چگونه یک میلیون را بدزدیم

نیکول (اودری هپبورن) دختر یک جاعل آثار هنری است. یکی از مجسمه‌های او که در نمایشگاه قرار دارد، قرار است برای بررسی اصالت بازرسی شود. او تصمیم می‌گیرد که مجسمه را بدزدد و پنهان کند تا پدرش به عنوان یک جاعل افشا نشود و از نابودی نجات پیدا کند. تنها کسی که می‌تواند از او کمک بگیرد، سایمون (پیتر اوتول) است، دزدی که او را هنگام تلاش برای دزدیدن یک نقاشی از خانه‌اش دستگیر کرده بود. اما هدف واقعی سایمون چیست؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد فیلم‌های سرقت صحبت کنند. چرا از تماشای این فیلم‌ها لذت می‌بریم در حالی که موضوع اصلی آن‌ها ارتکاب جرم است؟
• فیلم چگونه متفاوت می‌شد اگر امروز ساخته می‌شد؟ آیا قهرمان زن که نمی‌تواند طرحی برای نجات پدرش بیندیشد و آن را اجرا کند، امروز واقع‌گرایانه به نظر می‌رسید؟ آیا فکر می‌کنید در سال ۱۹۶۶ واقع‌گرایانه به نظر می‌رسید؟
• استعمال دخانیات در فیلم‌ها قبلا خیلی رایج‌تر بود. چرا نگرش‌ها نسبت به استعمال دخانیات تغییر کرده است؟ در حال حاضر چه چیزهایی در مورد خطرات استعمال دخانیات می‌دانیم؟

والدین باید بدانند که فیلم «چگونه یک میلیون بدزدیم» یک کمدی رمانتیک دهه ۶۰ است که نحوه دزدی را آموزش نمی‌دهد. این فیلم از نظر پیام‌های مثبت یا الگو‌های رفتاری، چیز زیادی برای ارائه ندارد، اما هیچ شرارت واقعی هم در آن وجود ندارد. شخصیت‌ها اغلب الکل می‌نوشند و سیگار می‌کشند، بنابراین فرصت خوبی است تا با کودکان در مورد اینکه چگونه این رفتارها مصرف الکل و تنباکو را جذاب جلوه می‌دهند و اینکه نگرش‌های جامعه از اواسط دهه ۶۰ تا چه حد تغییر کرده است، صحبت کنید. محتوای جنسی فیلم به چند بوسه محدود می‌شود. برخی از آثار هنری، پیکره‌های برهنه زنان را به تصویر می‌کشند. شخصی به طور تصادفی شلیک می‌کند. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

چگونه یک میلیون بدزدید، دو ستاره زیبا و با استعداد را به نمایش می‌گذارد که تقریباً غیرممکن است عاشق آن‌ها نشوید. آن‌ها جذابیتی آسان و دو جفت از زیباترین چشم‌ها در تاریخ سینما را به یک کمدی سبک، رمانتیک و جنایی می‌آورند. و با راهنمایی ویلیام وایلر، یکی از مورد احترام‌ترین کارگردانان هالیوود، انتظارات بالا می‌رود. اما با کمی اکشن، گاهی اوقات انتظار برای اتفاق افتادن چیزی طولانی است. فیلمنامه محکم خنده‌های واقعی را فراهم می‌کند، اما نتوانست انسانیت واقعی را به شخصیت‌ها بیاورد و در توالی‌های طولانی مثل قدم زدن و فکر کردن یا گیر کردن در یک کمد، گیر می‌کند. بچه‌هایی که به دنبال یک ماجراجویی هیجان‌انگیز هستند احتمالاً از این فیلم ناامید می‌شوند که بهترین آن برای کسانی است که نقطه ضعف واقعی برای جذابیت قدیمی دارند.