بچه‌ها در سالن: مرگ به شهر می‌آید

مرگ به شهر می‌آید، به معنای واقعی کلمه، وقتی که فرشته مرگ (مارک مک‌کینون) با دوچرخه‌اش وارد شاکتون، انتاریو می‌شود و در هتل «نوتل» ساکن می‌شود. او برنامه‌هایی برای کشتن دارد، البته. اما هیچ‌کس از فجایعی که در انتظار است خبر ندارد تا اینکه لری باومن (بروس مک‌کالوچ)، شهردار شهر، مرده پیدا می‌شود. ناگهان، همه مظنون می‌شوند، از جمله همسر الکلی شهردار، ماریلین (دیو فولی)؛ معشوقه پر سر و صدای او، هدر ودر (اسکات تامپسون)، مجری پیش‌بینی آب و هوا در تلویزیون؛ و کریم هالینگسورث (همچنین تامپسون)، خلافکار شهر که دستمال‌های ضدعفونی‌کننده دست را بو می‌کشد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد استفاده نمایش از طنز صحبت کنند. چطور می‌توان فهمید که قرار نیست جدی گرفته شود؟ آیا حضور طنز خشک خشونت را کم‌اهمیت جلوه می‌دهد و آن را کمتر افراطی نشان می‌دهد؟
• چه پیامدهای احتمالی در زندگی واقعی می‌تواند از برخی رفتارهایی که در این نمایش می‌بینید، حاصل شود؟ وقتی یک نمایش این نوع رفتارها را برای خنداندن تماشاگران به نمایش می‌گذارد، چه پیامی را منتقل می‌کند؟
• چرا وقتی مردان لباس زنانه می‌پوشند و خود را زن جا می‌زنند، می‌خندیم؟ آیا نمایش همچنان خنده‌دار خواهد بود اگر بازیگران مرد فقط نقش‌های مردانه را بازی می‌کردند و بازیگران زن نقش‌های زنانه را؟

والدین باید بدانند که این مجموعه کمیک کوتاه گوتیک از گروه کمدی کانادایی Kids in the Hall با هدف سرگرم کردن بزرگسالان و خنداندن آنها با طنز بالغانه (و گاهی تلخ) طراحی شده است. همانطور که از عنوان آن پیداست، مرگ و قتل بخشی از داستان هستند، و همچنین خشونت سطح متوسطی (با خون قابل مشاهده) وجود دارد که برای خنداندن تماشاگران به کار گرفته شده است، به همراه چند صحنه ای که شامل الکل است و شخصیت هایی که الکل مصرف می کنند و مواد مخدر استفاده می کنند. به لطف زمان پخش این برنامه در ساعات پایانی شب، ممکن است برخی الفاظ زشت (از جمله "s--t"، "prick" و "bitch") را بشنوید و شخصیت هایی را در موقعیت های جنسی ببینید، اگرچه برهنگی وجود ندارد.

این مجموعه تلویزیونی کوتاه کمدی سیاه توسط گروه کمدی کانادایی کیدز این د هال نوشته شده است. و وقتی صحبت از خنده باشد، مرگ ناامیدتان نمی‌کند، به خصوص اگر از قبل طرفدار کیدز و طنز منحصر به فرد و زیرکانه‌شان باشید. خود مفهوم مجموعه بسیار باهوشانه است -- مثل یک ترکیب از رینو ۹۱۱! و منتظر گافمن -- و این شخصیت‌ها از بهترین‌هایی هستند که کیدز تا به حال خلق کرده‌اند. کارآگاه دقیق شهر داستی دایموند قطعا یکی از بهترین‌هاست.با وجود برخی موارد بحث‌برانگیز، نوجوانان بزرگ‌تر (و والدینشان) با علاقه به طنز ظریف، قطعاً از شوخی‌های خشک و بامزه لذت خواهند برد. تنها نکته منفی این است که این مینی‌سریال فقط شامل هشت قسمت ۳۰ دقیقه‌ای است که به سرعت می‌گذرند و احساس می‌کنید خیلی زود شاکتون را ترک می‌کنید. امیدواریم سازندگان فصل دیگری بسازند تا بتوانیم دوباره به دیدن آن برگردیم.