قلب و استخوان

در فیلم "قلب‌ها و استخوان‌ها"، عکاس جنگ مشهور، دن فیشر (هوگو ویوینگ)، از میدان نبرد بازمی‌گردد تا بهترین عکس‌های خود را برای یک نمایشگاه آتی انتخاب کند. سباستین احمد (آندرو لوری)، یک پناهنده سودانی که به عنوان راننده تاکسی کار می‌کند، مصاحبه رادیویی با این عکاس را می‌شنود و به سراغ او می‌رود. سباستین از دن می‌پرسد که آیا به یاد دارد از روستای جنگ‌زده او بازدید کرده است و آیا حاضر است از گروه کر جامعه‌ای از پناهندگان هم‌وطنش که از موسیقی برای درمان اختلال استرس پس از سانحه استفاده می‌کنند، عکاسی کند. این دو با هم دوست می‌شوند، اما بررسی دقیق‌تر عکس‌های دن رازهایی را فاش می‌کند. به زودی برای هر دو مرد غیرممکن می‌شود که گذشته خود را پنهان کنند و باید تصمیماتی زندگی‌نامه درباره آینده خود بگیرند.

• خانواده‌ها می‌توانند درباره تأثیر جنگ به تصویر کشیده شده در فیلم «قلب و استخوان» صحبت کنند. درباره نقش مستندسازی جنگ‌ها و پیچیدگی‌های اخلاقی پیرامون آن بحث کنید. چگونه می‌توان با کودکان درباره خشونت، جرم و جنگ صحبت کرد؟
• چه شباهت‌هایی بین تجربه‌های دن و سباستین وجود دارد؟ آیا این فیلم درک بهتری از اختلال استرس پس از سانحه به شما داد؟
• چه فیلم‌های دیگری تجربه‌ی پناهجویانی که در کشور جدیدی ساکن شده‌اند را به تصویر کشیده‌اند؟

قلب و استخوان" یک درام پرتنش استرالیایی است که درباره رابطه بین یک عکاس جنگ و یک پناهنده است و هوگو ویوینگ در آن بازی می‌کند. این فیلم حاوی مضامین بزرگسالانه‌ای مانند جنگ، تجاوز، اختلال استرس پس از سانحه یا PTSD، و مرگ کودکان و سایر اعضای خانواده است. اجساد دیده می‌شوند و در یک صحنه، یک دختر جوان وارد میدانی پر از مین می‌شود -- اگرچه آن را نمی‌بینید، اما صدای انفجار شنیده می‌شود. یکی از شخصیت‌ها تلاش می‌کند با حلق‌آویز کردن خودکشی کند. گاهی اوقات از زبان تند و ناسزا استفاده می‌شود، مانند "فحش". این فیلم همچنین به چالش‌هایی که پناهندگان هنگام اسکان در کشور جدید با آنها مواجه هستند، می‌پردازد. اگرچه لحظاتی امیدبخش و صمیمی در فیلم وجود دارد -- و پیامی درباره اهمیت همدلی -- اما این یک فیلم جدی و گاهی ناراحت‌کننده است که احتمالاً برای بینندگان جوان بسیار آزاردهنده خواهد بود.

این فیلم به خوبی نقش چالش‌برانگیز یک عکاس جنگ را به تصویر می‌کشد که در ثبت جنایت‌ها و همچنین درگیری‌های اخلاقی و عاطفی ذاتی این شغل است. وِیوینگ به‌درستی خشن و شکست‌خورده به نظر می‌رسد، اما به کار خود چنگ می‌زند تا از روبه‌رو شدن با مشکلات خودش اجتناب کند. لوری در اولین نقش خود قدرتمند ظاهر می‌شود و امید و آرزوهای زندگی در یک کشور جدید را به تصویر می‌کشد، در کنار واقعیت کار در دو شغل و تلاش برای رهایی از وحشت‌هایی که در سودان شاهد آن بوده است. ارتباط عاطفی این فیلم قوی است که این موضوع به دلیل بازی‌های واقع‌گرایانه همه بازیگران، از جمله هیلی مک‌الهینی در نقش شریک نگران اما زود قضاوت‌کننده دن، و همچنین آنیشکا (بولود واتسون) همسر سباستین که واقعیت همدلانه اما فرسوده او را نشان می‌دهد، تقویت می‌شود.صحنه‌های کوتاه جنگ تأثیرگذار هستند و ترسی که با شخصیت‌ها می‌ماند به‌طور ظریف اما قدرتمندی به تصویر کشیده شده است، مانند احساس ناراحتی سباستین در اطراف یک سازمان امدادرسانی جنگ، حتی زمانی که در استرالیا زندگی می‌کند. در پایان فیلم، تصاویری واقعی از رنج پناهندگان نشان داده می‌شود تا یادآوری شود که این داستان‌ها عمدتاً بدون مستندسازی دیده نمی‌شوند، اما همچنین ادامه دارند و تأثیر ماندگاری بر مردم در سراسر جهان می‌گذارند.