یک کابوس در خیابان الز

در کابوس خیابان الم، بازیکن فوتبال دبیرستانی گلن (جانی دپ، در اولین فیلمش)، دوست دخترش نانسی (هتر لانگن کمپ) و دو همکلاسی شان خواب های آشفته ای از مردی با زخم های شدید در صورت و کلاهی بر سر و یک ژاکت راه راه رنگارنگ می بینند که در حال تعقیب، مسخره کردن و تلاش برای کشتن آن ها با دستکشی سفارشی است که چاقوهایی در انگشتانش دارد. بعد از یک قتل وحشتناک، نانسی موفق می شود حقیقت را از مادرش (رونی بلکلی) بپرسد. سال ها پیش قاتلی به نام فردی کروگر در محله آن ها پرسه می زد و به دلیل یک مشکل قانونی از زندان آزاد شد. بزرگترها خانه او را به آتش کشیدند و کروگر را زنده زنده سوزاندند و عمل انتقام جویانه خود را پنهان کردند. البته، همان بزرگترها حالا هیچ سرنخی ندارند که "کابوس" تجدید شده در خیابان الم روح انتقام جوی فردی (رابرت انگلند) است که فرزندان خوابشان را شکار و آزار می دهد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد احساس گناه پنهانی والدین در فیلم کابوس در خیابان الم صحبت کنند: اینکه آنها کراگر را کشتند و آن را پنهان کردند، و حالا این قاتل شرور کودکان، فرزندان آنها را هدف قرار داده است. آیا دانستن اینکه فردی به خاطر کاری که والدین انجام داده‌اند، فرزندان آنها را مجازات می‌کند، دیدگاه شما را در مورد او و مجازاتی که سزاوار آن است، تغییر می‌دهد؟
• والدین شاید بتوانند کلاس‌های انگلیسی را برای بچه‌هایی که به ژانر وحشت علاقه دارند، جذاب‌تر جلوه دهند، با اشاره به اینکه وس کریون، نویسنده و کارگردان، زمانی معلم انگلیسی بوده است.

والدین باید بدانند که فیلم کابوس در خیابان الم یک فیلم ترسناک با صحنه‌های خشونت‌آمیز و خونین فراوان است، با این توضیح که اغلب این خشونت‌ها در قالب کابوس و به صورت سورئال به تصویر کشیده شده‌اند. صحنه‌های کابوس‌وار شامل پاره شدن صورت و نمایان شدن جمجمه، فواره خون از تخت قربانی و جمع شدن آن بر سقف بر خلاف جاذبه زمین، و موارد مشابه است. این صحنه‌ها در قالب رویا به تصویر کشیده شده‌اند، اما در نهایت به مرگ شخصیت‌ها منجر می‌شوند. نوجوانان در مرکز داستان، اگرچه برای فیلم‌های ترسناک در سال ۱۹۸۴ بسیار بالغ به نظر می‌رسند، اما همچنان از نظر جنسی فعال هستند و با والدین خود اختلاف نظر دارند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

بخشی از موفقیت این فیلم به این دلیل بود که نویسنده و کارگردان وس کریون آن را در زمانی ساخت که نسخه‌های تکراری و خشن جمعه سیزدهم (با بازی جیسون با ماسک هاکی) به طور معمول سالن‌های سینما را پر می‌کردند. هر فیلم ترسناک نوجوانانه‌ای که حتی تا حدودی خلاقانه و نوآورانه بود، می‌توانست به طرز تازنده‌ای متمایز باشد، و این فیلم چنین بود. بازیگران کابوس در خیابان الم که نوجوان بودند، اندکی همدلانه‌تر و بهتر از قربانیان جیسون به تصویر کشیده شده بودند.حقه حمله در خواب (که هرگز به روشنی که باید توضیح داده نمی‌شود) صحنه‌های شوک و شگفتی‌های بصری زیادی را رقم می‌زند، و بینندگان را در مورد آنچه واقعا اتفاق می‌افتد یا نه، سر کار می‌گذارد، و فیلمساز کراون نیز بذرهای پیچیده‌تری از اضطراب را می‌کارد. فرزندپروری و زندگی خانوادگی - سنگ‌های محک اطمینان و محافظت در فیلم‌های ترسناکی مانند پولترگایست - در اینجا منبع آرامش نیستند. مادران و پدران کراگر را کشتند و آن را پنهان کردند، و حالا این شرور فرزندان آنها را به خاطر آن مجازات می‌کند، نه خودشان را - هشدار کتاب مقدس از گناهان پدران (در لباس فیلم‌های اسلشر).