موستانگ

در فیلم موستانگ، زندانی خشن به نام رومن کولمن (با بازی ماتیاس شونارتس) به یک زندان جدید منتقل می‌شود، جایی که روانشناس زندان (با بازی کانی بریتون) او را برای یک شغل در فضای باز توصیه می‌کند، به جای گذراندن دوره‌ای در انفرادی. رومن از این که متوجه می‌شود شغلش جمع‌آوری مدفوعه اسب است، خیلی خوشحال نمی‌شود، اما اسب‌های وحشی نزدیک زندان، که توسط زندانیان رام شده‌اند و قرار است بعدا در حراجی فروخته شوند، او را مجذوب خود می‌کنند، به خصوص یک اسب سرکش. مربی ارشد، مایلز (با بازی بروس درن) رومن را می‌بیند و او را در یک قفس با اسب قرار می‌دهد. با کمک هم‌بندی‌اش، هنری (با بازی جیسون میچل)، و علی‌رغم از دست دادن خویشتن‌داری‌اش چند بار، رومن در نهایت با اسب پیوند برقرار می‌کند. وقتی رومن قدرت برقراری ارتباط مجدد با دختر باردارش (با بازی گیدئون آدلون) را پیدا می‌کند و هم‌سلولی‌اش (با بازی جاش استوارت) او را برای دزدی دارو از مرکز نگهداری اسب‌ها تهدید می‌کند، دردسر شروع می‌شود. آیا رومن می‌تواند تمرکز کافی داشته باشد تا اسب خود را در حراجی با موفقیت به نمایش بگذارد؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت موجود در فیلم موستانگ صحبت کنند. تا چه حد شدید است؟ چه چیزی نشان داده می‌شود و چه چیزی به آن اشاره می‌شود؟ آیا همه‌ی این موارد برای داستان ضروری هستند؟
• درباره برنامه واقعی آموزش اسب در زندان‌ها که در فیلم به آن اشاره شد چه چیزی یاد گرفتید؟ آیا فیلم الهام‌بخش شما برای یادگیری بیشتر بود؟
• آیا رومن در طول فیلم نجات پیدا می‌کند؟ این به چه معنی است؟ چه چیزی در داستان‌های رستگاری جذاب است؟
• مایلز چگونه می‌تواند مهربان و دلسوز باشد در حالی که بدخلق و سختگیر باقی می‌ماند؟
• فیلم مصرف مواد مخدر را چگونه به تصویر می‌کشد؟ آیا به نحوی آن را جذاب نشان می‌دهد؟ آیا پیامدهایی وجود دارد؟ چرا این موضوع مهم است؟

والدین باید بدانند که فیلم ماستنگ، درام زندانی خشن (متئاس شونارز) است که پس از یادگیری نحوه آموزش اسب وحشی، رستگاری می‌یابد. این فیلم ساده و سرشار از احساس است که ترویج دهنده شفقت است و به آرامی روایت می‌شود، اما همچنین شامل لحظات بالغانه زیادی است. خشونت می‌تواند قوی و تکان‌دهنده باشد: شخصیتی خشم خود را از دست می‌دهد و به اسب مشت می‌زند، شخصیتی به وحشیانه‌ترین شکل با چاقو زده می‌شود (بدن او دچار تشنج می‌شود و خون از زخم بیرون می‌آید)، و شخصیتی از اسب به پایین پرتاب می‌شود و توسط اسب لگد مال می‌شود (صورت خونین او نشان داده می‌شود). همچنین شامل مبارزه، فریاد خشم، داستان گفته شده‌ای در مورد مردی که زنش را کتک می‌زند، و دنباله‌ای ترسناک در طول طوفان است. زبان نیز بسیار تند است، با استفاده‌های متعدد از کلمات فحش. داروی کتامین دزدیده و آماده می‌شود، و کسی آن را استنشاق می‌کند. مردان بدون پیراهن دوش می‌گیرند، و گفتگویی بسیار کوتاه در مورد رابطه جنسی وجود دارد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

این درام اسب سواری هیچ مرز جدیدی را نمی‌شکند، اما فیلمی ساده و سرشار از احساس است که به آرامی روایت می‌شود و تمام قطعات آن با زیبایی و لطف کنار هم قرار می‌گیرند. بازیگر لوره دو کلرمون تونر (The Diving Bell and the Butterfly, The Extraordinary Adventures of Adele Blanc-Sec) با فیلم The Mustang، اولین کارگردانی خود را تجربه می‌کند که بر اساس برنامه واقعی موجود در برخی ایالت‌ها است و ظاهراً سابقه قوی در بازپروری زندانیان دارد. فیلم در ابتدا و انتهای خود، یادداشت‌های کوتاهی در مورد این برنامه ارائه می‌دهد و به فیلم اجازه می‌دهد تا بر جریان و فراز و نشیب خود تمرکز کند، بدون اینکه نیاز باشد پیام‌های بزرگ را به مخاطب القا کند.موستانگ حس و حال یک وسترن قدیمی و آشنا را دارد، با عناصری فرعی که به طور مبهمی ناقص هستند، اما با زندگی جدیدی که در آن دمیده شده است. از نور به صورت زنده استفاده شده است، به خصوص از پنجره‌ها به داخل سلول‌های کوچک زندان. صحنه‌های بیرونی به زیبایی آفتاب‌گیر هستند، اما در عین حال سرد، که تقابل بین خشم و آرامش را در هر دو انسان و اسب به طور کامل به تصویر می‌کشند. شونارز بخشی از آن چیزی است که فیلم را به خوبی کار می‌کند، با بدنی ترسناک و غیرقابل پیش‌بینی و انفجاری و چشمان نرم و گویا. با اینکه او صحنه‌ای از خشونت شوک‌آور را علیه حیوان مرتکب می‌شود، اما ممکن است در نهایت بتوان او را بخشید. بهترین قسمت فیلم درن است، یک پیرمرد بداخلاق که از یک فیلم جان وین بیرون آمده است، اما قلبش در جای درستش است.