این یک دنیای دیوانه دیوانه دیوانه دیوانه است.

در دنیای دیوانه، دیوانه، دیوانه، دیوانه، در یک صبح شنبه در جاده‌ای بیابانی در جنوب کالیفرنیا، چهار ماشین پر از غریبه‌هایی از همه اقشار جامعه، شاهد سقوط یک راننده از صخره هستند که بعداً معلوم می‌شود یک دزد مسن و مودب است. قبل از مرگش، قربانی (جیمی دورانت، کمدین افسانه‌ای) اعتراف می‌کند که ۳۰۰ هزار دلاری که دزدیده، زیر "یک دبلیو بزرگ" در پارکی ۲۰۰ مایل دورتر دفن شده. این موضوع باعث می‌شود شاهدان عینی به دنبال گنج شروع به تعقیب کنند. گروه‌های مختلف شکارچیان گنج در طول مسیر هم‌پیمانان و دشمنان بیشتری پیدا می‌کنند، همه در تلاش عجولانه و دست و پا شکسته خود برای رسیدن به پول. در همین حال، یک کارآگاه بازنشسته پلیس (اسپنسر تریسی) که ۱۵ سال است روی این پرونده کار می‌کند، با مراقبت مخفیانه، از جمعیت رو به رشد و آشوب آگاه است. وقتی متوجه می‌شود که قرار نیست بازنشستگی و حقوقی که به او وعده داده شده را دریافت کند، او هم تلاش می‌کند تا غنیمت را بدزدد.

• اثرات مخرب حرص و طمع در فیلم «این یک دنیای دیوانه دیوانه دیوانه دیوانه است» موضوعی است که خانواده‌ها می‌توانند درباره آن صحبت کنند. این موضوع امروزه حتی بیشتر مضحک به نظر می‌رسد، زیرا مبلغ ۳۰۰ هزار دلاری در این فیلم، در مقایسه با آشفتگی و هرج و مرجی که ایجاد می‌کند، بسیار ناچیز است.
• چه مسابقه‌های تلویزیونی امروزی را این فیلم به یادتان می‌آورد؟
• به نظر می‌رسد پایان فیلم چیزی در مورد قدرت شفابخش خنده را القا می‌کند (اگرچه فیلمی کلاسیک به نام سفرهای سالیوان آن را بهتر و موفق‌تر انجام داد). آیا فکر می‌کنید خنده بهترین دارو است؟

والدین باید بدانند که نوشیدن الکل (در مورد یکی از شخصیت‌ها، مستی مداوم و خنده‌دار) و سیگار کشیدن در این فیلم نسبتا رایج است. صحنه‌های زیادی از زد و خوردهای کمدی، رانندگی بی‌ملاحظه و خشونت کارتونی وجود دارد، به طوری که در پایان فیلم اکثر بازیگران در گچ هستند. چند شوخی کلامی بی‌ادبانه هم در فیلم وجود دارد، یکی از آن‌ها به قدری زیرکانه است که شاید حتی سانسورها هم آن را متوجه نشده باشند. شخصیت‌های اصلی فیلم توسط طمع فراگیرشان هدایت می‌شوند، به جز یکی از آن‌ها که وجدان و انزجارش از تاثیر فاسدکننده شکار گنج را نشان می‌دهد. برای درک کامل کمدی فیلم، باید آن را در صفحه عریض تماشا کنید، نه نسخه بریده شده تمام صفحه. و خودتان را برای نشستن طولانی آماده کنید. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

بچه‌ها در قسمت‌هایی از این فیلم می‌خندند، اگرچه حتی کمدی‌های جواهرگونه آن هم در برابر مقیاس سنگین آن کم می‌آورند. استنلی کرامر، کارگردان، بیشتر به خاطر فیلم‌های جدی و باارزشش در مورد نژادپرستی، عدالت و دیگر مشکلات اجتماعی شناخته می‌شد؛ ساختن این فیلم کمدی تلاش او برای اثبات توانایی‌اش در کمدی به اندازه موعظه بود. اما بیشتر از آن، او می‌خواست نشان دهد که می‌تواند یکی از بزرگترین کمدی‌های قابل تصور را بسازد، به همین دلیل تعداد زیادی از بازیگران کمدی مشهور را استخدام کرد که برای ۱۰ فیلم کافی بود (بسیاری از آن‌ها، مثل سید سزار و میلتون برل، بزرگ‌ترین موفقیت‌هایشان را در تلویزیون داشتند، نه در سینما)، و دیگر بازیگران مشهور کمدی مثل جری لوئیس و سه کله‌پوک را در نقش‌های کوتاه و کوتاه‌تر قرار داد. کرامر همچنین صحنه‌های حماسی و پرهزینه‌ای را کارگردانی کرد و با طولانی کردن فیلم به بیش از دو ساعت، یکی از قواعد اصلی کمدی سینمایی را زیر پا گذاشت (در ابتدا با یک وقفه بین دو نیمه نمایش داده شد).نتیجه بدون شک سرگرم‌کننده است، گاهی خنده‌دار و گاهی کم‌مایه. همه‌چیز فقط یک تعقیب و گریز بزرگ است، از آن نوع که چارلی چاپلین یا باستر کیتون (که در اینجا به‌طور مختصر ظاهر می‌شود) در دوران فیلم‌های صامت به‌عنوان یک سوژه کوتاه و فشرده و زیبا انجام می‌دادند.