سرباز زخمی

فرمان (مارک کاسن) کهنه‌سرباز آمریکایی است که بعد از تشخیص اختلال استرس پس از سانحه، بی‌هدف در زندگی سرگردان است. پنه‌لوپه نوجوان (سوفی ترنر) به او می‌چسبد، به خشم پدرش (ری لیوتا). تنش حاصل به شکلی که خبر از اتفاق بدی می‌دهد، بالا می‌گیرد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد سلامت روان صحبت کنند. چرا آگاهی از سلامت روان مهم است؟ چگونه فیلم «هر راز پنهان» به این موضوع می‌پردازد؟
• چه چیزی روابط شخصیت‌ها در فیلم را مشکل‌زا می‌کند؟
• فیلم چگونه کلیشه‌های مربوط به زنان و افرادی که دچار اختلال استرس پس از سانحه هستند را تداوم می‌بخشد؟
• چگونه می‌توانست این فیلم زندگی کهنه سربازان آمریکایی را بهتر به تصویر بکشد؟
• فیلم چگونه به موضوع خودکشی می‌پردازد؟ اگر می‌دانید کسی با افکار خودکشی دست و پنجه نرم می‌کند، این منابع می‌توانند کمک کنند.

والدین باید بدانند که هر راز پایانی، یک درام بحث‌برانگیز در مورد یک کهنه‌سرباز مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه (مارک کاسن) است که وارد رابطه‌ای ناراحت‌کننده با یک دختر ۱۷ ساله (سوفی ترنر) می‌شود. انتظار می‌رود زبان تند و تیز و تند و تند، نوشیدن، سیگار کشیدن، مصرف مواد مخدر و محتوای جنسی - از جمله شخصیت‌های بزرگسال که با نوجوانان رابطه جنسی دارند - وجود داشته باشد. خشونت و خودکشی نیز بخش بزرگی از داستان را تشکیل می‌دهند، و پیام فیلم در مورد اختلال استرس پس از سانحه می‌تواند برای افرادی که با مشکلات سلامت روان و افکار خودکشی دست و پنجه نرم می‌کنند، آسیب‌رسان باشد و همچنین باورهای مضر در مورد سلامت روان را تقویت کند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این فیلم تلاش دارد تا به عنوان یک درام عمیق دیده شود، اما هیچ ویژگی مثبت و قابل توجهی ندارد، به ویژه برای خانواده‌ها. این فیلم تبعیض‌آمیز است، کلیشه‌های مضر در مورد زنان را تقویت می‌کند و شامل روابط نامناسب و غیرقانونی بین شخصیت‌های بزرگسال و نوجوان است -- هم موقعیت عجیب و غریب "افلاطونی" بین فریمن و پنه‌لوپه 17 ساله و هم برخورد جنسی که اسکورت الی (ایوانا میلیچویچ) با دوستان پنه‌لوپه دارد. این فیلم همچنین اینطور القا می‌کند که فریمن به دلیل داشتن PTSD، که یک اختلال قابل درمان است، برای زندگی نامناسب است. این پیام می‌تواند برای افرادی که با مشکلات سلامت روان و افکار خودکشی دست و پنجه نرم می‌کنند، آسیب‌زا باشد و همچنین باورهای مضر در مورد سلامت روان را تقویت کند.در کنار همه‌ی این‌ها، داستان هیچ منطقی ندارد. فیلم هیچ تلاشی برای پرداختن به شخصیت اصلی‌اش نمی‌کند. علاقه‌ای به درک انگیزه‌ها یا محرک‌های فریمن ندارد. به‌شکلی تنبلانه از زنان برای عمیق‌تر کردن شخصیت‌پردازی او استفاده می‌کند. هم پنلوپه و هم الی با کلیشه‌های تکراری درباره نقش زنان در فیلم همخوانی دارند، یعنی اینکه هیچ هدفی به‌جز تعامل با یک شخصیت مرد ندارند. پنلوپه یک دختر رویایی و پرانرژی است که رفتارش قرار است عجیب، جسور، یا الهام‌بخش به نظر برسد، اما در واقع بی‌معنی است. پدرش ممکن است تنها شخصیتی در فیلم باشد که مثل یک انسان واقعی رفتار می‌کند، اما در پرده‌ی سوم نامفهوم فیلم، اوضاع برای او بدتر می‌شود. در نهایت، واقعاً هیچ داستانی در اینجا وجود ندارد و وقت شما را تلف می‌کند.اگر شما یا کسی که می‌شناسید با افکار خودکشی دست و پنجه نرم می‌کند، لطفا با خط ملی پیشگیری از خودکشی به صورت آنلاین یا از طریق تلفن با شماره 1-800-273-8255 (برای ناشنوایان و کم شنوایان، با شماره 1-800-799-4889) تماس بگیرید.