سام وحشی

تراوِیس (تامی کرک) در حالی که والدینش در سن آنتونیو به تجارت مشغولند، مسئولیت مراقبت از مزرعه را بر عهده دارد و باید با لجبازی برادر کوچک سرکشش، آرلیس، کنار بیاید. خوشبختانه، سگ وفادارشان، سِوِیج سَم، در کنار آن‌هاست و عمو بِک (برایان کیت) هم با دانایی و کمک‌های کابویانه‌اش به آن‌ها روحیه می‌دهد. اما وقتی آرلیس برای کمک به سِوِیج سَم در مبارزه با یک گربه‌ی وحشی به غاری می‌رود، تراوِیس به دنبالش می‌رود (با کمک همسایه‌شان و معشوقه‌اش، لیزبت) و هر سه نفر توسط گروهی از بومیان آمریکا اسیر می‌شوند. حالا سِوِیج سَم باید گروه عمو بِک را به مخفیگاه بومیان برساند و به نجات بچه‌ها کمک کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد نحوه نمایش بومیان آمریکا در این فیلم صحبت کنند. این موضوع چگونه فرهنگ دوره‌ای را که فیلم در آن ساخته شده، منعکس می‌کند، و چگونه با نحوه نمایش بومیان آمریکا در فیلم‌های بعدی در تضاد است؟
• شخصیت‌ها نسبتاً با حیوانات اطرافشان و آب و هوا و محیطی که در آن کار می‌کنند هماهنگ هستند. فکر می‌کنید دلیل این هماهنگی چیست و اگر زمان کمتری را در خارج از محیط کار می‌گذراندند، چه تفاوتی ایجاد می‌شد؟
• دربارهٔ ورود کابوی‌ها و پیشگامان به سرزمینی که بومیان آمریکا هزاران سال در آن زندگی کرده‌اند، یکی از کابوی‌ها می‌گوید گاهی سخت است بگوییم که وحشی‌ها چه کسانی هستند. منظور شخصیت داستان از این حرف چیست؟

والدین باید بدانند که این دنباله فیلم Old Yeller، اگرچه قطعاً به اندازه آن فیلم معروف اشک‌آور نیست، اما پر است از تصاویر کلیشه‌ای و منسوخ از بومیان آمریکا، از جمله توهین‌های نژادی (مثل "injuns" و "dirty red devils"). کودکان ربوده می‌شوند. همچنین انتظار نبردهای طولانی با تفنگ، جنگ‌های سنگی بین برادران، و درگیری‌های خشن بین سگ معروف فیلم و یک گربه وحشی سرسخت، به همراه یک گله گرگ را داشته باشید. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

در حالی که تماشای تقلید جان وین توسط برایان کیت لذت بخش است، این دنباله فیلم Old Yeller به خوبی سالم نمانده است، به ویژه در به تصویر کشیدن یک بعدی بومیان آمریکا. این یک داستان ماجراجویی ساده از نوع «کابوی و سرخپوست» است، با اضافه شدن پسر یلر، وفادار و مصمم همیشه، سام وحشی.در حالی که قطعاً اشک‌ریزان مشهور Old Yeller نیست، Savage Sam می‌تواند به عنوان تجسمی از فیلم‌های کودکانه‌ای که در دهه ۱۹۵۰ و اوایل دهه ۱۹۶۰ ساخته شده‌اند، دیده شود، جایی که سگ‌ها هم با توانایی‌های حسی ماوراء طبیعی و هم درک قابل توجهی از گفتار انسان موهبت داده شده‌اند، جایی که خطوط بین "آدم‌های خوب" و "آدم‌های بد" به وضوح مشخص شده‌اند، جایی که آرک‌تایپ‌ها و کلیشه‌ها به اندازه کافی پیش نمی‌روند تا الگو‌های پیش‌بینی‌شده خود را بشکنند.