موزائیک

مهم‌ترین تمایز Mosaic روش روایت داستان آن است. این فیلم جنایی ساخته استیون سودربرگ را می‌توان به‌عنوان یک مجموعه شش قسمتی از طریق تلویزیون کابلی یا آنلاین تماشا کرد، یا از طریق اپلیکیشنی رایگان با همین نام که به بینندگان اجازه می‌دهد مسیر خود را در این معمای جنایی انتخاب کنند. در مورد اولی: اولیویا لیک (با بازی شارون استون) نویسنده یک کتاب کلاسیک کودکان و یک سلبریتی در شهر کوچک و برفی سامیت، یوتا است، اما او تنها است و به دنبال عشق می‌گردد. او فکر می‌کند عشق را زمانی که با جوِل (با بازی گرت هدلند) هنرمند تازه‌وارد و جذاب آشنا می‌شود، پیدا کرده است، اما درست زمانی که رابطه‌شان به سردی می‌گراید، با تازه‌وارد دیگری به نام اریک (با بازی فردریک ولر) آشنا می‌شود که انگیزه‌های مالی پنهانی پشت جاذبه ظاهری اوست. وقتی اولیویا مرده پیدا می‌شود، کارآگاه نیت هنری (با بازی دِوین رِتْری) و پترا (با بازی جنیفر فِرین) خواهر اریک، باید معمای پیچیده‌ای را که سامیت را به هم ریخته است، حل کنند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد شهر سامیت، یوتا، به‌عنوان آنچه در سریال موزاییک نشان داده شده، صحبت کنند و اینکه چقدر شبیه محل زندگی آنهاست. اگر جرمی مشابه در محل زندگی شما رخ دهد، مردم جامعه شما چگونه واکنش نشان خواهند داد؟
• در مقایسه با سایر سریال‌های جنایی که دیده‌اید، خشونت سریال موزاییک تا چه حد است؟ آیا یک سریال حتماً باید خشن و گرافیکی باشد تا جذاب باشد؟
• آیا سریال موزاییک را به صورت آنلاین، از طریق تلویزیون کابلی، یا به عنوان یک برنامه تعاملی در اپلیکیشن تماشا کرده‌اید؟ نظر شما در مورد امکانات روایی و قصه‌گویی از طریق اپلیکیشن چیست؟ آیا فکر می‌کنید نوشتن و برنامه‌ریزی آن دشوار بوده است؟ چه نوع فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی به این سبک قصه‌گویی به خوبی تطبیق داده می‌شوند؟

والدین باید بدانند که Mosaic مجموعه‌ای است در مورد زنی ثروتمند که ناپدید می‌شود و می‌توان آن را از طریق تلویزیون یا اپلیکیشنی تماشا کرد که به بینندگان اجازه می‌دهد داستان را به ترتیب متفاوتی ببینند. داستان در مورد یک قتل و قاتل آن است، اما خشونت به صورت پراکنده و ملایم است: استودیوی هنری که با خون آغشته شده، مرد و زنی که با هم بحث می‌کنند و سپس مرد در را می‌زند و مشتش زخمی می‌شود، و دست تجزیه شده‌ای که نشان داده می‌شود. یک تمساح به صورت واقع‌گرایانه اما بدون خونریزی توسط پسربچه‌ای با تفنگ ساچمه‌زنی در قایقی در باتلاق لوئیزیانا هدف قرار می‌گیرد؛ به تمساح به صورت مکرر به عنوان "غنیمت" اشاره می‌شود. اشاره‌های جنسی ملایمی وجود دارد، مانند زنی که با حالت اغواگرانه‌ای از یک بارمن نوشیدنی سفارش می‌دهد و به دوستش می‌گوید که از درخواست کردن نوشیدنی "سفت" خودداری کرده است. فحش‌ها و کلمات زشت شامل "f--k"، "s--t"، "a--hole"، "ass"، "hell"، "goddammit" و "damn" است. بزرگسالان در مهمانی‌ها، شام‌ها و دورهمی‌ها الکل مصرف می‌کنند و رفتارهای نامرتب، احساساتی یا احمقانه از خود نشان می‌دهند. ما انتهای یک سیگار حشیش را در یک جا سیگاری می‌بینیم.

شخصیت‌های یک‌بعدی و جلوه‌های بصری نه‌چندان جذاب، این آزمایش نوآورانه فیلم‌سازی را کمتر از آنچه باید باشد گیرا می‌کند، اما قطعاً برای یک نگاه جالب توجه است. طرفداران کتاب‌های «انتخاب ماجراجویی خود» به‌ویژه از ایده‌ی روایتی که به بینندگان حق انتخاب در نحوه‌ی روایت داستان به آن‌ها می‌دهد، هیجان‌زده خواهند شد، اما این داستان کمتر «انتخاب ماجراجویی خود» است و بیشتر «انتخاب مسیر خود» است، زیرا شما همان محتوا را می‌بینید، فقط به روش‌های مختلف ترکیب شده است. اگر موزاییک را از طریق اپلیکیشن تماشا کنید، در پایان هر بخش، با انتخاب دو مسیر مواجه می‌شوید که در نهایت هر دو به یک مکان ختم می‌شوند.با کنار گذاشتن آزمایش‌های روایی، راز مرکزی می‌توانست جذاب‌تر باشد. شارون استون همچنان ستاره است و به راحتی توجه را جلب می‌کند، پل روبنز که نقش بهترین دوست شیطنت‌آمیز استون را بازی می‌کند، لذت‌بخش است. اما شخصیت‌های مرد مکمل که قرار است ما را به فکر فرو ببرند که کدام یک از دو نفر اولیویا را از صحنه خارج کرده‌اند، بسیار بی‌رنگ و کم‌رنگ هستند - که بعد از ناپدید شدن او از صحنه و تنها به جا گذاشتن پیچیدگی‌ها و استودیویی آغشته به خون، حیف است. سامیت - که توسط پارک سیتی، یوتا بازی می‌شود و در دو زمستان متوالی فیلمبرداری شده است - بعداً به عنوان یک شخصیت جالب خود ظاهر می‌شود، اما تا زمانی که این اتفاق بیفتد - و تا زمانی که نیت و پترا با کارآگاهی خود روند را پر جنب و جوش کنند - صحنه‌های زیادی از صحبت کردن مردم (و صحبت کردن) در اتاق‌های چوبی تیره با چشم‌اندازهای برفی در پس‌زمینه وجود دارد که ممکن است بیننده را کمی (ببخشید) سرد کند.