برادران ماجراجو

در کارتون طنز و تقلیدی برادران ونچر، که بخشی از مجموعه بزرگسالان شبکه کارتون است، برادران ونچر، هانک و دین ونچر (به ترتیب با صدای کریستوفر مک‌کالوچ و مایکل سینترنیکلاس)، دو نوجوان دست و پا چلفتی و ساده‌دل هستند که پدرشان، دکتر ونچر (جیمز اربنیاک)، یک دانشمند فوق‌العاده مشهور در سطح جهان است. در واقع، او پسر یک دانشمند فوق‌العاده مشهور است که مدام در سایه پدرش زندگی می‌کند و تلاش می‌کند تا از نام ونچر دفاع کند -- هرچه بیشتر شکست می‌خورد، بیشتر به سمت مصرف داروهای مسکن و الکل روی می‌آورد. براک سامسون (پاتریک واربرتون) یک شخصیت مرموز است، یک مأمور سابق دولت که به شدت آدم‌کش شده، و سوگند خورده تا از پسران در هر شرایطی محافظت کند. دشمن اصلی ونچرها، مونارک (دوباره مک‌کالوچ) است، یک آدم خودشیفته که قصد دارد با پوشیدن لباس پروانه، بر جهان مسلط شود، و دکتر گرلفرند (داک همر) او را همراهی می‌کند، که بدنی شبیه به یک سوپرمدل و صدایی شبیه به یک کشتی‌گیر برانکس دارد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد دلایل پخش مجموعه‌های انیمیشنی مثل «ونچر براز» که برای کودکان مناسب نیستند، صحبت کنند. چرا مردم به طور خودکار انیمیشن را با کودکان مرتبط می‌دانند؟ آیا این فرضیه هنوز هم قوی است؟ تفاوت انیمیشن‌های ساخته شده برای کودکان و بزرگسالان در چیست؟
• درباره خشونت در سریال «ونچر براز» چه فکری می‌کنید؟ آیا لحن کمدی سریال، واکنش شما را تحت تأثیر قرار می‌دهد؟ آیا این موضوع سریال را خنده‌دارتر می‌کند؟ تأثیر خشونت در رسانه‌ها بر کودکان چیست؟

والدین باید بدانند که کارتون برادران ونچر (The Venture Bros.) یک کارتون خشونت‌آمیز و جنسی است که به هیچ وجه مناسب کودکان نیست. این کارتون، تقلیدی طنزآمیز از سبک کارتونی محبوب اواخر دهه ۶۰ و اوایل دهه ۷۰ است (به خصوص کارتون جانی کوئست) و به همین دلیل احتمالا برای کودکان امروزی جذابیتی ندارد. طنز این کارتون معمولا یا کنایه‌آمیز است یا به شدت ابزورد، با دیالوگ‌های بامزه و موقعیت‌های اغراق‌شده. برای بزرگسالانی که به نویسندگی هوشمندانه، طنز اجتماعی تند و تیز و انیمیشن‌های جذاب علاقه دارند، این کارتون یکی از خنده‌دارترین کارتون‌ها است. فقط صبر کنید تا بچه‌ها بخوابند.

برای بخشی از جمعیت، هیچ کارتونی در تلویزیون از ونچر برادرز خنده دارتر نیست. شوخی ها سریع و خشمگین هستند، لحن بسیار بالغ است و انیمیشن یادآور دوره ای است که مردم واقعا به ظاهر کارتون ها اهمیت می دادند. با این حال، با محتوای تند و لحن بالغ، این کارتون مناسب کودکان نیست.در اوایل، قسمت‌های سریال، تقلیدهای خودمختار از ژانرهای مختلف بودند، چون این کارتون در ابتدا به عنوان یک تلاش کوتاه مدت دیده می‌شد. اما با پیشرفت سریال و اینکه به نظر می‌رسید پتانسیل درازمدت دارد، برخی از پیوستگی‌ها شروع به رخنه کردند. خط‌های داستانی توسعه یافتند که نیاز به توجه و به طور عجیبی، حس مراقبت داشتند.