مخفیانه و پنهانی

بعد از مرگ مادرش، دیوی آزبورن (هنری توماس) به دنیای بازی‌های ویدیویی و خیال‌پردازی‌هایش پناه می‌برد. همدستان او یک دختر کوچک تقریبا هم‌سن خودش، یک متخصص کامپیوتر و مهم‌تر از همه، دوست خیالی‌اش، جک فلک، یک ماجراجوی جسور که دقیقا شبیه پدر دور از دسترس اما مهربانش (دابنی کولمن در نقش دوگانه) است. خیال‌پردازی‌های دیوی وقتی به واقعیت تبدیل می‌شوند که شاهد یک قتل شگفت‌انگیز است و قربانی در حال مرگ یک بازی ویدیویی به او می‌دهد که حاوی اسرار مهم دولتی است. وقتی آدم‌های بد دیوی را شناسایی می‌کنند، تعقیب و گریز شروع می‌شود.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد غرق شدن دیوی در بازی‌های ویدیویی و نقش‌آفرینی صحبت کنند. مزایا و معایب این فعالیت چیست؟ چه زمانی بیش از حد است؟
• فیلمسازان چرا از یک بازیگر برای نقش پدر دیوی و جک فلک استفاده کردند؟ این موضوع چه چیزی در مورد احساسات دیوی نسبت به پدرش به شما می‌گوید؟
• در این فیلم، دو کودک در خطر بزرگی قرار دارند و دیوی باید خودش با آدم‌بدها مقابله کند. آیا می‌توانید خشونت‌های ساختگی را از فیلم‌هایی که خشونت را به‌عنوان واقعیت به تصویر می‌کشند، تشخیص دهید؟ به‌عنوان یک تماشاگر، چگونه تفاوت را درک می‌کنید؟
• در فیلمی چند صحنه از یک بازی ویدیویی که در سال ۱۹۸۴ محبوب بود وجود داشت. بازی‌های ویدیویی از آن زمان تا کنون چگونه تغییر کرده‌اند؟

والدین باید بدانند که این فیلم تقریباً مملو از صحنه‌های اکشن است، با تیراندازی‌های فراوان، قتل‌های متعدد در مقابل دوربین، و تعقیب و گریز ماشین‌ها، و دو کودک قهرمان که اغلب در موقعیت‌های خطرناکی قرار می‌گیرند (رانندگی با سرعت بالا، تعقیب و دستگیر شدن و گروگان گرفته شدن، شلیک گلوله و تهدید با بمب). در یکی از صحنه‌ها، پسری فریب می‌خورد تا یک شرور را بکشد. همه این‌ها در حد خیال‌پردازی و خشونت کتاب‌های کمیک است، اما ممکن است برای بینندگان خیلی جوان گیج‌کننده یا ناراحت‌کننده باشد. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

CLOAK & DAGGER دارای نقص‌هایی است، با حفره‌های داستانی بزرگ، سکانس‌های اکشن قطعا خشونت‌آمیز و بزرگسالان کاملا بی‌اثر. اما بچه‌ها (به ویژه نوجوانان که درک محکمی از خشونت واقعی در مقابل خشونت خیالی دارند) آن را جذاب خواهند یافت. ابرقهرمانان نسل‌ها مخاطبان را شاد کرده‌اند؛ آنها تمام خوبی‌ها را در خود دارند و تمام بدی‌ها را شکست می‌دهند.وقتی ابرقهرمان یک پسر معمولی ۱۱ ساله است، مخاطب می‌تواند با او همذات‌پنداری کند و او قهرمان جذاب‌تری است. دیوی با یک گروه جاسوس شرور مبارزه می‌کند، کشور را نجات می‌دهد، انتقام مرگ دوستش را می‌گیرد و به پدرش در مورد پدر بودن چیزهایی یاد می‌دهد. برای بیشتر بچه‌ها، از این بهتر نمی‌شود.