برج جهنمی

در آتش‌سوزی مهیب، رئیس آتش‌نشانی و یک معمار باید فکری برای نجات ۳۰۰ مهمان یک مهمانی در بالای بلندترین آسمان‌خراش دنیا کنند، زمانی که آتش‌سوزی الکتریکی در سراسر ساختمان گسترش می‌یابد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خطرات موجود در فیلم The Towering Inferno صحبت کنند. این موضوع چگونه بر شما تأثیر گذاشت؟ کدام قسمت‌ها شوک‌آور و کدام قسمت‌ها هیجان‌انگیز بودند؟ چرا متفاوت بودند؟ چه چیزی در فیلم‌های فاجعه‌ای مثل این جذاب است؟
• آتش‌نشان‌ها در این فیلم برای نجات دیگران خود را در معرض خطر بزرگی قرار می‌دهند. به نظر شما چه ویژگی‌های شخصیتی برای تبدیل شدن به یک آتش‌نشان خوب لازم است؟
• فیلم چگونه اهمیت آتش و تدابیر ایمنی را برجسته می‌کند؟ آیا برای سازنده‌ی یک ساختمان درست است که مشخصات ایمنی را برای صرفه‌جویی در هزینه‌ها کاهش دهد؟ چه دلیلی ممکن است برای انجام این کار بیاورند؟
• فیلم در سال ۱۹۷۴ اکران شد. صحنه‌های اکشن و جلوه‌های ویژه آن در مقایسه با فیلم‌های امروزی چگونه بودند؟ آیا به همان اندازه متقاعدکننده بودند؟ چرا بله یا خیر؟
• درباره زبان به کار رفته در فیلم صحبت کنید. آیا ضروری به نظر می‌رسید یا اغراق‌آمیز؟ چه تاثیری بر فیلم داشت؟

در سال ۱۹۷۴، فیلمی فاجعه‌بار با نام «آتش‌سوزی مهیب» با بازی ستارگان سینما، برنده جایزه اسکار شد. این فیلم درباره آتش‌سوزی عظیمی است که باعث خطر، آسیب و مرگ می‌شود. در این فیلم، افراد در حال سوختن و پرت شدن از پنجره‌ها نشان داده می‌شوند. خدمه یک هلیکوپتر در اثر سقوط آن کشته می‌شوند. افراد در حال تلاش برای نفس کشیدن در میان دود و آتش هستند. معمار ساختمان، داگ رابرتس (با بازی پل نیومن) و رئیس آتش‌نشانی اوهالوران (با بازی استیو مک‌کوئین) هر دو شجاع، دلسوز و با منابع هستند. اما شخصیت‌های دیگر، مانند مدیر ساختمان (با بازی ریچارد چمبرلین)، به عنوان ترسو و خودخواه به تصویر کشیده شده‌اند - او در یک صحنه، برای نجات خود، دیگران را به سمت مرگ هل می‌دهد. الفاظ زشت و توهین‌آمیز در فیلم به ندرت استفاده شده است. با وجود حضور بازیگرانی مانند فی داناوی، نقش اکثر شخصیت‌های زن به عنوان "همسر" یا "معشوقه" محدود شده است. یک زوج یکدیگر را می‌بوسند و رابطه جنسی آنها در حالی که در تختخواب در حال صحبت کردن و پوشیدن لباس زیر هستند، نشان داده می‌شود. زوج دیگری در حالی که با هم رابطه دارند، یکدیگر را می‌بوسند. در یک مهمانی، مهمانان در حال سیگار کشیدن و نوشیدن الکل دیده می‌شوند. این فیلم ادای احترامی به کار آتش‌نشانان است و در عین حال، موضعی علیه توسعه‌دهندگان ساختمان‌ها دارد که برای صرفه‌جویی در هزینه، از ایمنی می‌کاهند. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی "شب فیلم خانوادگی" ثبت‌نام کنید.

این فیلم فاجعه‌بار سال ۱۹۷۴ در هر جنبه‌ای بزرگ است، از بازیگران مشهور و فراوانش به رهبری پل نیومن و استیو مک‌کوئین تا زمان پخشش که تقریبا سه ساعت است. اما در حالی که فیلم لحظات پرتنش و جلوه‌های ویژه‌ی چشم‌گیری دارد، تاثیر احساسی آن به ندرت فراتر از یک شعله‌ی کوچک می‌رود. این فیلم به عنوان یک نمایش طراحی شده و در بهترین حالت، مثل یک سواری در یک پارک موضوعی است. هیجان‌های به‌خوبی ارکستر شده‌اش، هیجان را بالا می‌برند و لبخند را بر لب می‌نشانند. اما فاصله‌های بین این سکانس‌های تپش‌آور، کند پیش می‌روند، چون آتش زمان می‌برد تا گسترش یابد.در مک‌کوئین و نیومن، کارگردان جان گیلرمین با دو تن از مشهورترین بازیگران مرد هالیوود همراه است. در همین حال، شخصیت شرور ریچارد چمبرلین به عنوان راجر سیمونز ترسو، به طرز لذت‌بخشی منفور است. این فیلم به جای اینکه بازتاب ترس واقعی از آتش باشد، یک فیلم فاجعه‌بار شاد است، با صحنه‌های بزرگ و سرگرم‌کننده، قهرمانانی که می‌توان از آنها حمایت کرد و شرورانی که می‌توان به آنها اعتراض کرد.