اقدامات خشونت‌آمیز

در اعمال خشونت، سه برادر صمیمی (کول هوئر، شان اشمور و اشتون هولمز) در کلیولند شوکه می‌شوند وقتی نامزد یکی از آنها (ملیسا بولونا) توسط قاچاقچیان انسان ربوده می‌شود. روی پرونده – یا حداقل روی پرونده‌های مشابه – کارآگاه جیمز اوری (بروس ویلیس) و همکار/دست‌نشانده‌اش کارآگاه بروک بیکر (سوفیا بوش) هستند. وقتی برادران در عرض چند دقیقه تصمیم می‌گیرند که مقامات بی‌فایده خواهند بود، به یک واحد خودسر تبدیل می‌شوند و با سلاح‌های اتوماتیک، تفنگ‌های تک‌تیرانداز، سی-۴ و چیزهای دیگر در شهر جولان می‌دهند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد نحوه نمایش عدالت انتقام‌جویانه در فیلم‌هایی مانند اعمال خشونت صحبت کنند. افرادی که قانون را به دست خود اجرا می‌کنند، معمولاً چگونه به تصویر کشیده می‌شوند؟ آیا این فیلم به نظر می‌رسد که از چنین اقداماتی حمایت یا مخالفت می‌کند؟ چگونه می‌توان متوجه شد؟
• فیلم در کلیولند اتفاق می‌افتد، که جمعیت متنوعی دارد. با این حال، تنها افراد رنگین‌پوست در فیلم مجرمین ترسو و قربانیان ربوده شده‌ای هستند که سکوت کرده‌اند. آیا متوجه این موضوع شدید؟ این موضوع چه پیامی را منتقل می‌کند؟
• آیا فکر می‌کنید شخصیت‌ها، از جمله پلیس‌ها، باهوشانه رفتار کردند؟ آیا این رفتارها واقع‌گرایانه بود؟ آیا این موضوع در یک فیلم مهم است؟
• چگونه خشونت در فیلم شما را تحت تاثیر قرار داد؟ تاثیر خشونت رسانه‌ای بر کودکان چیست؟

والدین باید بدانند که به دلیل اینکه فیلم اعمال خشونت‌آمیز ارزش زندگی انسان را پایین می‌آورد، قتل را به عنوان اولین راه حل مشکلات ترویج می‌کند و به کلیشه‌های مضر دامن می‌زند، برای بینندگان تاثیرپذیر مناسب نیست. خشونت شامل بسیاری از تیراندازی‌های بدون سوال و جواب است. علاوه بر این، افسران اجرای قانون قانون را زیر پا می‌گذارند و در غیر این صورت نالایق هستند، یک کهنه‌سرباز نظامی در استرس عاطفی قرار دارد تا زمانی که دوباره بتواند مردم را بکشد، و زنان ربوده شده و با مواد مخدر به بردگی جنسی گرفته می‌شوند. زبان فیلم تند است (فحش‌های مختلف) و افراد رنگین‌پوست فقط به عنوان شخصیت‌های تک‌بعدی، ترسو و بسیار شرور ظاهر می‌شوند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این فیلم ارزش زندگی انسان را پایین می‌آورد، به قانون توهین می‌کند، کلیشه‌های مضر در مورد کهنه‌سربازان و افراد رنگین‌پوست را ترویج می‌دهد، و همه این کارها را بدون ذره‌ای هوشمندی یا اصالت انجام می‌دهد. وقتی بهترین چیزی که می‌توان در مورد یک فیلم گفت این است که «بازیگران در استفاده از سلاح‌ها خوب به نظر می‌رسند»، پس باید به هماهنگ‌کننده بدل‌کاری، ت.ج. وایت (یا هر کسی که آنها را آموزش داده) تبریک گفت. در غیر این صورت، «اعمال خشونت» مخلوطی از کلیشه‌های فیلم‌های انتقام‌جو و تقلیدی تقریباً مستقیم از فیلم «گرفته‌شده» است، بدون ایجاد تنش. در فرهنگ لغت بازیگران، زیر عنوان «فیلم‌های دستمزد»، احتمالاً اکنون عکسی از ویلیس وجود دارد که در حال نشستن در میز شخصیت کارآگاه خود است، در حال انجام یک «بحث» کم‌انرژی با یک کهنه‌سرباز آشفته (برادر نقش‌آفرینی شده توسط هوئسر) که در آستانه تبدیل شدن به یک رامبو با برادران آموزش‌ندیده‌اش است. اجرای ویلیس با بی‌حالی شروع می‌شود و با یک یورش خواب‌آلود در دقایق ابتدایی فیلم، هرگز بهبود نمی‌یابد. بوش، به عنوان شریک شخصیت ویلیس، انرژی و دقت بسیار بیشتری در بازی خود دارد که واقعاً آرزو می‌کنید او حتی کمتر از زمان محدودی که در حال حاضر در فیلم دارد، حضور داشته باشد، و بوش زمان بیشتری در فیلم داشته باشد. برای روشن شدن، اگرچه این یک فیلم تیراندازی با حضور ویلیس است، اما او فقط به خاطر شهرت خود در اینجا حضور دارد -- این فیلم، فیلم هوئسر است. و همانطور که همیشه، او در صحنه‌های اکشن خوب عمل می‌کند. اما هیچ چیز تیراندازی‌ها را به هم متصل نمی‌کند.اعمال خشونت، به سادگی، یک تایید تمام‌قد و احمقانه از خودسری است. از نظر این فیلم، پلیس خیلی ضعیف و احمق است، مثلاً برای بازجویی از شاهدان (که انجام نمی‌دهد -- در واقع، کاری شبیه به کار پلیس انجام نمی‌دهد، به جز دستگیری "آدم‌های خوب"). بنابراین، شهروندان باید با کامیون‌ها و سلاح‌های خودکار خود وارد عمل شوند. (در ضمن، ظاهراً فقط چند دقیقه "آموزش" تحت فشار شدید احساسی لازم است تا به یک مبارز مسلح با تپانچه یا حتی یک تک‌تیرانداز ماهر جنگی تبدیل شوید، طبق این فیلم.) به نظر می‌رسد فیلم می‌خواهد برادر کهنه‌سرباز و درگیر مشکلات را به صورت همدلانه به تصویر بکشد، با نشان دادن تلاش او برای کمک به PTSD خود از طریق یک مرکز درمانی تحت فشار و نوشتن شعر. در عوض، او فقط با کشتن تعداد زیادی از مردم زنده می‌شود. اهالی کلیولند، با آگاهی از وضعیت شهرشان به عنوان یک شهر با نرخ بالای جرم، احتمالاً با نمایش شهرشان در فیلم به عنوان یک مرکز اصلی قاچاق انسان، شگفت‌زده می‌شوند. به همین ترتیب، حدود یک سوم جمعیت سفیدپوست و بیش از نیمی از جمعیت سیاه‌پوست باید تعجب کنند که چرا تنها افراد رنگین‌پوست در فیلم مجرمان ترسو یا قربانیان آدم‌ربایی بدون دیالوگ هستند. یا اینکه چرا زنی که اخیراً با افراد بی‌ارزش در یک بار برخورد تهاجمی داشته، تصمیم می‌گیرد به تنهایی در یک کوچه تاریک و خلوت بماند. یا اینکه چرا فیلمسازان فکر می‌کنند معامله یک خلافکار با مقامات فدرال به این معنی است که او اکنون مجوز آزادانه برای اداره آشکار یک عملیات قاچاق انسان را دارد. ظاهراً شما باید در این نوع تمرینات، تفکر خود را کنار بگذارید، اما ناآگاهی عمدی فیلم بسیار آشکار است، حتی برای این ژانر. بدترین اعمال خشونت در اینجا، علیه سلول‌های مغزی بینندگان است.