غریزی

در فیلم پرایمال، شکارچی بزرگ فرانک والش (با بازی نیکلاس کیج) یک یوزپلنگ سفید فوق‌العاده کمیاب را شکار می‌کند. او با شکارش و چند حیوان دیگر سوار کشتی می‌شود تا آنها را به بالاترین پیشنهاد دهنده بفروشد. متاسفانه، به عنوان آخرین راه حل، از این کشتی برای انتقال ریچارد لفلر (با بازی کوین دوراند)، قاتل سیاسی، به ایالات متحده برای محاکمه استفاده می‌شود. لفلر به زودی فرار می‌کند و سپس همه حیوانات را آزاد می‌کند، از جمله مارها، میمون‌های خطرناک و حتی یوزپلنگ. حالا، با کمک دکتر الن تیلور (با بازی فامکه یانسن)، فرانک باید در راهروهای پیچ در پیچ کشتی به جستجو بپردازد، حیواناتش را نجات دهد و یک قاتل را دستگیر کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در پرایمال صحبت کنند. این موضوع چه حسی در شما ایجاد کرد؟ آیا تکان‌دهنده بود یا هیجان‌انگیز؟ فیلم‌سازان چگونه این اثر را به وجود آوردند؟ تاثیر خشونت در رسانه‌ها بر کودکان چیست؟
• رویکرد فیلم نسبت به حیوانات چیست؟ آیا حیوانات مورد احترام قرار می‌گیرند؟ آیا باید حیوانات وحشی را برای قدردانی انسان‌ها اسیر کرد؟
• چگونه نوشیدن الکل به تصویر کشیده می‌شود؟ آیا آن را جذاب و فریبنده نشان می‌دهند؟ آیا عواقبی وجود دارد؟ چرا این موضوع مهم است؟
• آنتیهیرو چیست؟ آیا فرانک والش به عنوان آنتی‌هیرو شناخته می‌شود؟ آیا با وجود رفتارهای بد او، هنوز هم قابل دوست داشتن است؟

والدین باید بدانند که پرایمال یک فیلم اکشن مهیج با بازی نیکلاس کیج است که در یک کشتی اتفاق می‌افتد که توسط یک قاتل فراری و حیوانات وحشی تسخیر شده است. صحنه‌های خشونت‌آمیز زیادی در فیلم وجود دارد: انتظار شلیک اسلحه، تیراندازی، مبارزه، خفه کردن، شکستن گردن، چاقو، دارت بیهوشی و یک کودک در خطر را داشته باشید. حیوانات به انسان‌ها حمله می‌کنند (در یک صحنه یک انسان را می‌خورند) و انسان‌ها به حیوانات شلیک می‌کنند. الفاظ زشت و رکیک به وفور در فیلم به کار رفته است. در فیلم سکانسی وجود دارد که شخصیت اصلی مست می‌شود و سیگار برگ می‌کشد.

این تریلر یک پیش‌زمینه سرگرم‌کننده دارد، اما هم خیلی تنبلانه و هم خیلی جدی به نظر می‌رسد؛ به جای بازی با مفهوم، فیلم چیزی بیشتر از رها کردن نیک کیج برای حمل بار انجام نمی‌دهد. Primal دارای همه عناصر یک فیلم خنک است: حیوانات مختلف و عجیب، یک قاتل باهوش، یک ضدقهرمان شرور و یک بازیگر زن جذاب، همه در یک محیط کامل و بسته محبوس شده‌اند. اگر یک فیلمساز با یک لمس زیرکانه‌تر و ظریف‌تر یا حس ریتم تیزتر به آن نزدیک می‌شد، می‌توانست بسیار سرگرم‌کننده باشد. اما نیک پاول کارگردان -- یک بدلکار سابق با یک فیلم دیگر، Outcast، در رزومه خود -- این کار را انجام نمی‌دهد.فیلم با بازی پرشور نیکلاس کیج شروع می‌شود؛ او آنقدر پرانرژی است که انگار در اتاق دیگری نسبت به بقیه بازیگران قرار دارد. سبک منحصر به فرد او در بازی اغلب می‌تواند یک فیلم را نجات دهد، اما باید درست استفاده شود، و در این فیلم، این اتفاق نمی‌افتد. سپس، فیلمسازی پرتنش و پرتلاطم، هر حس ریتم یا تعلیقی را از بین می‌برد. و متاسفانه جینسن کار زیادی جز ربوده شدن و بسته شدن ندارد. حداقل به نظر می‌رسد دوراند در حال لذت بردن است و با اخم و فریبکاری نقش شرور خود را ایفا می‌کند. و برخی حیوانات شگفت‌انگیزی وجود دارند که می‌توان به آن‌ها نگاه کرد. اما در مجموع، پرایمال فرصتی از دست رفته است.