مامی عزیز

جوان کراوفورد (فای داناوی) برای دهه‌ها ستاره محبوب و مشهور صفحه نقره‌ای بود، اما این فیلم، بر اساس خاطرات دخترخوانده‌اش کریستینا (دیانا اسکاروید)، داستان دیگری از زنی عمیقا آشفته، معتاد و آزارگر را روایت می‌کند که قادر به حفظ روابط رمانتیک نبود، به شغلش وسواس داشت و بچه‌هایش را دوست نداشت مگر اینکه او را خوب جلوه می‌دادند. در اینجا، بینندگان به روایت کریستینا از داستان، از سرپرستی بسیار رسانه‌ای‌شده‌اش، کودکی آشفته و رابطه فزاینده پرتنش با عزیزترین مامان مواجه می‌شوند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد محبوبیت خاطرات به‌عنوان فیلم صحبت کنند. کدام یک را دیده‌اید؟ چه چیزی این یکی را رسوایی‌آمیز می‌کند؟
• آیا می‌توانیم به خاطرات به عنوان حقیقت یا صرفاً یک روایت اعتماد کنیم؟ خاطرات جوئن کراوفورد چه چیزی را می‌توانست فاش کند؟
• چگونه سبک فیلم و بازی بازیگران بر لحن کلی این فیلم تاثیر می‌گذارد؟ آیا جدی است؟ یا خنده‌دار؟

والدین باید بدانند که مامی عزیز یک اقتباس کلاسیک از کتاب دختر جوئن کراوفورد، بازیگر، است که در سال ۱۹۷۸ منتشر شد و مادرش را به عنوان یک فرد خودشیفته، الکلی و والدین آزاردهنده و بیرحم افشا کرد. این فیلم شامل سیگار کشیدن و نوشیدن الکل، سخت‌گیری بیش از حد و آزار کلامی، سیلی زدن، دعواهای پر سر و صدا، الفاظ رکیک و صحنه‌ای مشهور شامل خشم شدید در مورد استفاده از آویزهای سیم است. الفاظ رکیک و زشت مانند «بی‌شعور» و «س--ت» و یک بار استفاده از «ف--ک» در آن وجود دارد. اگرچه این فیلم تصویری ناراحت‌کننده از زندگی غم‌انگیز یک ستاره هالیوود و آزار و اذیتی که فرزندان او متحمل شده‌اند را به تصویر می‌کشد، فرزندانی که ادعا می‌کنند به عنوان یک حقه تبلیغاتی به فرزندخواندگی پذیرفته شده‌اند، اما تولید دراماتیک و بازی‌های اغراق‌آمیز آن باعث شده تا فیلم به دلیل درخشش کمیک خود، جایگاه ویژه‌ای پیدا کند. این فیلم برای نوجوانانی مناسب است که می‌توانند احساسات و عواطف موجود در آن را درک کنند و همچنین دنیای امپرسیونیستی خاطراتی که به فیلم تبدیل شده‌اند و تولیدات به سبک لایف‌تایم را درک کنند. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این فیلم کلاسیک عجیب و غریب ممکن است از نظر ارزش گذاری سنتی ما بر فیلم ها خوب نباشد، اما مطالعه منحصر به فردی است در مورد زندگی نامه هایی که به فیلم های زندگی نامه ای تبدیل شده اند. در زمان انتشار در سال ۱۹۸۱ به دلیل مبتذل و شرم آور بودن و تفسیر بی پروای کتابی که به ادعا بر اساس آن ساخته شده بود، به طور گسترده ای مورد تنفر قرار گرفت، اما از آن زمان به نمادی از سبک کمپ تبدیل شده است که ممکن است یا ممکن نیست چیز زیادی در مورد کرافورد واقعی به ما بگوید، اما همچنان چیزی مفید در مورد نحوه برخورد هالیوود با بزرگترین ستارگانش و واقعیت های زندگی به عنوان فرزندان بازیگران مشهور به ما می گوید — حداقل از طریق لنز کارگردانی که زندگی نامه ای را به زندگی می آورد.اجراها به درستی شبیه کابوکی هستند -- همه چیز اغراق‌شده، بیش از حد احساس‌برانگیز و تا حد افراط بازی می‌شود، به طوری که این نسخه از آنچه که در غیر این صورت سوءاستفاده‌ای واقعا غم‌انگیز می‌بود، اغلب به صورت طنزآمیز خوانده می‌شود. عالی است برای بحث‌ها در مورد تصاویر ما از ماشین هالیوود، راوی غیرقابل اعتماد و فواید (اگر وجود داشته باشد) افشاگری.