دوست اجاره ای

دیوید تنها (با بازی برایان لندیس فالکینز) در فیلم رنت-آ-پال، روزهایش را صرف مراقبت از مادرش (با بازی کتلین بریدی) که مبتلا به زوال عقل است، می‌کند و در زیرزمین خانه‌اش زندگی می‌کند. این فیلم در اوایل دهه 1990 اتفاق می‌افتد، و دیوید عضو یک سرویس قرار ملاقات ویدیویی است، اما در شش ماه گذشته هیچ جفتی برای او پیدا نشده است. او برای ضبط یک ویدیوی جدید به آنجا می‌رود و در آنجا، نواری در سطل تخفیف با نام "رنت-آ-پال" پیدا می‌کند. او آن را به خانه می‌برد و با دوست ویدیویی جدیدش، اندی (با بازی ویل ویتون) ملاقات می‌کند. دیوید زمان زیادی را با اندی می‌گذراند. اما در عین حال، به طور غیرمنتظره‌ای با دختر ایده‌آلی به نام لیزا (با بازی ایمی راتلج) جفت می‌شود، که پرستار بیماران در حال احتضار است و دقیقاً می‌داند دیوید چه شرایطی دارد. اما اندی به نظر حسادت می‌کند. و بعد از چند حادثه ناگوار، دیوید به نقطه شکستن می‌رسد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت موجود در فیلم رنت-ا-پال صحبت کنند. این خشونت چگونه بر شما تأثیر گذاشت؟ آیا هدف آن ایجاد شوک و وحشت بوده یا هیجان‌انگیز است؟ تفاوت این دو در چیست؟ تأثیر خشونت در رسانه‌ها بر کودکان چیست؟
• چه میزان از خشونت فیلم به سمت زنان است؟ این موضوع چگونه دیدگاه شما را نسبت به شخصیت اصلی تغییر داد؟
• چگونه رابطه جنسی به تصویر کشیده می‌شود؟ چه ارزش‌هایی را منتقل می‌کند؟ آیا احترام وجود دارد؟ اعتماد؟ فخرفروشی؟
• چگونه الکل/نوشیدن در اینجا به تصویر کشیده شده است؟ آیا جذاب یا پر زرق و برق به نظر می‌رسد؟ آیا عواقبی وجود دارد؟ چرا این موضوع مهم است؟

والدین باید بدانند که رنت-آ-پال یک تریلر در مورد مردی تنها است که یک "دوست ویدیویی" (ویل ویتن از سریال استارترک) پیدا می‌کند و زندگی‌اش به هم می‌ریزد. علی‌رغم پایان خشونت‌آمیز و تا حدودی ناامیدکننده، این فیلم مثال‌هایی از همدلی، درک و گوش دادن واقعی را به نمایش می‌گذارد و در بیشتر زمان‌ها بسیار تاثیرگذار و جذاب است. اما همچنین صحنه‌های خشونت‌آمیز دارد: مردی با نوار ویدیویی زنی را می‌زند، خون را روی صورتش مالیده و او را از پله‌ها به پایین پرت می‌کند. او تلاش می‌کند تا زنی دیگر را خفه کند. او با قیچی زخمی می‌شود و خون‌ریزی او نشان داده می‌شود، علاوه بر لحظات خشونت‌آمیز دیگر. همچنین نگاه کوتاهی به یک فیلم پورنو و تصویری از سینه‌های برهنه، گفتگوی صریح جنسی، اشاره به خودارضایی و زوجی که با اشتیاق می‌بوسند و به‌طور صمیمی یکدیگر را لمس می‌کنند، وجود دارد. زبان فیلم شامل استفاده از کلمات "ف--ک" و "ش--ت" و کلمات دیگر است. شخصیت‌ها اغلب الکل می‌نوشند، گاهی اوقات به تنهایی، تا حدی که بیهوش می‌شوند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این تریلر بر روی پرورش شخصیت‌های آشنا به سطوح عاطفی و صمیمی متمرکز است، اما پس از لحظهٔ «نقطهٔ اوج» اندکی ناامیدکننده می‌شود. با این حال، در مجموع جنبه‌های مثبت آن بر منفی‌ها چیره می‌شود. اولین فیلم بلند جان استیونسون با نام «دوست اجاره‌ای» پس از چند صحنهٔ ابتدایی به اوج خود می‌رسد. در یکی از این صحنه‌ها، دیوید و مادرش به‌طور مشترک فیلم «دختر جمعهٔ او» را در تلویزیون تماشا می‌کنند و با هم صحبت می‌کنند و به‌طور شیرین آن را به یاد می‌آورند. در صحنهٔ دیگر، دیوید ویدئوی قرار ملاقات خود را دوباره ضبط می‌کند و با یک شهادت صادقانه و دوست‌داشتنی مواجه می‌شود، اما به او گفته می‌شود که به‌طور دل‌شکسته‌ای طولانی است. مسخره کردن دیوید با لباس‌های رنگ‌پریده و غیرجذاب، موهای چرب و عینک او آسان است، اما فیلم درک می‌کند که او انسانی است؛ او مادرش را دوست دارد و به پایان تنهایی خود امیدوار است.اندی به زیبایی ساخته شده است. اجرای ویتون باید تهدیدآمیز باشد و هست، اما بازیگر از آن برای جذاب و جالب جلوه دادن اندی استفاده می‌کند به جای اینکه او را نفرت‌انگیز نشان دهد. تنوع دیالوگ‌ها در نوار «رنت-ا-پال» که در توالی‌های مختلف به ترتیب متفاوتی نمایش داده می‌شود، منجر به توالی‌های احساسی تاثیرگذاری می‌شود، از همدلی و شادی تا تمسخر و حسادت. و راتلیج به همان اندازه در نقش خود گرم و تاثیرگذار است. اما وقتی رنت-ا-پال در پرده سوم تغییر مسیر می‌دهد، از ریل خارج می‌شود و همان خط احساسی را دنبال نمی‌کند. در این فیلم فشرده و درونی، قوانین زیادی بدون تثبیت رها شده‌اند. کمی ناراضی‌کننده است، اما نه به اندازه‌ای که کارهای خوب انجام شده در بخش‌های ابتدایی را از بین ببرد.