اقامتگاه غواصی دریای سرخ

آری لِوینسون (کریس ایوانز) افسر شجاع اطلاعاتی اسرائیلی در فیلم «اقامتگاه غواصی دریای سرخ» است. بعد از رهبری گروهی از یهودیان اتیوپیایی در مرز سودان و مخفی کردن آنها در یک مرکز پناهندگان، آری و هم تیمی‌هایش، از جمله سامی (الساندرو نیوولا)، دستور بازگشت به مقر موساد را دریافت می‌کنند، جایی که اتان (بن کینگزلی) رئیس است. در آنجا، آری که هنوز نگران سرنوشت کسانی است که نجات داده و رهبرشان کابدا (مایکل کنت ویلیامز) است، با یک برنامه ارتدوکس برای رساندن آنها به مقصد نهایی‌شان... اورشلیم، می‌آید. با استفاده از یک هتل متروکه ساحلی — اقامتگاه غواصی دریای سرخ — به عنوان پایگاه، اتیوپیایی‌ها می‌توانند به طور قاچاق از سودان با قایق به اسرائیل بروند. آری با متقاعد کردن مافوق‌هایش که می‌تواند این کار را انجام دهد و استخدام یک تیم از متحدان مورد اعتماد، از جمله سامی، ریچل (هیلی بنت)، جیک (مایکل هیوزمن) و مکس (الکس هاسل)، این برنامه را به اجرا می‌گذارد. اقامتگاه تقلبی برپا و «در حال اجرا» است، زمانی که خدمه اولین نجات شبانه موفق خود را انجام می‌دهد. سپس دیگری و دیگری، تا زمانی که کل عملیات توسط سرهنگ سودانی عبدل احمد (کریس چاک) تهدید می‌شود، که تلاش‌های بی‌امان او برای متوقف کردن آنها نتایج وخیمی دارد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم «اقامتگاه غواصی دریای سرخ» صحبت کنند. انتظار می‌رود که صحنه‌های نبرد در فیلم‌های جنگی وجود داشته باشد. آیا فکر می‌کنید این انتظارات مخاطبان را برای مواجهه با خشونت آماده می‌کند؟ آیا تاثیر آن را کاهش می‌دهد؟ چرا مهم است که خانواده‌ها از تاثیر خشونت، حتی در فیلم‌های اکشن جنگی، بر کودکان آگاه باشند؟
• تفاوت فیلم‌هایی که با برچسب «یک داستان واقعی»، «بر اساس یک داستان واقعی» یا «الهام‌گرفته از یک داستان واقعی» را پیدا کنید. آیا این موضوع مهم است؟ چرا؟
• در یک فیلم، مکان و یا محل وقوع داستان می‌تواند به عنوان یک شخصیت در نظر گرفته شود. چگونه می‌توانیم از بیابان به عنوان یک عنصر مهم در فیلم «اقامتگاه غواصی دریای سرخ» یاد کنیم؟ به چه صورت می‌توانیم آن را به عنوان یک شخصیت در نظر بگیریم؟

در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰، یهودیان اتیوپیایی در تعداد زیاد، به دلیل حاشیه‌نشینی در کشورشان و کمبود منابع، تلاش شجاعانه‌ای برای مهاجرت به اسرائیل، به‌طور خاص اورشلیم، انجام دادند. سفرهای طاقت‌فرسا رایج بود. یکی از تلاش‌های قابل توجه و مداوم نجات در این دوره توسط اعضای موساد، سرویس اطلاعاتی اسرائیل، انجام شد. این فیلم آن تلاش را بازگو می‌کند. تعلیق و خشونت عناصر اصلی فیلم هستند: تیراندازی، از جمله قتل‌های وحشیانه و مکرر از فاصله نزدیک؛ تعقیب و گریز شدید در حمل و نقل؛ فرار از مخمصه؛ نبردهای تن به تن وحشیانه. صحنه‌های متعددی وجود دارد که در آن پناهندگان فراری و نجات‌دهندگان مصمم آنها تحت آتش دشمن قرار می‌گیرند. فحش‌های مکرر شنیده می‌شود (یعنی "لعنتی"، "کثافت"، "احمق"، "جهنم"). بیکینی‌های کوچک (از جمله سینه‌لخت) به‌طور مختصر در یک دنباله ساحلی دیده می‌شوند؛ پشت یک مرد برهنه نشان داده می‌شود. شخصیت‌ها در چندین صحنه الکل می‌نوشند؛ سیگار کشیدن زیاد، یک سیگار برگ. برای آگاهی از فیلم‌های بیشتر مانند این، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

داستان واقعی و مشهور، نتیجه را لو می‌دهد، اما متاسفانه این فیلم با نیت خوب به طور کلی قابل پیش‌بینی است. از سکانس افتتاحیه که پسربچه‌ای از خانواده‌اش جدا می‌شود و «کاپیتان آمریکا» در صحنه حضور دارد، آیا تردیدی وجود دارد؟ مفهومی برنده در مورد احیای یک اقامتگاه فرسوده به عنوان مکانی برای توقف و نجات جسورانه تعداد زیادی از پناهندگان ناامید، بهترین چیز در مورد فیلم است. وقتی گردشگران آلمانی عملیات مخفیانه را با واقعیت اشتباه می‌گیرند، فیلم «اقامتگاه غواصی دریای سرخ» لحظاتی از اصالت و بذله‌گویی دارد. در غیر این صورت، خیلی نه.درگیری اجباری میان قهرمانان، همانطور که از نامش پیداست، اجباری است. یک مامور موساد کابوی، مانند هر مامور پلیسی، وقتی که شخصیت او عمق و ابعاد کافی نداشته باشد، احساس می‌شود (تلاش ضعیف برای دادن یک خانواده دور از دسترس به آری، حتی از آنچه که باید باشد، بدتر و کلیشه‌ای‌تر است). و فیلم نمی‌تواند از این واقعیت فرار کند که این فیلم نیز مانند آنچه گاهی از آن به عنوان دیدگاه «منجی سفیدپوست» در وقایع تاریخی یاد می‌شود، است. تلاشی اندک، اگر اصلاً تلاشی صورت گرفته باشد، برای ایجاد یک احساس عاطفی در میان مردم ناامید اما امیدوار در مرکز داستان انجام شده است. این فیلم با بیش از دو ساعت زمان، حتی طولانی‌تر از آن به نظر می‌رسد. این فیلم به طور کامل بد نیست، زیرا حداقل به عملیاتی که به طور حتم در زمان وقوع آن، از اهمیت فوق‌العاده‌ای برخوردار بود، و با توجه به بحران مهاجران که هنوز هم دهه‌ها بعد در جریان است، بیش از اندکی طنین‌انداز است، می‌پردازد.