مرگ تاند جانسون

در بخش درگذشت تونده جانسون، تونده دانش‌آموز دبیرستانی (با بازی استیون سیلور) به والدین نیجریه‌ای‌تبارش می‌گوید که همجنس‌گرا است و وقتی آن‌ها او را دلداری می‌دهند و حمایت خود را اعلام می‌کنند، بسیار خوشحال می‌شود. در حالی که بسیار خوشحال است، به مهمانی تولد دوست‌پسر ورزشکار سفیدپوستش سورِن (با بازی اسپنسر نویل) می‌رود، اما توسط پلیس متوقف می‌شود. وقتی تونده به سمت تلفن زنگ‌خورنده‌اش دست دراز می‌کند، پلیس به او شلیک می‌کند. به‌طور غیرمنتظره‌ای، تونده بعدا بیدار می‌شود و زنده است و روز تکراری دوباره شروع می‌شود. در حالی که روزها مرتبا تکرار می‌شوند، تونده باید با مسائل مختلفی مواجه شود، از جمله این واقعیت که سورِن هنوز به والدینش نگفته که همجنس‌گرا است و در رابطه‌ای جنسی پنهانی با بهترین دوست تونده، مارلی (با بازی نیکولا پلتز) است. اما در پایان هر روز، تونده با خشونت بیشتر پلیس مواجه می‌شود.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم «مرگ‌نامه تاندی جانسون» صحبت کنند. تاثیر صحنه‌های خشونت پلیس چیست؟ چگونه به بحث در مورد خشونت نژادپرستانه علیه سیاه‌پوستان کمک می‌کند؟
• چگونه مصرف الکل، سیگار کشیدن و مواد مخدر به تصویر کشیده شده است؟ آیا این واقعیت که نوجوانان از این مواد استفاده می‌کنند، آن را تکان‌دهنده‌تر جلوه می‌دهد؟ آیا جذاب به نظر می‌رسند؟ عواقب مصرف آن‌ها چیست؟
• چگونه روابط جنسی نوجوانان به تصویر کشیده می‌شود؟ چه ارزش‌هایی منتقل می‌شود؟
• چگونه شخصیت‌های ال‌جی‌بی‌تی‌کیو پلاس در این اثر نمایش داده شده‌اند؟ آیا قابل ارتباط هستند؟ آیا قوی و توانمند به تصویر کشیده شده‌اند؟ آیا از کلیشه‌های جنسیتی استفاده شده است؟
• چگونه از دستگاه روایت حلقه‌ی زمانی در اینجا استفاده شده است؟ چگونه آن را با فیلم‌های دیگر که از مفهومی مشابه استفاده کرده‌اند، مقایسه می‌کنید؟

والدین باید بدانند که مراسم تدفین تاندی جانسون یک درام ناقص اما قدرتمند و شدید در مورد نوجوانی سیاه‌پوست LGBTQ+ (استیون سیلور) است که در یک حلقه زمانی گیر افتاده است و در پایان هر روز توسط پلیس لس‌آنجلس به قتل می‌رسد. افسران به او شلیک می‌کنند و او را خفه می‌کنند. پرت شدن خون دیده می‌شود و صحنه‌ها شامل نزدیک به غرق شدن، یک بازی ویدئویی خشونت‌آمیز، مبارزه، بحث، جیغ و غیره است. نوجوانان - هم یک زوج دختر و پسر و هم یک زوج پسر و پسر - در صحنه‌های نسبتاً صریح رابطه جنسی دارند که شامل فشار دادن، بوسیدن، نوازش و ناله کردن است. اما تنها برهنگی، نیمه‌ی باسن (هم مرد و هم زن) است که از پهلو نشان داده می‌شود. همچنین گفتگوهای مرتبط با رابطه جنسی، دلبری و لباس‌های تنگ وجود دارد. زبان شامل استفاده‌های زیادی از "f--k" است، به علاوه "s--t"، "motherf----r" و موارد دیگر. شخصیت اصلی به زاناکس وابسته است، شخصیت‌های اصلی ماری‌جوآنا و سیگار می‌کشند و در یک مهمانی نوجوانان مشروب می‌خورند و گفتگوهای مرتبط با مواد مخدر وجود دارد. برای ماندن در حلقه در مورد فیلم‌های بیشتر مانند این، می‌توانید برای ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

این فیلم از مفهوم حلقه زمانی خود به‌خوبی استفاده نمی‌کند، اما با این وجود، به موضوعات مرتبط با هویت LGBTQ+ و خشونت پلیس با روشنی و صراحتی می‌پردازد که از عشق و درد نشأت می‌گیرد. در واقع، عجیب‌ترین چیز دربارهٔ «مرگ‌نامه توند جانسون» این است که توند هر روز در همان روز بیدار می‌شود و تقریباً بدون توجه به این موضوع، به فعالیت‌های روزمره خود می‌پردازد، گویی اتفاق عجیبی در حال رخ دادن نیست. (به نظر می‌رسد او همه این اتفاقات را توهمی می‌داند که ناشی از داروهای مصرفی‌اش است.) شاید حتی جالب‌تر از این، عدم تاثیرپذیری او از خشونتی است که هر روز تجربه می‌کند؛ شاید او نسبت به آن بی‌تفاوت شده، یا شاید به‌طور غریزی می‌داند که باید به هر قیمتی که شده، به زندگی ادامه دهد.تماشای صحنه‌های تکراری خشونت پلیس که به نتایج خونین ختم می‌شوند، بسیار دردناک است، به‌ویژه اینکه این صحنه‌ها همزمان شوکه‌کننده و اجتناب‌ناپذیر و دل‌خراش هستند. مشکلاتی که رابطه تاندی را احاطه کرده‌اند و ترس همیشگی از دوری از والدین محافظه‌کار و دوستان دبیرستانی، به همان اندازه تأثیرگذار هستند. علی لروی، نویسنده کهنه‌کار کمدی (سرپرست دولت، برادران ناتنی) و خالق سریال‌های همه از کریس متنفرند و آیا به مقصد رسیدیم؟ در اولین تجربه کارگردانی خود با فیلم «سخنرانی تاندی جانسون» اثری تأثیرگذار، حسی و عمیق خلق کرده است.