آقای لینکلن جوان

ابراهیم لینکلن جوان (هنری فوندا) اولین عشقش را از دست می‌دهد و مدتی را صرف تصمیم‌گیری در مورد آینده خود می‌کند. او برای عضویت در مجلس ایالتی نامزد می‌شود، اما وقتی کتابی حقوقی به دستش می‌افتد، علاقه‌اش برانگیخته می‌شود. او خود را در زمینه حقوق آموزش می‌دهد و وکیل می‌شود. درست به موقع؛ در جریان جشن پر سروصدای روز استقلال، مردی به قتل می‌رسد و دو برادر محترم از شهر دیگری متهم می‌شوند. هر برادر برای نجات دیگری، به جرم اعتراف می‌کند و مادرشان - تنها شاهد - از نام بردن قاتل خودداری می‌کند. لینکلن قبول می‌کند که این پرونده غیرممکن را بر عهده بگیرد و با بلوف زدن از طریق محاکمه آشفته، به دنبال سرنخی واقعی است که موکلانش را آزاد کند. در همین حال، مری تاد سرسخت (مارجوری ویور) تلاش می‌کند تا با لینکلن متفکر، معاشقه کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد صحنه‌های خشونت‌آمیز فیلم صحبت کنند. چه چیزی منجر به درگیری شد؟ مصرف الکل و قلدری چه نقشی در این اتفاق داشتند؟
• آیا آبراهام لینکلن الگوی خوبی است؟ ویژگی‌های مثبت او چیست؟ آیا او ویژگی‌های منفی هم دارد؟
• در این فیلم، بسیاری از شخصیت‌ها الکل مصرف می‌کنند و برخی دیگر اصلا نوشیدن ندارند. نگرش نسبت به الکل و نوشیدن چگونه است؟ آیا پذیرفته شده است؟ آیا نکوهش می‌شود؟ آیا ارتباطی با جایگاه اجتماعی دارد؟

والدین باید بدانند که فیلم جوان آقای لینکلن، یک فیلم کلاسیک محصول ۱۹۳۹ به کارگردانی جان فورد، حاوی صحنه‌های خشونت‌آمیز است که حول محور یک قتل می‌چرخد، همچنین صحبت از «حلق‌آویز کردن»، مشاجره و تهدید، و تصاویری از یک جمعیت خشمگین وجود دارد. برخلاف یک فیلم زندگی‌نامه‌ای متورم و خسته‌کننده، این فیلم تنها آینده رئیس‌جمهور آمریکا را به عنوان یک جوان نشان می‌دهد که در تلاش است تا راه خود را در زندگی پیدا کند، و هنری فوندا، لینکلن را به عنوان فردی متفکر، مهربان، زیرک و بامزه به تصویر می‌کشد، با کوچک‌ترین نشانه‌ای از خصومت در مواجهه با ریاکاری یا بی‌عدالتی. شخصیت‌های فرعی در حال نوشیدن مشروبات الکلی به مقدار زیاد دیده می‌شوند. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

در سال ۱۹۳۹، جان فورد پیشتر استاد بود و اولین جایزه اسکار بهترین کارگردانی را از میان چهار جایزه‌ای که در این زمینه برنده شد، به دست آورده بود؛ این فیلم ترکیبی کامل و روان از همه موضوعات مورد علاقه فورد است. او به‌خوبی می‌تواند میهن‌پرستی، اسطوره، طنز، رقص و علاقه به تاریخ، و همچنین حس بصری شاعرانه و بی‌نقص خود را در فیلم به‌کار بگیرد. فقط صحنه‌ای را که لینکلن (هنری فوندا فوق‌العاده، با بینی و چانه مصنوعی) در صحنه جرم می‌رسد، تماشا کنید. او از پشت قاب شده است، یک سایه سیاه ثابت و محکم در مرکز هیاهو.همه این لحظات طنز، زیبایی، غم و تعلیق، به‌خوبی صیقل داده شده و در یک تجربه روان و یکپارچه ادغام شده‌اند؛ همه چیز در جای خود قرار دارد (حتی داستان‌های تخیلی و غیر تخیلی به‌خوبی با هم هماهنگ شده‌اند). می‌توانست به راحتی لینکلن را با احترام بیش از حد به تصویر بکشد، اما فورد و فیلم‌نامه‌نویس لمار تروتی، جایگاه میانی مناسبی برای او پیدا کرده‌اند، به طوری که هم در تعامل با افراد بی‌سواد و ساده و هم با افرادی که در موقعیت‌های قدرت قرار دارند، راحت است. او به عنوان یک شخصیت پیچیده و جذاب انسانی به تصویر کشیده شده است، که دردهای معمولی را تحمل می‌کند و تصمیمات معمولی می‌گیرد.