خون

در فیلم «خون»، جس (با بازی میشل موناگان) یک پرستار است که در حال بهبودی از اعتیاد به مواد مخدر است. در حالی که با طلاق از همسرش (اسکت اولریش) دست و پنجه نرم می‌کند، جس به همراه دخترش تایلر (اسکیلر مورگان جونز) و پسر کوچکش اوون (فینلی ووجتک-هیسونگ) به خانه مزرعه خانوادگی‌شان بازمی‌گردد. شروع ماجرا کمی سخت است، زمانی که سگ خانواده، پیپین، فرار می‌کند. اوضاع بدتر می‌شود وقتی پیپین با نوعی بیماری بازمی‌گردد و اوون را گاز می‌گیرد. در بیمارستان، اوون برای نجات زندگی‌اش مبارزه می‌کند، اما هیچ‌یک از تلاش‌های پزشکان مؤثر واقع نمی‌شود. جس وحشت‌زده می‌شود وقتی اوون ناگهان بلند می‌شود، سرم خود را برمی‌دارد و شروع به نوشیدن خون می‌کند. جس که حاضر است هر کاری برای زنده نگه داشتن پسرش انجام دهد، چندین کیسه خون از بیمارستان می‌دزدد و اوون را به خانه می‌برد. اما چه اتفاقی می‌افتد وقتی این ذخیره خون تمام شود؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت موجود در فیلم صحبت کنند. این صحنه‌ها چه احساسی در شما ایجاد کرد؟ آیا هیجان‌انگیز بود؟ آیا شوکه‌کننده بود؟ فیلم چه چیزهایی را نشان داد یا نشان نداد تا این تاثیر را ایجاد کند؟ چرا این موضوع مهم است؟
• آیا این فیلم ترسناک است؟ چه چیزی در فیلم‌های ترسناک جذاب است؟ چرا گاهی اوقات مردم دوست دارند ترسیده و هیجان‌زده شوند؟
• آیا فکر می‌کنید جس در اینجا انتخاب‌های خوبی می‌کند؟ چه راه‌های دیگری می‌توانست انتخاب کند؟
• «چرا بسیاری از افراد تحت تأثیر شدید صحنه‌هایی از کودکان و حیوانات در معرض خطر قرار می‌گیرند؟»
• «این فیلم چگونه سوء مصرف مواد مخدر و رهایی از اعتیاد را به تصویر می‌کشد؟ آیا درس‌های ارزشمندی ارائه می‌دهد؟»

والدین باید بدانند که فیلم «خون» یک فیلم ترسناک و تامل‌برانگیز است که درباره‌ی پسری جوان است که پس از نجات از گازگرفتگی سگ، اشتیاق نامقدسی در او شکل می‌گیرد. مادرش (میشل موناهن) از هیچ تلاشی برای محافظت از او دریغ نمی‌کند. کودکان در طول فیلم در معرض خطر هستند، از جمله حمله‌ی سگ در صحنه‌ای مرکزی که منجر به زخم‌های خونین می‌شود. یکی از شخصیت‌ها تیر می‌خورد، فردی با قیچی مورد حمله قرار می‌گیرد و شخصی با یک شیشه‌ی مربا به سرش ضربه می‌خورد. همچنین صحنه‌های آدم‌ربایی، جراحت‌های خودزنی، خرگوش‌های مرده (که آویزان شده‌اند تا خونشان تخلیه شود) و موارد دیگر وجود دارد. در فیلم از کلمات و عباراتی مانند "لعنتی"، "خرافات"، "احمق" و اشاره‌ای جنسی به‌صورت پراکنده استفاده شده است. شخصیت اصلی در حال بهبودی از وابستگی به مواد مخدر است. عکس‌هایی از او در حالت بیهوشی در مکان‌های مختلف وجود دارد و او می‌گوید: «من ۱۵ ماه است که پاک هستم!» همچنین صحنه‌های کوتاهی از کشیدن سیگار وجود دارد و زنی با فنتانیل بیهوش می‌شود. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

این فیلم ترسناک اغلب خشن، با وجود برخی نواقص، روایتی تازه و جذاب از داستان قدیمی خون‌آشام‌ها ارائه می‌دهد و با یک پیچش قدرتمند مادرانه و تشبیهات مدرن، بیننده را درگیر می‌کند. برد اندرسون، استاد ژانر، با کارگردانی مستحکم و قابل اعتماد خود، از تبدیل شدن این موضوع به یک مضحکه جلوگیری می‌کند. اما فیلم «خون» نوشته ویل هانلی، بیشتر از اینکه یک فیلم هیولا محور باشد، داستانی درباره رنج جس است که غریزه مادری او را با وابستگی سابقش به مواد مخدر پیوند می‌دهد. (برش‌هایی که روی بازوهایش برای تغذیه اوون ایجاد می‌کند، شبیه جای سوزن است.) به طنز، خونریزی جس علائم مشابهی را ایجاد می‌کند که یک معتاد به مواد مخدر تجربه می‌کند، و با توجه به اینکه وضعیت کل خانواده یک راز است، او به طور مساوی در معرض خطر از دست دادن اوون، صرف نظر از کاری که انجام می‌دهد، قرار دارد. این یک پیچش قدرتمند و دلخراش است، و فیلم از آن برای خلق لحظات تکان‌دهنده‌ای استفاده می‌کند که توسط شخصیت‌ها هدایت می‌شود. اگر جس می‌توانست در طول فیلم کمتر مضطرب و گناهکار به نظر برسد، و اگر شوهر سابقش کمی باهوش‌تر بود (آیا هرگز متوجه نمی‌شود که پسرش غذا نمی‌خورد؟)، شاید فیلم بهتر می‌شد. با این حال، فیلم «خون» به خوبی جریان دارد و تماشای آن لذت‌بخش است.