گناهکاران

در گناهکاران، آبری (برنا لولین) داستان خود را از آن سوی قبر روایت می‌کند. در یک شهر کوچک و بسیار مذهبی، او و شش نفر از دوستان دبیرستانی‌اش تصمیم می‌گیرند خود را هفت گناه کبیره بنامند. آبری «غرور»، کیتی (کیلانی الیزابت رز) «طمع»، استیسی (جاسمین رانداوا) «حسادت»، رابین (ناتالی مالایکا) «تنبلی»، مولی (کارلی فاوست) «پرخوری»، توری (برنا کوتس) «خشم» و گریس (کیتلین برنارد) — رهبر گروه — «شهوت» است. وقتی گروه متوجه می‌شود آبری دفترچه‌ای پر از اسرار تاریک آن‌ها را نگه داشته است، تصمیم می‌گیرند به او درس عبرتی بدهند. اما انتقام آن‌ها به خودشان برمی‌گردد، وقتی آبری ناپدید می‌شود. و به زودی دختران دیگر هم یکی یکی ناپدید می‌شوند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم گناهکاران صحبت کنند. چه میزان از خشونت آن متوجه زنان است؟ این موضوع چگونه بر تأثیر فیلم بر مخاطب اثر می‌گذارد؟
• چطور رابطه جنسی بخشی از داستان است؟ آیا ضروری به نظر می‌رسد یا بی‌مورد است؟ چه ارزش‌هایی منتقل می‌کند؟
• چگونه شخصیت‌های ال‌جی‌بی‌تی‌کیو به تصویر کشیده شده‌اند؟ آیا به‌طور محترمانه و صادقانه نشان داده شده‌اند؟ آیا کلیشه‌ای بودن در آن‌ها مشاهده کردید؟
• شخصیت‌های بسیار متدین در فیلم ظاهراً نوعی عدم تحمل را القا می‌کنند. این موضوع چه پیامی دارد؟ آیا این موضوع صادقانه یا منصفانه به نظر می‌رسد؟

والدین باید بدانند که گناهکاران فیلمی ترسناک و هیجان‌انگیز است درباره گروهی از دختران دبیرستانی در شهری کوچک و بسیار مذهبی که خود را هفت گناه کبیره می‌نامند. یک دفترچه خاطرات پر از رازهای تاریک آنها منجر به ناپدید شدن دختران، یکی پس از دیگری، می‌شود. خشونت شامل اسلحه و تیراندازی، مرگ و اجساد، خون، آدم‌ربایی، مراسم شیطانی، تصاویر ترسناک، تهدیدها، مشاجرات و موارد دیگر است. نوجوانان با اشتیاق یکدیگر را می‌بوسند و زنی با نشان دادن سینه‌هایش و باز کردن پاهایش شوهرش را اغوا می‌کند. او کمربندش را باز می‌کند و رابطه جنسی را نشان می‌دهد اما تصویری واضح و گرافیکی نمایش داده نمی‌شود. نوجوانان لباس‌های آشکار و تحریک‌کننده می‌پوشند و صحبت‌های مرتبط با رابطه جنسی دارند. زبان فیلم شامل کلمات فحش و ناسزا مانند فاک، مادر فاکر، شیت و موارد دیگر است. به دختران نوجوان کلروفورم و داروهای بیهوشی داده می‌شود. فیلم شلوغ و گاهی گیج‌کننده است و تلاش‌هایش برای کاوش در مضامین تقوا و عدم تحمل از دست رفته است. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این فیلم ترسناک-هیجان‌انگیز با بازی‌های آزادانه با مضامین پرهیزگاری و عدم تحمل، آنقدر شلوغ و آشفته است که بیشتر به یک تلاش گیج‌کننده و خسته‌کننده تبدیل می‌شود تا هر چیز سرگرم‌کننده یا جذاب. این فیلم که در ابتدا «رنگ رز» نام داشت، با نام فعلی «گناهکاران» تلاش می‌کند تا فضای شهر کوچک خود را از طریق پدر گریس، کشیش محلی (تاهموه پنینکت) که همیشه به نظر می‌رسد عصبی و عصبانی است، برقرار کند. شام‌های خانوادگی جهنم‌های تنش‌های سرکوب‌شده هستند. آبری نیز یکی از پرهیزگارترین افراد در داستان است و چیزهایی مثل «همجنس‌گرایی گناه است» می‌گوید.اما اگر مقابل این عدم تحمل، گناه باشد، به نظر می‌رسد فیلم نمی‌داند در مورد گروه هفت‌نفره‌اش چه احساسی دارد. گاهی اوقات به نظر می‌رسد قهرمانان داستان هستند و گاهی اوقات به خاطر اشتباهاتشان مجازات می‌شوند. این موضوع که گناهکاران به طور مداوم شخصیت‌های بیشتری را معرفی می‌کنند و همه بازیگران شلوغ در فیلم هدفی ندارند، کمک نمی‌کند. در یک دنباله خسته‌کننده، دو پلیس شهر بزرگ و خشن برای «کمک» به کلانتر محلی (الکس پاونوویچ) ظاهر می‌شوند و به طور مداوم او را اذیت می‌کنند؛ به نظر می‌رسد این تلاش برای نشان دادن داستان گذشته کلانتر بوده است که کاملاً غیرضروری است. علاوه بر این، فیلم اغلب خیلی تاریک (به معنای واقعی کلمه) و تدوین شده به صورت نامنظم است و به راحتی می‌توان شخصیت‌ها را با هم اشتباه گرفت. خلاصه اینکه، این گناهکاران دقیقاً برنده نیستند.