فیلم ابرقهرمانی

«ریک رایکر» (دریک بل) مانند بسیاری از ابرقهرمانان فیلم‌های قبل از خود، در ابتدا به‌عنوان یک دانش‌آموز دبیرستانی دست و پا چلفتی ظاهر می‌شود که شیفته‌ی همکلاسی زیبای بلوند خود، جیل جانسون (سارا پکستون) است. مانند مرد عنکبوتی، او نیز توسط یک حشره‌ی دستکاری‌شده‌ی ژنتیکی گزیده می‌شود که به او نامی (در اینجا، سنجاقک) می‌دهد و او را از یک فرد عجیب و غریب به یک قهرمان تبدیل می‌کند — البته به‌نوعی. در این طنز، ریک با موانع زیادی روبرو می‌شود: ابرشروری که می‌خواهد دنیا را نابود کند (کریستوفر مک‌دونالد)؛ عمه‌ای متعصب و بی‌خبر (ماریون راس از سریال روزهای خوش)؛ عموئی هوسران (لسلی نیلسن)؛ دستیار خودخوانده‌ای (کوین هارت)؛ و یک مربی طاس بر روی صندلی چرخدار (تریسی مورگان). در حالی‌که ریک در جستجوی هدف خود به‌عنوان یک ابرقهرمان است، یاد می‌گیرد که شهر امپراطور را از آسیب محافظت کند، به عزیزانش اعتماد کند و در نهایت، پرواز کند.

• - خانواده‌ها می‌توانند در مورد عناصر داستان «معمول» ابرقهرمانی که در این فیلم به تمسخر گرفته می‌شود، صحبت کنند. چه شخصیت‌ها و پیچش‌های داستانی‌ای را از دیگر فیلم‌های ابرقهرمانی «واقعی» به یاد می‌آورید؟ چرا فکر می‌کنید این عناصر در بسیاری از فیلم‌ها، کتاب‌های کمیک و برنامه‌های تلویزیونی ابرقهرمانی تکرار می‌شوند؟ چرا داستان‌های ابرقهرمانی چنین جذابیت پایداری دارند؟ - همچنین می‌توان در مورد نحوه استفاده فیلم از دختران و زنان به عنوان ابزار طنز بحث کرد. آیا این نوع شوخی‌ها در صورتی که برای خنداندن مخاطب باشد، قابل قبول است؟ چرا یا چرا نه؟

والدین باید بدانند که این طنز و شوخی گسترده (که توسط نویسنده دو فیلم کمدی ترسناک نوشته و کارگردانی شده است) شامل شوخی‌های جنسی بی‌پرده، تکرار شوخی‌های مربوط به ادرار و باد شکم، و کمدی‌های خشن می‌شود. اشاره‌های جنسی بر سینه زنان، میل جنسی نوجوانان و عملکردهای بدنی تمرکز دارد. اثرات خشونت در فیلم حداقل است و قرار است خنده‌دار باشد، اگرچه بینندگان شاهد جراحات خونی و بدنی هستند که شکسته، خرد شده و سوزانده می‌شوند. زبان فیلم شامل یک بار استفاده از کلمه «لعنتی»، به علاوه ناسزاهای دیگر (به‌طور اولیه «س--ت») است، و همچنین اشاره‌های دیداری یا کلامی به حشیش، ودکا و بنگ وجود دارد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

یک فیلم طنز آشکار و کلیشه‌ای، «فیلم ابرقهرمانی» ساخته کریگ مازین، اساساً صحنه‌هایی از فیلم‌های دیگر را با شوخی‌های مبتذل و جنسی ترکیب می‌کند. همه شوخی‌ها از افراط رنج می‌برند؛ برای مثال، وقتی یک فلش‌بک نشان می‌دهد که ریک کوچک و والدینش توسط مجرمان مورد حمله قرار می‌گیرند، کودک فقط شاهد مرگ مادر و پدرش نیست، مانند فیلم «بتمن آغاز می‌کند» -- بلکه به طور تصادفی خودش آن‌ها را می‌کشد. وقتی، مانند فیلم «مردان ایکس»، او از مدرسه دکتر زاویر برای افراد غیر آسیایی با استعداد بازدید می‌کند، مجموعه‌ای از جهش‌یافته‌ها را می‌بیند، از جمله باری باندز عصبانی (شون سیمز) تا زنی با سینه‌های بزرگ (اما ظاهراً خسته‌کننده) زن نامرئی (پاملا اندرسون). و وقتی عمه‌اش می‌میرد، عمو او فقط برای او عزاداری نمی‌کند -- او سعی می‌کند با جسد او در تابوت رابطه جنسی برقرار کند.ممکن است عصر طلایی طنزهای تقلیدی به پایان رسیده باشد. با برنامه‌های طنزی مثل «دیلی شو» که از اخبار و ژانرهای مختلف سینمایی به طنز می‌پردازند، این مفهوم دیگر خیلی آشنا و تکراری شده و خنده‌دار یا بامزه به نظر نمی‌رسد، به‌خصوص وقتی که شوخی‌ها حول حوادث توالت باشد. اما ممکن است این اتفاق به دلیل تنبلی و سطحی بودن طنزهای اخیر باشد و شاید تلاش هوشمندانه‌تری، مانند فیلم «جیغ»، بتواند مخاطبان امروزی را جذب کند و نکته‌ای در مورد فرهنگ آن‌ها بیان کند. با این حال، این فیلم چنین ویژگی‌هایی ندارد.