چشم‌های درخشان

شیلی تمپل در نقش شیلی بلیک، دختر شیرین و شاد مری، خدمتکاری که همسرش در جنگ کشته شده، ایفای نقش می‌کند. مری خاطره او را با پوشیدن نشان خلبانی‌اش بر روی یونیفرمش زنده نگه می‌دارد، و خلبانانی که در فرودگاه نزدیک هستند و شوهر و خانواده مری را می‌شناختند و دوست داشتند. وقتی شیلی به فرودگاه نمی‌رود تا با دوست خلبانش لوپ (جیمز دان) دیدار کند، از جوی (جین ویترز) دوری می‌کند، دختر بدخلق خانواده‌ای که مری برای آنها کار می‌کند. وقتی مری دچار حادثه‌ای وحشتناک می‌شود، دوستان و خانواده‌اش باید تصمیم بگیرند با «چشم‌درشت» چه کنند، نام محبت‌آمیزی که عمو ند (چارلز سلون) برای شیلی انتخاب کرده است. در این مسیر، شیلی همه کسانی را که در مسیرش قرار دارند، مجذوب خود می‌کند.

• خانواده‌ها می‌توانند درباره این موضوع صحبت کنند که وقتی کسی که دوستش داریم را از دست می‌دهیم، غمگین بودن طبیعی است. فکر می‌کنید چرا شخصیت شیرلی را با وجود از دست دادن هر دو والدینش، با روحیه‌ای شاد به تصویر کشیده‌اند؟ والدین می‌توانند در مورد اتفاقاتی که در سال 1934 افتاد و ممکن است منجر به محبوبیت فیلم‌های شیرلی تمپل شده باشد، صحبت کنند.

در نیمهی فیلم، مادر شیرلی در یک سانحه رانندگی فوت میکند. همچنین، جوی و والدینش رفتاری خودخواهانه و دستکاریکننده نسبت به او دارند. شیرلی علی رغم از دست دادن هردو والدینش، خوشحال باقی میماند که ممکن است برای کودکان گیجکننده باشد. شیرلی همچنین اتومبیلسواری میکند و بدون همراهی بزرگترها در مکانهایی مخصوص بزرگسالان، مثل فرودگاهها و خیابانها میدود.

برایت آیز" مانند آهنگی که در مرکز فیلم است، "بر کشتی خوب لالی‌پاپ"، داستانی شیرین با پوششی از شکلات است. اما برخی صحنه‌های غمگین و تلخ در مرکز این شیرینی وجود دارد که ممکن است برای بینندگان جوان دشوار باشد و چیزهای زیادی وجود دارد که کودکان امروزی احتمالاً نمی‌توانند با آن ارتباط برقرار کنند. این فیلم که در دوران رکود بزرگ ساخته شده، نوعی آگاهی طبقاتی را به تصویر می‌کشد: افراد ثروتمند خودخواه، بدجنس و دستکاری‌کننده هستند که مستعد بروز خشم، دروغگویی و تقلب برای رسیدن به اهداف خود هستند.شکاف طبقاتی بین جوی (جین ویترز) که کنترل خود را از دست داده و شیرلی کاملا مشهود است. اگر تفاوت شیرلی و جوی در این است که جوی بی‌رحم و شیرلی همیشه مهربان و دوست‌داشتنی است، پس جایی برای غمگین بودن شیرلی به خاطر مرگ مادرش باقی نمی‌گذارد. شیرلی یک بار گریه می‌کند، اما بعد از آن برای همیشه خوشحال است. این پیام برای کودکانی که اغلب احساس می‌کنند باید اطرافیان خود را خوشحال کنند، مناسب نیست.