آخرین شکار انسان

در آخرین تعقیب‌وگریز، در سال ۱۹۰۹ در کالیفرنیا، روزهای پایانی غرب وحشی است. دونده صحرا، ویلی بوی (مارتین سنسمایر) عاشق کارلوتا (مائینی کینیماکا) از قبیله چمیهووی می‌شود، اگرچه این عشق به‌طور جدی توسط پدرش، رئیس قبیله (زان مک‌کلارنون) ممنوع شده است. پس از یک تصادف وحشتناک که منجر به مرگ می‌شود، ویلی بوی و کارلوتا به صحرا فرار می‌کنند، جایی که مهارت‌های ویلی بوی می‌تواند آن‌ها را زنده نگه دارد. از آن‌جایی که قتل خارج از قلمرو چمیهووی اتفاق افتاده، کلانتر ویلسون (کریستین کامارگو) گروهی را برای پیدا کردن ویلی بوی و مجازات او جمع می‌کند. متاسفانه، مردم چمیهووی به‌تنهایی به قصد کشتن ویلی بوی بیرون می‌روند. و دستیار کلانتر، بن (جیمی سیوز) و یک روزنامه‌نگار غیراخلاقی با هم همدست می‌شوند تا به ویلی بوی آسیب بیشتری برسانند. آیا ویلی بوی زنده می‌ماند؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت فیلم «آخرین تعقیب» صحبت کنند. این صحنه‌ها چه احساسی در شما ایجاد کرد؟ هیجان‌انگیز بود؟ تکان‌دهنده؟ فیلم برای رسیدن به این تاثیر چه چیزی را نشان داد و چه چیزی را نشان نداد؟ چرا این موضوع مهم است؟
• فیلم چگونه مصرف الکل و سیگار کشیدن را به تصویر می‌کشد؟ چرا کلانتر اینقدر زیاد مشروب می‌خورد؟ آیا عواقبی برای مصرف الکل یا سیگار کشیدن وجود دارد؟ چرا این موضوع مهم است؟
• شخصیت روزنامه‌نگار در دنیای امروز چه اهمیتی دارد، اگر اصلا داشته باشد؟ چرا ترس، همان‌طور که این شخصیت می‌گوید، روزنامه می‌فروشد؟
• فیلم چگونه تعصب را به تصویر می‌کشد؟
• آیا این فیلم نمایش متنوعی از شخصیت‌های مثبت را ارائه می‌دهد؟ چرا این موضوع مهم است؟

والدین باید بدانند که آخرین تعقیب یک فیلم وسترن است که بر اساس داستان واقعی ویلی بوی (مارتین سنسمایر) ساخته شده است، یک دونده صحرایی چمهووی که در یک ماجرای عاشقانه ممنوعه درگیر است و بعد از یک قتل تصادفی، فرار می‌کند. این فیلم کمی کند است، اما از نظر بصری غنی، با بازی‌های خوب و به موقع است. خشونت شامل اسلحه و تیراندازی، مرگ انسان‌ها و حیوانات (اسب‌ها)، پاشیدن خون، زخم‌های خونین، مبارزه، مشت زدن، نیش مار زنگی و موارد بیشتر است. انتظار استفاده گاه به گاه از کلمات فحش و ناسزا، لعنتی، و موارد مشابه را داشته باشید. یک زوج به طور مختصر یکدیگر را می‌بوسند، در آغوش می‌گیرند و نوازش می‌کنند. یک زن عادت ماهیانه دارد و قطره‌ای از خون روی پایش دیده می‌شود. یک شخصیت به عنوان یک نوشنده سمج الکل به تصویر کشیده شده است؛ او در حال بیهوش شدن دیده می‌شود و بعد از بیدار شدن استفراغ می‌کند. سیگار کشیدن در پس زمینه وجود دارد و یک شخصیت در بیمارستان تزریق مسکن دریافت می‌کند. جیسون موموآ، که در نوشتن داستان و تهیه کنندگی مشارکت داشته است، به طور گسترده در مواد تبلیغاتی حضور دارد اما فقط در چند صحنه ظاهر می‌شود. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

حتی اگر روایت کشدار و کند آن فاقد فوریت باشد، این وسترن کوچک‌مقیاس و خوب اجرا شده از طرح بصری غنی و تصویری خود برای به‌روزرسانی داستان ویلی بوی به شیوه‌ای جالب و مرتبط استفاده می‌کند. جیسون موموآ رهبری این پروژه را بر عهده داشت، داستانی واقعی که قبلاً در سال ۱۹۶۹ با عنوان «به آن‌ها بگویید ویلی بوی اینجاست» فیلمبرداری شده بود. موموآ به عنوان تهیه‌کننده اجرایی و هم‌نویسنده، و همچنین در چند صحنه ظاهر می‌شود. او همچنین هم‌بازی‌هایش را از سریال اپل تی‌وی پلاس See استخدام کرد، ماینای کینیماکا را در نقش کارلوتا و کریستین کامارگو را در نقش کلانتر. کامارگو همچنین کارگردانی می‌کند و حس قوی سبک را به آخرین تعقیب می‌آورد. تقریباً شبیه یک مینی‌فیلم ترنس مالیک به نظر می‌رسد، با نسبت تصویر باریک فیلمبرداری شده و با شات‌های دنباله‌دار و تصاویر فوق‌العاده «ساعت جادویی» تزئین شده است. (بزرگ‌ترین نقص فیلم به راحتی عنوان کلیشه‌ای آن است.)ویلی بوی، که قربانی شرایط است و به اشتباه متهم به قتل شده، و کارلوتا شخصیت‌هایی هستند که بیشتر به عنوان نماد به تصویر کشیده شده‌اند تا شخصیت‌های کامل و پرداخته شده. به نظر می‌رسد که هدف اصلی آن‌ها نشان دادن شر پیش‌داوری است. در حالی که شخصیت‌های سفیدپوست، به جای قهرمان بودن، دارای نقایص جبران‌ناپذیری هستند. هر شخصیت در این داستان تحت تأثیر چیزی قرار دارد، خواه پشیمانی، اندوه، انتقام، تعصب، یا فقط یک سرنوشت تاریک باشد. بزرگترین تغییر در داستان نسبت به نسخه‌های قبلی، اضافه شدن شخصیت روزنامه‌نگار است که می‌داند ترس فروش روزنامه را تضمین می‌کند و نه تنها مایل است بلکه مشتاقانه در داستان‌هایش در مورد ویلی بوی دروغ بگوید. او پیشگام آشکاری برای باران خشم و دیدگاه‌های سیاسی یک‌سویه امروزی است که خود را به عنوان اخبار پنهان می‌کنند، و استفاده فیلم از نژادپرستی برای تبدیل ویلی بوی به موجودی که باید از آن ترسید و نفرت داشت، تاثیرگذار است. فیلم «آخرین تعقیب» با تصویری تاثیرگذار به پایان می‌رسد، ریاکاری شوکه‌کننده‌ای که مطمئنا در حافظه شما باقی خواهد ماند.