خائن

آیا یک مرد متدین در جنگ علیه ترور جایی دارد؟ این سوال اساسی پشت درام پرتنش خائن است. دون چیدل در نقش سمیر هورن، یک مسلمان-آمریکایی متعصب با سابقه نظامی ظاهر می‌شود که خودش را به مرکز یک گروه تروریستی اروپایی می‌رساند. سمیر به دلیل یک معامله تسلیحاتی نافرجام به زندان یمن می‌افتد، و در آنجا با یک زندانی دوست می‌شود که نه تنها به او در فرار کمک می‌کند، بلکه او را برای یک ماموریت خطرناک و مخرب استخدام می‌کند. اما سمیر آن چیزی نیست که به نظر می‌رسد. حتی یک مامور اف‌بی‌آی (گای پیرس) که به دنبال اوست، نمی‌داند که او واقعا کیست، یا اینکه چطور و چرا در ابتدا به حلقه داخلی دشمن راه یافته است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد نحوه برخورد فیلم با ایمان و تروریسم صحبت کنند. آیا این دو می‌توانند در کنار هم وجود داشته باشند؟ فیلم چه پیام‌هایی در مورد این رابطه ارائه می‌دهد؟ خانواده‌ها همچنین می‌توانند در مورد تصمیم سمیر برای پیوستن به گروهی که فعالیت‌های آن ممکن است در تضاد با اعتقادات مذهبی او باشد، بحث کنند. چرا او این کار را انجام می‌دهد؟ چگونه این تجربه بر او تأثیر می‌گذارد؟ آیا این فیلم با سایر فیلم‌های سیاسی و مهیج متفاوت است؟ اگر این‌طور است، به چه صورت؟

والدین باید بدانند که این فیلم مهیج بزرگسالان حول ایده‌های بلندپروازانه و موضوعات بالغانه (از جمله ایمان و تروریسم) می‌چرخد که ممکن است برای کودکان و حتی نوجوانان جذاب نباشد. خشونت در این فیلم نسبتا زیاد است و شامل بمب‌گذاری در سفارت و تیراندازی‌هایی است که به خونریزی منجر می‌شود و ممکن است برای بینندگان جوان ناراحت‌کننده باشد. همچنین در فیلم فحاشی، سیگار کشیدن و نوشیدن الکل وجود دارد. با این حال، شخصیت اصلی به نظر می‌رسد مردی است که تا حد توان برای وفادار ماندن به ایمانش تلاش می‌کند و تماشای او در این باتلاق فکری، واقعاً جالب و تفکربرانگیز است. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

سفت و گیرا -- حداقل برای بیشتر قسمت‌ها -- خائن در سطح پایه به لطف توانایی‌های بازیگری چدل موفق می‌شود. به جای بازی در نقش هورن به عنوان یک نمونه اولیه قهرمان اکشن معمولی، او شخصیتی را خلق می‌کند که آنقدر پیچیده و دوگانه است که فیلم تقریباً فراتر از نواقصش می‌رود. تقریباً. اما نواقصی دارد. برای شروع، بر روی جزئیات زیادی سرپوش می‌گذارد -- اینکه چگونه هورن از سرباز دولتی به فروشنده اسلحه تبدیل شد، اینکه تار عنکبوت پیچیده او چگونه شروع شد. و در حالی که قطعاً تلاش می‌کند تا نمایشی کامل‌تر از افراط‌گرایان و افراط‌گرایی ارائه دهد، فیلم کمی بیش از حد به اختصار متکی است، اگرچه با اشتیاق موضوعی پیچیده را بر عهده می‌گیرد.اگر نه برای گروه بازیگران فوق العاده، این کار به نظر کلیشه ای می رسید. همانطور که هست، برای یک فیلم مهیج، در بعضی جاها شل و قابل پیش بینی به نظر می رسد -- به عنوان مثال در برخورد هورن با یک قلدر زندان و اینکه پاسخ او چگونه احترام دیگران را برای او به ارمغان می آورد. و گاهی اوقات، به عمد سنگین و کسالت آور است. اما نمی توان به موقع بودن فیلم و تلاش های ستودنی آن در تزریق انسانیت به یک بحث داغ را انکار کرد. جفری ناچمانوف کارگردان، که همچنین فیلمنامه را هم نوشته، فقط به اصول و مباحثات تکیه نکرده، و به خاطر این شایسته تحسین است.