الفاظی مانند «س--ت»، «bulls---t»، «apes--t»، «bitch»، «ass»، «hell»، «damn»، «for Christ's sake» و نشان دادن انگشت وسط نیز در فیلم به کار رفته است. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

این یک فیلم گرگینه‌ی احمقانه است که در واقع دنباله‌ای نیست. فیلم «ماه آمیتی‌ویل» کلمه‌ی «آمیتی‌ویل» را در عنوان خود دارد و در آمیتی‌ویل، نیویورک اتفاق می‌افتد، اما شباهت‌ها با فیلم‌های قبلی در همینجا به پایان می‌رسد. شخصیت‌ها - مانند راهبه‌ی سختگیر، فراری سرکش، موتورسوار بداخلاق، پلیس سرکش و غیره - مثل تماشای رژه‌ی کلیشه‌ها در خیابان پنجم است. داستان هم بهتر از این نیست و با لمس اضافی از بدسلیقگی همراه است. برخی از صحنه‌ها کاملاً بی‌معنی هستند، توسعه‌ی شخصیت‌ها تمرینی در اغراق است و زوزه‌ی گلوئی گرگینه احتمالاً بهترین دیالوگ در کل فیلم است.با وجود تلاش‌هایی که صورت گرفته، دامنه‌ی احساسی مورد نیاز برای برخی از صحنه‌های دراماتیک‌تر فیلم (صحنه‌هایی که شامل خراشیده شدن صورت توسط یک گرگینه نیست) به وضوح فراتر از توانایی‌های بیشتر بازیگرانی است که در آن حضور دارند. برخی از آنها بهتر از دیگران هستند، و اگرچه کسی انتظار سطح بازی مریل استریپ و برنده‌ی جایزه‌ی اسکار را ندارد، اما این فیلم حتی از انتظارات پایین فیلم‌های ترسناک کم‌هزینه نیز پایین‌تر است. این فیلم واقعاً بد است و چیزی بیشتر از این برای گفتن در مورد آن وجود ندارد.