چوپان

شپهر زندگی اریک (تام هیوز) را دنبال می‌کند، مردی که در سوگ همسرش در جزیره‌ای دورافتاده در اسکاتلند به سر می‌برد و نیروهای ماوراءالطبیعه در آنجا حضور دارند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد نحوه نمایش سلامت روان در فیلم صحبت کنند. چگونه سلامت اریک در طول کار کردن در جزیره‌ای دورافتاده و تنها رو به زوال رفت؟ چرا ممکن است این اتفاق افتاده باشد؟ آیا فکر می‌کنید فیلم به حساسیت موضوع پرداخته است؟
• آیا فیلم ترسناک بود؟ چه چیزی در فیلم‌های ترسناک جذاب است؟ چرا گاهی اوقات مردم دوست دارند بترسند؟
• درباره خشونت فیلم صحبت کنیم. چه حسی به شما داد؟ آیا فیلم می‌توانست با کمتر خون و خشونت هم اثرگذار باشد؟
• درباره زبان به کار رفته در فیلم صحبت کنید. آیا ضروری به نظر می‌رسید یا اغراق‌آمیز؟ چه تاثیری بر فیلم داشت؟

والدین باید بدانند که شپرد یک فیلم ترسناک بریتانیایی است که گاهی صحنه‌های خشن و خونین و تهدیدات روانی دارد. اریک (تام هیوز) یک چوپان اسکاتلندی در یک جزیره دورافتاده است که از مرگ اخیر همسرش عزادار است. او به نظر می‌رسد می‌خواهد با منزوی کردن خود و تنها کار کردن با غم و اندوهش کنار بیاید. این موضوع به سرعت منجر به وخامت وضعیت روانی اریک می‌شود. خشونت به صورت گاه‌به‌گاه و گاهی خونین است، اما معمولا در زمینه خیال یا ترس اتفاق می‌افتد. اریک از غم و اندوه، از دست دادن و احساس گناه دچار صدمه روحی شده و توسط موجودات ماوراءالطبیعه‌ای که این موضوع را نشان می‌دهند، تحت تعقیب قرار می‌گیرد. خشونت خونین‌ترین در صحنه‌های رویایی یا زمانی که یک شخصیت عمدا دستش را با چاقو می‌برد، اتفاق می‌افتد. فحاشی به ندرت اتفاق می‌افتد، اما مواردی از فحش و ناسزا وجود دارد. بیشتر فیلم حول محور اریک است که به تنهایی با بازیگران نقش‌های فرعی که عمدتا زن هستند، می‌چرخد. برای اطلاع از فیلم‌های بیشتر در این سبک، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

به‌خوبی فیلم‌برداری و بازیگری شده اما به‌شدت کم‌مایه، این تریلر روان‌شناختی بریتانیایی نمی‌تواند تصمیم بگیرد که می‌خواهد داستان آن چگونه باشد یا از شخصیت‌هایش چه می‌خواهد. بنابراین با وجود بهترین تلاش‌های هیوز در جان بخشیدن به اریک، در حالی که نه فقط از سرزمین اصلی بلکه از واقعیت هم جدا می‌شود، شپرد ما را با انبوهی از کلیشه‌ها رها می‌کند که نتوانسته‌اند هیچ درام، شوک یا جذابیتی را به نمایش بگذارند. افزودن کیت دیکی به‌عنوان اپراتور کشتی با یک چشم، ادویه‌ای بسیار لازم را به فیلم اضافه می‌کند. اما او هم توسط دیالوگ‌های مبهمی که هرچه فیلم سعی در گفتن آن دارد را خفه می‌کنند، ناامید می‌شود.فیلمبرداری به خوبی زیبایی و تنهایی محیط اطراف اریک را به تصویر می‌کشد. اما تلاش‌های فیلم برای ایجاد صحنه‌های ظریف، فرصتی از دست رفته است، زیرا اغلب توسط موسیقی بلند و آشفته زیر پا گذاشته می‌شود. ظاهراً لرزش‌های صوتی شدید قرار است ما را به درون ذهن اریک ببرند. اما معمولا چیزی بیش از سردرد به ما نمی‌دهند.