فرزندان آب

تاماس (تامی پندر) کودکی خیابانی در لندن سال ۱۸۵۰ است که به عنوان شاگرد دودکش توسط آقای گریمز (جیمز میسون) که مردی نفرت‌انگیز است، اسیر شده. آقای گریمز و دستیارش آقای مسترمن (برنارد کریبینز) نقشه سرقت اشیای قیمتی از یک عمارت مجلل در یورک‌شر را می‌کشند، اما وقتی دستگیر می‌شوند، گریمز سعی می‌کند تقصیر را به گردن تاماس بیندازد. تاماس فرار می‌کند و برای فرار از دست آنها به آب‌های خروشان می‌پرد. زیر آب، تاماس به یک شخصیت کارتونی تبدیل می‌شود و در دنیای زیر آب زندگی می‌کند. جایی که او باید بچه‌های آب را پیدا کند، بچه‌هایی که می‌توانند به تاماس کمک کنند تا به خشکی بازگردد. او با یک خرچنگ اسکاتلندی، یک شمشیرماهی فرانسوی و یک اسب‌دریای خوش‌پوش دوست می‌شود. همه آنها به تاماس در جستجویش و مبارزه‌اش با کوسه‌ها و مارماهی‌های الکتریکی کمک می‌کنند.

• درباره نحوه نمایش زندگی در لندن دهه ۱۸۵۰ گفتگو کنید. فقرا و ثروتمندان چگونه به تصویر کشیده شده‌اند؟ به نظرتان این تصویر تا چه حد دقیق است؟
• برخی از جانوران دریایی مختلف که در هنگام تبدیل شدن توماس به یک نوزاد آب نشان داده می‌شوند، کدامند و چه کاری انجام می‌دهند که آنها را «خوب» یا «بد» می‌کند؟
• توماس در طول فیلم چه تغییراتی می‌کند؟ چه درس‌هایی می‌آموزد؟

والدین باید بدانند که واتر ببیس یک فیلم بریتانیایی دهه ۱۹۷۰ است که ترکیبی از لایو اکشن و انیمیشن است و لهجه‌هایی دارد که ممکن است برای کودکان دشوار باشد. شخصیت‌های بزرگسال در فیلم به طور مکرر الکل مصرف می‌کنند و دو نفر از آنها به نظر می‌رسد همیشه مست هستند. شخصیت اصلی پسر، توماس، سه بار توسط رئیس الکلی خود که او را گروگان گرفته، مورد ضرب و شتم قرار می‌گیرد. سکانس‌های انیمیشنی نیز شامل برخی صحنه‌های اکشن و خطرناک با جلوه‌های ویژه‌ای است که ممکن است برای خانواده‌های امروزی جذاب نباشد. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

بچه‌های آب یک بخش از داستان‌های دیکنزی با محنت و رنج است و بخش دیگر انیمیشن عجیب با تم آب است که فقط می‌توانست در دهه ۱۹۷۰ ساخته شود. این حتماً در زمان خود ایده‌ای نوآورانه بود -- شخصیت‌های واقعی که به کارتون تبدیل می‌شوند و دوباره به حالت عادی برمی‌گردند -- اما این قابل تردید است که آیا بچه‌های قرن بیست و یکم به طور متوسط این را جالب خواهند یافت یا خیر. علاوه بر این، در حالی که خود عمل به راحتی قابل دنبال کردن است، برای بچه‌ها (و بزرگسالان، در این مورد) که به اصطلاح عامیانه و لهجه کاکنی انگلیسی عادت ندارند، کلمات شخصیت‌ها ممکن است دشوار باشد.اما با وجود این، آب‌نبات‌های آبی همچنان از نظر خودشان لذت‌بخش هستند. جیمز میسون به‌خوبی نقش آقای گرایمز را بازی می‌کند، آهنگ‌ها سرگرم‌کننده هستند و جلوه‌های ویژه جذابیت دوره‌ای دهه ۷۰ را دارند.