«رها شدن»

دیو (با بازی دنیس کریستوفر) و دوستانش به‌تازگی از دبیرستان فارغ‌التحصیل شده‌اند. در حالی که دوستانش با شنا در معدن سنگ سرگرم هستند، دیو برنامه‌های بزرگ‌تری دارد. او که یک دوچرخه مسابقه‌ای برنده شده، زندگی خود را وقف یادگیری دوچرخه‌سواری کرده است. او به‌قدری به دوچرخه‌سواران برتر تیم ایتالیایی از چینزانو احترام می‌گذارد که با لهجه ایتالیایی صحبت می‌کند، موسیقی ایتالیایی گوش می‌دهد و پدرش را که سنگ‌تراش است، با نام «پاپا» به جای «داد» صدا می‌کند. در حالی که نمایش ایتالیایی دیو دختر کالج، کاترین را تحت تأثیر قرار می‌دهد، تعهد او به هویت جدیدش کافی نیست تا توجه تیم چینزانو را جلب کند. دیو ناامید می‌شود و با وجود بچه‌های قلدر و متکبر کالج، احساس می‌کند باید تلاش زیادی کند تا احترامی که شایسته آن است را به دست آورد.

• «خانواده‌ها می‌توانند در مورد این صحبت کنند که چرا دیو احساس نیاز می‌کرد که وانمود کند کسی است که نیست. آیا تا به حال چنین احساسی داشته‌اید؟ این کار در چه مواقعی قابل قبول است و در چه مواقعی می‌تواند مضر باشد؟»
• «چه شباهت‌ها و تفاوت‌هایی بین این فیلم و سایر فیلم‌های "بلوغ" می‌بینید؟»
• «تفاوت‌های بین "کاتِرز" (Cutters) — که به اهالی بومی بلومینگتون، ایندیانا، گفته می‌شود — و دانشجویان دانشگاه ایندیانا که در این شهر زندگی می‌کنند چیست؟»

والدین باید بدانند که این داستان رستگاری شامل صحنه‌های ترسناک، پرتنش و خشونت‌آمیز زیادی است. اگرچه کسی آسیب جدی نمی‌بیند، اما صحنه‌های مبارزه زیادی وجود دارد. برخی از کودکان ممکن است بخواهند اعمال خطرناکی را که شخصیت‌های فیلم انجام می‌دهند، تقلید کنند: دیو کلاه ایمنی دوچرخه نمی‌پوشد، از چراغ دوچرخه در شب استفاده نمی‌کند، لباس بازتاب‌کننده نمی‌پوشد و در مقابل ماشین‌ها در چراغ قرمز مسابقه می‌دهد. در حین یک مسابقه دوچرخه‌سواری، یک دوچرخه‌سوار پمپ دوچرخه را در پره‌های چرخ دیو قرار می‌دهد و باعث سقوط او می‌شود. دیو حتی با وجود آسیب دیدگی به مسابقه ادامه می‌دهد. صحنه‌های مشت‌زنی و لگدپراکنی زیادی وجود دارد؛ مقداری خون دیده می‌شود، اما کسی به‌طور جدی آسیب نمی‌بیند. شخصیت‌ها در اطراف یک پردیس دانشگاه رانندگی می‌کنند و درباره سینه‌های زنان صحبت می‌کنند. از چند فحش و ناسزا نیز استفاده می‌شود، از جمله «س--ت»، «جهنم»، «ت-ت‌ها»، «خدای لعنتی»، «نامردها»، «پسرِ کس‌مک» و «لعنتی». شخصیت‌ها همچنین دیگران را «ابله»، «پلیس ترسو» و «س--ت‌مغز» صدا می‌کنند.

«فیلم فرار از زندان دارای جزئیات واقع‌گرایانه‌ای است. هر کسی که با نوجوانان وقت گذرانده باشد، می‌داند که آن‌ها هویت‌های جدید را مانند لباس‌های جدید امتحان می‌کنند. اما نادر است که فیلمی را ببینید که نوجوانی را به این عمیق در تسخیر آخرین وسواسش نشان دهد -- بدون اینکه به چیزی شرورانه یا خطرناک تبدیل شود. مشابه این واقعیت که هیچ صحنه جنسی یا برهنگی غیرضروری در فیلم وجود ندارد، عشق دیو به دوچرخه‌سواری معصوم و خالص است. او شخصیتی است که می‌توانید از او حمایت کنید و هنوز هم واقعی به نظر می‌رسد. این فیلم دوچرخه‌سواری را فراتر از یک فیلم ورزشی خوب می‌کند -- اگرچه در این ژانر نیز قرار می‌گیرد. جای تعجب نیست که این فیلم جایزه اسکار بهترین فیلمنامه را برد و برای چهار جایزه دیگر از جمله بهترین کارگردانی و بهترین فیلم نامزد شد.»