غرفه عوارض

غرفه عوارضی داستان یک اپراتور غرفه عوارضی (مایکل اسمایلی) را روایت می‌کند که فعالیت‌های مجرمانه و گذشته او به آرامی فاش می‌شود.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم «غرفه عوارضی» صحبت کنند. آیا لحن کمدی فیلم، صحنه‌های خشونت‌آمیز را کمتر تاثیرگذار می‌کند؟ اگر این‌طور است، چرا؟ آیا مواجهه با رسانه‌های خشونت‌آمیز، حساسیت کودکان را نسبت به خشونت کاهش می‌دهد؟
• درباره‌ی استفاده از الفاظ تند صحبت کنیم. آیا ضروری به نظر می‌رسید یا اغراق‌آمیز بود؟ آیا برای واقعی‌تر کردن داستان لازم بود؟
• کاترن در کار پلیس خود چگونه بود؟ چه مهارت‌هایی داشت که او را در شغلش موفق می‌کرد؟ چرا رابطه‌اش با برخی از اهالی، کارش را پیچیده می‌کرد؟

والدین باید بدانند که تولبوث یک کمدی سیاه بریتانیایی است با زبان تند و خشونت، در مورد یک اپراتور غرفه عوارضی در مرز انگلستان و ولز، که گذشته مجرمانه او سراغش را می‌گیرد. شخصیت اصلی که فقط به عنوان "غرفه عوارضی" شناخته می‌شود (مایکل اسمی) عملگرا است اما در عین حال بی‌رحم و عمدتاً توسط خودخواهی انگیزه می‌گیرد. او ماهر است اما الگوی مناسبی نیست، برخلاف افسر پلیس محلی کترین (آنس الوی) که سخت کار می‌کند تا معماها و اسرار مختلف ناشی از فعالیت‌های مجرمانه مختلف در منطقه را حل کند. خشونت گاهی خشن و گرافیکی است و درگیری‌های شخصیت‌ها تشدید می‌شود، از جمله یک صحنه که از طریق سوراخ گلوله در سر کسی نگاه می‌کنیم. همچنین اعضای بدن قطع شده و برهنگی مختصر به همراه خشونت وجود دارد. فحش و ناسزا اغلب شامل انواع مختلف "فاک" و "کات" است. مصرف‌گرایی به عنوان بخشی از اقتصاد زیرزمینی نشان داده می‌شود که بسیاری از شخصیت‌ها در آن شکوفا می‌شوند، داد و ستد می‌کنند و معامله می‌کنند تا ثروت و سطح زندگی و کار خود را بهبود بخشند. نوشیدن الکل کمتر نادر است و عمدتاً با اعتدال، اگرچه یک شخصیت بی‌پروا در حالی که از موتورسیکلت استفاده می‌کند، الکل مصرف می‌کند. در برخی از صحنه‌ها به جای انگلیسی، زبان ولزی صحبت می‌شود، که منعکس کننده محیط شهر مرزی است. برای اطلاع از فیلم‌های بیشتر مانند این، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

این کمدی جنایی بریتانیایی با غرور از تمایل خود به جدی گرفته نشدن صحبت می‌کند. در فیلم، عمداً اکثر شخصیت‌های فرعی بزرگتر از زندگی واقعی نشان داده شده‌اند و داستان حول اپراتور بی‌نام و آرام غرفه عوارضی می‌چرخد که می‌خواهد گذشته خود را فراموش کند. بازیگر اصلی، اسمایلی، بدون هیچ تردیدی، برخی از بهترین طنز خشک فیلم را به عنوان «غرفه عوارضی» ارائه می‌دهد و به آرامی با افسر پلیس شهر کوچک، کیتلین (آنس الوی) که باید عجایب و غرائب مردم شهر را تحمل کند، در حالی که تلاش می‌کند نظم و قانون را برقرار کند، مبارزه می‌کند. پل کی و ایوان ریون، ستاره بازی تاج و تخت، یکی از چندین دوگانه غیررسمی هستند که خود را در بازی نقش خود در هرج و مرج غرق می‌کنند و به طور مداوم در داستان اصلی رفت و آمد می‌کنند.در بیشتر موارد، این فیلم آشنا اما لذت‌بخش است. با این حال، با کمی بیش از ۸۰ دقیقه، فیلم کمی عجله‌ای به سمت پایان می‌رود و چندین خط داستانی به سرعت جمع‌بندی می‌شوند. و شخصیت اسمایلی با مخالف اصلی خود کمی دیر آشنا می‌شود و این باعث می‌شود که آن‌ها چیزی بیشتر از یک ابزار داستانی نباشند که یک صحنه نهایی را رقم می‌زنند. اما شوخی‌های بامزه و بازی‌های قدرتمند کافی وجود دارند که بقیه فیلم را پیش ببرند. این فیلم نشان می‌دهد که کارگردان رایان اندرو هوپر استعدادی در ارائه داستان‌هایی با حس سرگرم‌کننده و پرانرژی دارد.