دانه بد

دانه بد در وجود رودا (پتی مک‌کورماک) کاشته شده است، دختر ۸ ساله‌ای مؤدب که بزرگ‌ترها را با در آغوش گرفتن و ابراز عشق دست می‌اندازد و تکالیف خود را انجام می‌دهد و انجیل را با دقت مطالعه می‌کند. با این حال، والدینش به طور مبهمی احساس می‌کنند که چیزی در مورد او غیرعادی است. حیوانات اطراف او ناپدید می‌شوند که این موضوع عجیب است. همچنین افرادی که او دوستشان ندارد یا نیازی به آنها ندارد، ناپدید می‌شوند. توضیحات او قابل باور است و با معصومیت و شیرینی ارائه می‌شود، به همین دلیل اعمال او سال‌ها بدون جلب توجه ادامه می‌یابد. تا زمانی که پسری از کلاس او در پیک‌نیک مدرسه به طرز ناگواری کشته می‌شود، مدیر مدرسه متکبر و حتی مادرش، کریستین (نانسی کلی) شروع به شک کردن می‌کنند. در همین حین، پدربزرگ کریستین به او سر می‌زند و تأیید می‌کند که او در شرایطی وحشتناک به فرزندخواندگی پذیرفته شده است: مادرش زنی زیبا، جذاب و قاتل بی‌رحم بوده است. کریستین نگران است که ناقل نوعی نقص ژنتیکی باشد که به رودا منتقل کرده است، قاتلی روانی در لباس صورتی. پس‌زمینه داستان، ترس‌های ناشی از جنگ جهانی دوم است. پدر رودا، سرهنگ ارتش، در جنگ‌های خارجی جنگیده است. یکی از همسایه‌ها درباره احتمال وقوع جنگ دیگری و تبدیل شدن به «خاکستر» اظهار نگرانی می‌کند، که اشاره‌ای است به اتفاقی که برای دو شهر ژاپنی در بمباران اتمی ایالات متحده در سال ۱۹۴۵ رخ داد. ایده‌های «مدرن» درباره روان‌کاوی به صورت غیررسمی مورد بحث قرار می‌گیرند، و همچنین بحث طبیعت در مقابل پرورش در مورد نقص‌های روانی. یک دکتر «متخصص» ایده اینکه تمایلات مجرمانه می‌توانند ارثی باشند را رد می‌کند. او معتقد است که والدین خوب و سالم می‌توانند بر صفات ارثی غلبه کنند. اما اتفاقات فیلم خلاف این را نشان می‌دهد. در پایان، تهیه‌کنندگان از بینندگان درخواست می‌کنند که درباره پایان فیلم سکوت کنند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد این صحبت کنند که اگر متوجه شدند فردی که به ظاهر قابل اعتماد است، کارهای بدی انجام می‌دهد، چه واکنشی نشان خواهند داد. آیا موضوع را به والدین، یا معلم، یا پلیس گزارش خواهید کرد؟
• به نظر شما بعد از «دانه بد» چه اتفاقی می‌افتد؟
• آیا اگر دانش‌آموزی در مدرسه‌تان کشته شود اما دانش‌آموز دیگری به نظر بی‌تفاوت باشد، آن را عجیب می‌دانید؟ فکر می‌کنید چرا مردم همدلی دارند؟ آیا فکر می‌کنید این ویژگی به انسان‌ها کمک می‌کند که در جامعه کنار هم کار کنند؟

والدین باید بدانند که "دانه بد" فیلمی سیاه و سفید محصول 1956 و بر اساس نمایشنامه‌ای موفق با الهام از رمانی درباره دختری 8 ساله باهوش اما شرور است. کودکان کوچکتر احتمالاً از سبک داستان‌گویی بیش از حد طولانی و ملودراماتیک فیلم خسته خواهند شد. سه قتل از طریق پله، آتش‌سوزی عمدی و غرق‌شدگی، خارج از صحنه فیلم اتفاق می‌افتد. کودکان ممکن است صحبت‌های مشکوک سرایدار درباره کودکان قاتل و صندلی الکتریکی را ترسناک و نگران‌کننده پیدا کنند. همچنین خارج از صحنه فیلم، مردی در حال سوختن با فریاد از آتش فرار می‌کند و می‌میرد. از روی عشق، یکی از والدین سعی می‌کند به خشونت کودک پایان بخشد. تلاش برای خودکشی با اسلحه توصیف می‌شود اما نشان داده نمی‌شود. درباره قتل با سم صحبت می‌شود. همچنین مصرف بیش از حد دارو اتفاق می‌افتد. مادر یک کودک مقتول شروع به نوشیدن الکل می‌کند.

به برخی جهات، این فیلم کپسولی فرسوده و کهنه‌ از دوره خود است که با اضطراب و ترس پس از جنگ جهانی دوم طنین‌انداز شده و تحت تأثیر قطعیت وجود شر محض (هیتلر را به یاد بیاورید) شکل گرفته است. اما پذیرفتن این واقعیت هنوز آن را توضیح نمی‌دهد، و توضیح دادن چیزی است که «دانه بد» به دنبال آن است. اضطراب کلی پس از جنگ در لحظات آغازین فیلم منتقل می‌شود. طوفانی در حال شکل‌گیری است که بر روی اسکله‌ای تاریک و متروک سایه انداخته و سازهای زهی جیغ‌کشان، ارکستری پراضطراب را رهبری می‌کنند. گویی در تلاش برای توضیح دادن غیرقابل توضیح، مردم علاقه و پذیرش فزاینده‌ای نسبت به نظریه‌های روان‌پزشکی زیگموند فروید نشان می‌دهند - که در دهه ۱۹۵۰ بسیار رواج داشته‌اند. یکی از شخصیت‌ها درباره تحلیل خود فخر می‌فروشد و اصطلاحاتی مانند «اسکیزوفرنی»، «روان‌پریشی» و «پارانویا» را در گفتگوی خود می‌گنجاند. همه چیز آنجا است - اضطراب در مورد فاجعه‌ای که نامی از آن برده نشده و گروهی از شخصیت‌ها که معتقدند کاملاً آماده هستند تا ریشه‌های هر اتفاقی که ممکن است برایشان بیفتد را شناسایی و نام ببرند. آنها نمی‌دانند چه چیزی در انتظارشان است، اما صحنه‌چینی که بسیار غیرمستقیم است، اطمینان حاصل می‌کند که تماشاگر می‌داند. ما مطمئن هستیم که شر وجود دارد، چه بتوانیم آن را توضیح دهیم یا نه. درست همان‌طور که آریایی‌گرایی هیتلر، بی‌رحمی را پنهان می‌کرد، ادب و زرنگی رودا نیز فساد درونی او را پنهان می‌کند.با وجود ارجاعات فرویدی، در اینجا هیچ رشدی در شخصیت‌ها وجود ندارد و فقط ملودرام و ریتم هیجان‌انگیزی وجود دارد. منبع این اثر، رمانی از ویلیام مارچ در سال 1954 است که در همان سال به یک نمایش طولانی مدت از ماکسول اندرسون تبدیل شد که موفقیت آن، فیلم را به وجود آورد.