هواداران افراطی

در اولتراس، ساندرو یک اسطوره و رهبر در گروه آپاچی است، که یک باند خشونت‌آمیز از هولیگان‌های فوتبال در ناپل است. به دلیل خشونت، او از رفتن به استادیوم منع شده و باید در طول هر بازی به ایستگاه پلیس برود تا ثابت کند که دردسر درست نمی‌کند. در حالی که هم‌قطاران او در باند همچنان مشتاق و پرشور هستند، ساندرو از این زندگی خسته شده، زیرا اکنون حدود 50 سال دارد و یک گروه جوان مشتاق به تصاحب جایگاه او هستند. ساندرو همچنین تلاش می‌کند نقش مربی‌گری را برای همسایه نوجوانش آنجلو ایفا کند، که در حال فعال شدن در گروه است، علی‌رغم مرگ برادر بزرگترش در جریان یک شورش - مرگی که ساندرو خود را تا حدی مسئول آن می‌داند. احساس او مبنی بر اینکه از گروه آپاچی فراتر رفته است، زمانی تشدید می‌شود که با زنی به نام تری آشنا شده و با او شروع به قرار گذاشتن می‌کند، و با تکامل رابطه‌شان فراتر از یک شب، ساندرو شروع به تصور آینده‌ای متفاوت می‌کند. با این حال، او متوجه می‌شود که فرار آسان نیست، به ویژه پس از اینکه گروه جوان، برخلاف دستورات صریح ساندرو، به رم می‌روند تا در آنجا شورش کنند و در طول یک مسابقه قهرمانی آشوب به پا کنند. ساندرو با درک دردسری که آنجلو و دیگران در آن قرار دارند، باید به رم برود تا جلوی این کار را بگیرد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم‌ها صحبت کنند. آیا این فیلم سبک زندگی خشونت‌آمیز هواداران فوتبال را بزرگ می‌کند یا سعی دارد تصویری واقع‌گرایانه از فرهنگ هواداران افراطی فوتبال ارائه دهد؟ چرا؟
• آیا این فیلم استفاده از مواد مخدر و الکل را ستایش می‌کند، یا استفاده از این مواد توسط این شخصیت‌ها به منظور به تصویر کشیدن واقع‌گرایانه زندگی «اولتراها» است؟
• چه فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی دیگری وجود دارند که نگاهی گذرا به زیرفرهنگ‌ها داشته باشند؟

والدین باید بدانند که اولتراس یک درام ایتالیایی محصول ۲۰۲۰ است که در آن رهبر مسن یک گروه هولیگان فوتبال تلاش می‌کند تا یک نوجوان را از دنبال کردن راه او بازدارد. صحنه‌هایی از خشونت هولیگان‌های فوتبال وجود دارد، از جمله تصاویری از شورش‌های فوتبال در ورزشگاه‌ها و صحنه‌ای که گروه به بخش حریف در ورزشگاه نفوذ می‌کنند و بمب‌های دودزا به سمت آن‌ها پرتاب می‌کنند و سپس با بطری مورد اصابت قرار می‌گیرند. یکی از شخصیت‌ها به‌طور وحشیانه کتک می‌خورد و به‌طور مکرر به صورت او مشت زده می‌شود تا خونین شود. یک شخصیت با شلیک گلوله کشته می‌شود. پلیس با باتوم یکی از شخصیت‌ها را می‌زند. شخصیت‌ها، از جمله یک نوجوان، در حال رابطه جنسی نشان داده می‌شوند؛ برهه‌ای از برهنگی زنانه وجود دارد. در یک صحنه به رابطه جنسی دهانی اشاره می‌شود. بینندگان مصرف کوکائین و اِکستِزی در یک کلوپ شبانه را می‌بینند، همچنین مصرف الکل به صورت افراطی. فحاشی‌های مکرر شامل کلمه فحش و یک توهین همجنسگراهراسانه است. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این فیلم نگاهی جذاب به یک گروه خشن اما متحد از هولیگان‌های فوتبال در ناپل است. فیلم بر ساندرو، یکی از اعضای قدیمی "آپاچی" که به 50 سالگی نزدیک می‌شود و روز به روز از این سبک زندگی خسته‌تر می‌شود، تمرکز دارد. فیلم به خوبی نشان می‌دهد که ترک کردن یک گروه یا خرده‌فرهنگ آسان نیست، به ویژه وقتی که تنها زندگی‌ای است که ساندرو می‌شناسد، همسالان مسن‌تر او راضی به ماندن و زندگی کردن بر اساس خاطرات خوش درگیری‌های گذشته هستند، و عادت‌های قدیمی به سختی ترک می‌شوند. ساندرو در آنجلو، یک نوجوان تازه وارد به گروه، کمی از خودش را می‌بیند و نمی‌خواهد اتفاقی که برای برادر بزرگتر آنجلو افتاد و در جریان یک شورش کشته شد، برای آنجلو هم تکرار شود. چرخه زندگی این خرده‌فرهنگ و جذابیت آن برای مردان طبقه کارگر، مرز باریکی بین جذابیت رمانتیک و نتیجه‌ای روز به روز غم‌انگیزتر با گذشت سال‌ها است.در لحظاتی فیلم دچار ضعف می‌شود، وقتی به نوعی هیجان‌زدگی سطحی می‌افتد. برای مثال، ساندرو برای فراموش کردن مشکلات فعلی عشقی‌اش، یک خط کوکائین می‌کشد، مولّی می‌اندازد و بعد به موسیقی تکنو می‌رقصد. مثل صحنه‌های جنسی بی‌دلیل، این صحنه هم هیچ کمکی به پیشبرد داستان یا شناخت بیشتر ساندرو نمی‌کند. و این حس که چیزی جدید یاد نمی‌گیریم، بزرگ‌ترین مشکل فیلم اولتراس است. این یک فیلم «گانگستری» است و در حالی که به‌خوبی جزئیات و ظرافت‌های فرهنگی این گروه خاص را به تصویر می‌کشد، حرف جدیدی برای گفتن ندارد.